Ajo ende e ka titullin e një misi, e cila pak kohë më parë ka përfaqësuar Shqipërinë në ‘Miss Queen of the World’, por bukuroshja vazhdon të befasojë.

Është kjo Rovena Domi, e cila këto ditë fotot e saj të realizuara nga mjeshtri Renuar Locaj, afër detit të bukur shqiptar, po bën xhiron e botës shqiptare në mediet e shkruara dhe në internet.

Rovena duket në këtë foto shumë “in’ dhe si një mis që të djegë, ku natyrisht që komentet më të përvëluara i ka marrë nga gjinia mashkullore. Ndërsa misi shqiptar duket në formë dhe mjaft rrezatuese në këtë set fotografik./Maksim Gjokaj/Kosova Sot/

Eshte nje vajze qe provon fatin, megjithese e ka emrin e njejte me nje kengetare te njohur kosovare, ajo ndodhet ne mesin e 12 vajzave finaliste për Miss Benelux 2013 gjendet edhe një kosovare.

Fjala është për bukuroshen 17 vjeçare nga Peja Adelina Berisha, e cila jeton ne Antwerpen te Belgjikes. /Albavipnews/

Vetem pak dite me pare ne statusin e “Facebook”-ut te kengetares bukuroshe Drenusha Latifi, ishte shkruar “with special person”, qe ne shqip do te ishte “me nje person shume te vecante”, ne u munduam te dinim dicka me shume dhe mesuam nga vete kengetarja qe tashme ka gjetur njeriun e saj te zemres, qe e do edhe pak te mbetet pa emer. Drenusha ka shkuar per te festuar kete lidhje ne Monako, Monte Karlo dhe ne Kane me personin e saj special.

Gjithashtu, ajo ka marre disa dhurata nga i dashuri i saj qe i ka postuar ne “Facebook”, ku shihet nje unaze ari e stilit mbreteror, nje varese dhe nje pale vathe diamanti.

Ne urojme qe kjo lidhje te zgjase sa dashuria e tyre e madhe! Duket se kjo lidhje nuk do te behet pengese per karrieren e saj muzikore, pasi Drenusha pas dy javesh do te sjelle klipin e nje kenge te re me titull “Future love”.

Nisur nga titulli duket se personi special ka ndikuar e dhe ne krijimtarine muzikore te saj, pasi kenga flet per nje dashuri te se ardhmes.

Koha Jone

Është e bukur dhe shumë elegante, jeton në Itali dhe quhet Erjona Sulejmani. Nga një burim që është miku i saj, mësuam se vajza është nga Shkodra, një modele shumë seksi, e cila vetëm pak kohë më parë ka refuzuar të pozojë me gjoksin jashtë për revistën “Playboy”, megjithëse shuma ishte e majme 100 mijë euro.

Bukuroshja shqiptare sapo ka bërë një kontratë me Elita Agensi, ndërsa futbollistët e Serisë A e adhurojnë që ta kenë afër.

Erjona ka pasur edhe një ofertë për të kërcyer te “Velinat”, por nuk e ka pranuar. /Maksim Gjokaj/Kosova Sot/

Ju ndoshta nuk keni dëgjuar ende për të por vitin e ardhshëm në të njëjtën kohë askush prej jush nuk do të ketë mbetur pa dëgjuar për emrin e Rita Oras.

Mediat britanike e ngrejnë lart me superlativa shqiptaren e cila ka firmosur me Jaz-Z’s Roc Nation, e njëjta kontratë si Rihanna dhe pavarësisht se ajo pohon se është ndikuar nga Gwen Stefani në mënyrën e veshjes, gjithçka ngjan në fakt me Rihanna.

Nisur nga këto foto edhe ju mund ta krahasoni vet Ritan me Rihannan. Lajmifundit.com

Bukuroshja shqiptare Angela Martini është parë kohët e fundit në shoqërinë e biznesmenit Russell Simmons.

Lajmi është bërë i ditur nga mediat e huaja gossip. Fotot janë bërë shkak për spekulime megjithatë komenti serioz që përcillet prej tyre është se shpeshherë paparacët janë në gjendje të fiksojnë skena që të bëjnë diçka të duket ashtu siç duan ata.

Nga foto duket megjithatë se ka një afërsi fizike mes vajzës bukuroshe dhe biznesmenit që duket shumë më i madh në moshë sesa shqiptarja e pasarelave.

E pyetur ne lidhje me fotot Angela Martini ka thene se biznesmenin e ka mik te mire, citon lajmifundit.com. Ajo ka akuzuar paparacet se kane zgjedhur nje moment te fotove qe duket sikur nenkupton dicka “por ne ishim vetem duke folur” pasi kishim qene bashke ne SoHo”,  ka thene Bukuroshja Martini.

Pak ditë më parë këngëtaren e cila këto kohë ka vendosur të jetojë në Amerikë te familja e saj, Ledi Vokshin na e lidhen me reperin Gold Ag. Ndërsa për gazetën tonë, Ledi ka treguar se nuk është i vërtetë aspak ky lajm.

Këngëtarja do të vijë në fund të muajit në Kosovë për të incizuar një këngë të re, ku do të realizohet nga Kiço Beats, por njëkohësisht edhe një këngë verore me ritme dance dhe house, ku do të ketë edhe klipe për këngët e saj të reja.

Lajm i mirë për të gjithë djemtë, pasi Ledi na ka treguar në fund se vazhdon të jetë beqare./Maksim Gjokaj/Kosova Sot/

Të dëgjosh historinë e gjimnazit të bukuroshes Afërditë, është si të dëgjosh një përrallë të kohës moderne. Ajo largohet bashkë me familjen në një vend të huaj, në fillim e frikësuar nga madhësia e asaj bote, rritet pak nga pak dhe si një princeshë e vërtetë, njeh në fund princin e saj të kaltër që e merr me vete…Të gjitha këto ajo na i tregon me një ëmbëlsi dhe një buzëqeshje që nuk i zbehet për asnjë çast. Afërdita Dreshaj ka qenë vajza më e bukur, më ‘stylish’ dhe një nga nxënëset më të mira të shkollës së mesme në Michigan….

Afërdita, si e mban mend periudhën e gjimnazit?
E mbaj mend si një periudhë të lumtur. Unë e kam bërë gjimnazin në Amerikë, më saktësisht në Michigan.
Cila ishte përshtypja jote e parë për gjimnazin atje?
(qesh) Më kujtohet që m’u duk shkolla shumë e madhe, dhe thosha me vete si do arrij ta gjej klasën. Kishte pak kohë që unë isha transferuar në Amerikë dhe ishin fillimet e mia me gjuhën, me shoqërinë, me jetën time atje…Dua të theksoj se atje gjimnazi nuk është aspak si këtu.
Pse? Çfarë ndryshon?
Kur i shoh gjimnazistët këtu më duken më të afërt, më të lidhur me njëri-tjetrin. Atje janë më të ftohtë, secili sheh punët e veta. Nuk mblidhen si këtu, për të dalë pas shkollës. Kjo më ka munguar, sepse do kisha dashur edhe unë ta provoja, ta jetoja këtë në Shqipëri apo Kosovë.
Na trego pak për ditën e parë të shkollës…
Hyra në shkollë duke menduar se di të flas anglisht dhe shumë shpejt kuptova që nuk dija asgjë, sepse komunikimi ishte shumë i vështirë. E thashë dhe pak më lart, që shkolla më dukej gjigante dhe nuk i mbaja mend klasat.
Faktikisht, ajo është vërtetë një nga shkollat më të mëdha në Michigan, “Utika high school”. Por për fat të mirë nuk isha fare vetëm. Kisha kushëririn, djalin e tezes, që ishte më i madh se unë dhe e njihte shkollën. Më vonë u njoha edhe me shqiptarë të tjerë derisa u mësova.
Me mësimet si ke qenë? Ishin të vështira?
Kam qenë nxënëse shumë e mirë. Kam fituar atëherë një çmim me të cilin vlerësoheshin 20 nxënësit më të mirë të shkollës. Nuk është se mësoja shumë, po i kapja mësimet shpejt dhe i mbaja mend kollaj, e kjo gjë më ndihmonte. Pastaj mësimet nuk ishin shumë të vështira.
Cila ishte lënda më e vështirë për ty?
Ah, kimia ka qenë lënda më e vështirë. E vetmja gjë që marr vesh nga kjo lëndë është kimia që më lidh me Shpatin (qesh). Ato formulat e kimisë nuk i kam dashur kurrë.
Mbrëmja e maturës si bëhet atje?
Jo si këtu. E kishim dhe ne një sallë ku mund të festonim, por deri në orën 12 të natës, më vonë ishte e ndaluar. Pa pije alkoolike, sepse atje nuk lejohet alkooli pa mbushur 21 vjeç. Vetëm kërcyem dhe hëngrëm darkë të gjithë bashkë. Nuk them dot që s’u kënaqa sepse aty kisha shoqërinë time, po prapë mendoj që këtu bëhet më bukur. Këtu i japin më tepër rëndësi, dhe më ka mbetur peng që s’kam arritur ta festoj. Madje kam peng dhe do kisha dashur të kaloja sikur një vit të gjimnazit në Shqipëri, sepse jam e bindur që këtu kënaqen më shumë.
Të komplimentonin për pamjen tënde? Dalloje nga vajzat e tjera?
Po, dalloja, jo vetëm për pamjen time, por edhe për veshjen. Më kujtohet që në vitin e fundit u bë një konkurs dhe unë fitova dhe çmimin “Most stylish of the year”. Tani që e mendoj, më shumë se sa vishesha bukur, unë kujdesesha për veshjen. Në Amerikë çmendesh, sepse në shkollë sheh nga të gjitha llojet e veshjes, me tuta, me pizhama (qesh). Fiks siç i shohim edhe në filma. Unë kujdesesha pak më shumë për veshjen dhe stilin, edhe pse atje mësimi fillonte në orën 7 të mëngjesit.
Të ngacmonin djemtë?
Djemtë atje nuk ngacmojnë, janë të çuditshëm (qesh). Gjithmonë e kam thënë që nuk do kishte shanse që unë të krijoja një lidhje me një djalë amerikan. Atje edhe kur del në një takim me një djalë, qoftë ky edhe një shok, secili paguan kafen e vet. Ne jemi mësuar ndryshe, se djemtë tanë na respektojnë (qesh). Komplimente merrja, po nga amerikanët asnjëherë, vetëm nga ata që ishin të ardhur si p.sh italianë, ose evropianët në përgjithësi. Më komplimentonin shpesh për gjatësinë dhe më pyesnin nëse isha modele, por jo si këtu që ecën rrugës dhe dëgjon fjalë të bukura nga djemtë.

Po kohën e lirë si e kaloje?
Askund në Amerikë nuk mund të futesh nëpër diskoteka pa mbushur 21 vjeç. Më shumë fundjavave frekuentonim kinematë, teatrot ose në një festë që organizonte shkolla. Bëheshin shumë festa nëpër shtëpi, dhe aty të gjithë sillnin alkool. Grupi im i shoqërisë përbëhej nga 3-4 shoqe me të cilat mbajmë akoma lidhje. Nuk është se bëja pjesë në ndonjë grup të madh. Kjo për arsye se për çdo lëndë ne ndërronim klasën dhe nuk ishim i njëjti grup.
Me mësuesit si e kishe marrëdhënien? Si janë mësuesit atje?
Janë shumë të afërt dhe të dashur. Që në momentin e parë që njihesh me ta të japin kontaktet e veta, e-mail, numrin e telefonit. Janë gjithmonë të disponueshëm për të ndihmuar për çdo lloj problemi që nxënësi mund të ketë. Është teknikë e punës së tyre. Përpos kësaj, atje është e jashtëligjshme çdo lloj përuljeje, qortimi apo ngacmimi nga mësuesit. Gjithashtu ndalohet me ligj largimi i nxënësit nga godina e shkollës pa praninë e njërit prej prindërve.
Ti vetë ishe adoleshente rebele? Mami, të kërkonte llogari?
Kam qenë tip i hedhur po mami më kontrollonte shumë. Nuk më linte të mbaja celular dhe e kisha rreptësisht të ndaluar të vonohesha më shumë se ora 10. Por edhe pse e rreptë, në atë kohë më ka bërë surprizën më të bukur. Atje merret leja e qarkullimit që në moshën 16 vjeç dhe disa herë unë kisha shprehur dëshirën për të pasur një makinë. Mami më thoshte se nuk i kishim mundësitë. Kur një ditë të bukur më telefonon për të më thënë që të dilja jashtë shtëpisë e ta ndihmoja me pazarin. Kur dal, shoh dhuratë një makinë ‘Honda’ të cilën e kam edhe sot. Tani vëllai më ka dhuruar edhe një ‘X 5’ (qesh).
Po lidhje ke pasur gjatë kësaj kohe?
Po, jam njohur me Shpatin! (qesh)
O sa bukur! Na trego…
Një verë kthehem në Mal të Zi për pushime dhe një kushërirë e imja insiston që të shkojmë në një koncert ku këndonte Shpat Kasapi. Unë nuk desha dhe vendosa të shkoj vetëm për t’i plotësuar një dëshirë asaj. Nuk e njihja fare Shpatin dhe kur e shoh i them: “O sa i gjatë që qenka”. Më pas dikush ma prezanton dhe ai menjëherë më kërkon numrin e telefonit. Unë nuk pranova t’ia jap, por i dhashë një adresë e-maili. Shpati e shënoi në krah se nuk kishte letër e unë i thashë se aty do t’i fshihej. Ai më tha: “Jo, se do e mbaj mend…” Të nesërmen më shkruan: “Ku je o missi i Malit të Zi?” Prej asaj dite nisëm të flisnim bashkë në ‘chat’ për gati një vit rresht derisa ai erdhi atje, u njohëm më nga afër dhe nuk u ndamë.

Adelajda Xhamani Gazeta Shqiptare

Që në fillim baleti ka qenë dashuria e tyre e përbashkët. Vazhdon të jetë sigurisht duke i lidhur përjetësisht, pasi zbuluan se pas tij fshiheshin shumë elementë të tjerë të përbashkët që do i mbanin më fort së bashku. Odeta Dishnica dhe Ervis Nallbani janë çifti balerin, jo vetëm në skenën e baletit, por në jetën e përditshme. Janë shfaqur me performancat e tyre në Teatrin e Operës dhe Baletit, në spektakle të ndryshme televizive si dhe në “Dancing with the stars”, të cilët do i shohim sërish.  Aty kanë gjetur gjuhën që i bashkon përjetësisht, në këtë dialog të përditshëm që ata bëjnë për të zhvilluar pasionin e tyre, aty ndodh dhe të debatojnë, ka zënka të vogla, diskutime, mendime për të arritur në një konkluzion.  Në jetën e tyre është shtuar dhe një pjesëtar i tretë në familje. Është djali i vogël, Matiasi i cili ka kërkuar më tepër vëmendje, si për të thënë se “nuk është” baleti gjithçka. Në këtë rrugëtim të përbashkët ata i kanë besuar njëri tjetrit më tepër se dashuri, duke u ndjerë të lumtur në familjen e tyre të vogël, të sapokrijuar.

E kishit menduar kur ishit nxënës në Shkollën e Baletit që do martoheshit me një të profesionit tuaj?

Odeta: Jo. Por jo se e përjashtoja mundësinë që të ishte balerin.

Ervisi: Kurrë nuk e kisha menduar. Ngaqë e dija mirë që ishte një profesion i lodhshëm nuk do doja që personi i jetës sime të ishte balerin. Orë të zgjatura pune, shfaqje që mund të jenë çdo mbrëmje dhe nuk e mendoja se ishte personi i duhur për të mbajtur një familje.

Ju kur jeni njohur?

Ervisi: Jemi njohur qysh në shkollë të mesme. Kur Odeta erdhi në vit të parë në shkollën e baletit unë isha në vitin e katërt. Por ka qenë një njohje nga larg. Mua më tërhiqte vëmendjen jo vetëm nga ana e jashtme por edhe si tip. Ishte shumë e rezervuar e të jepte përshtypjen e një vajze shumë serioze. Ne të baletit jemi zakonisht karaktere më shprehëse e nuk ngurrojmë të flasim apo të japim përgjigje. Por në rastin e saj ishte ndryshe.

Nuk ka qenë një dashuri me shikim të parë?

Odeta: Absolutisht jo. Unë Visin edhe pse nuk e njihja nga afër e shikoja si një djalë të çilter e të sinqertë edhe pse ndonjëherë më dukej më i hedhur se sa duhej. Por mendimi për atë ishte ai i një njeriu pozitiv dhe me një shpirt të mirë. Do të duhej që të ishim në akademi të Arteve për t’u bërë miq të afërt. Visi pasi kishte mbaruar shkollën e mesme të baletit, u transferua jashtë për disa kohë. Përveç kësaj punonte edhe në Teatrin e Operës. Për këto arsye ai e filloi me disa vite vonesë Akademinë dhe qëlluam, kur unë shkova në vit të parë për koreografi të ishin në një klasë. Aty u miqësuam dhe rrinim e flisnim shumë bashkë. U krijua një marrëdhënie miqësore shumë e mirë, ku shpesh diskutonim jo vetëm për problemet e shkollës dhe të baletit por edhe më tepër. Ashtu si ndodh midis dy miqve të ngushtë.

Kur e kuptuat që jeni dashuruar?

Ervisi: Kishim kohë që frekuentoheshim dhe kalonim kohë bashkë, në shkollë e në Teatër të Operës. Dilnim edhe shpesh me shoqërinë tonë të përbashkët ku shumica ishin nga baleti. Kështu që koha që frekuentonim bashkë ishte relativisht e madhe.

Odeta: Edhe pse me fjalë nuk kishim thënë asgjë ndihej te të dy që diçka më tepër se miqësia po provonim për njëri tjetrin. Unë nga ana ime kisha filluar të ndieja rëndësinë e tij dhe këtë e kuptoja sidomos kur nuk e kisha pranë. Në këto raste njeriu i gjen justifikime pune apo shkolle tjetrit për t’u takuar më shpesh e per të ndenjur më pranë. Kjo ishte arsyeja që në njëfarë mënyre ne “gënjënim veten” për të qenë sa më shpesh e sa më pranë njëri tjetrit.

Cili prej jush e hodhi “hapin” i pari?

Odeta: Ishte Visi. Ndodhi natën e një fundviti. Ishim mbledhur bashkarisht me miqtë tanë për të festuar Vitin e Ri. Të gjithë miqtë ishin çifte. Të vetmit ishim ne, ende “single”. Kishim kaluar disa orë duke festuar, e natyrisht edhe duke ngrënë e duke abuzuar pak me pijen, një nga rastet e ralla që ne balerinët mund të pimë diçka alkolike, sepse dietat dhe regjimi janë primare në punën tonë. Ndodhi që Visi m’u afrua dhe më puthi. Unë nuk hezitova aspak. Përkundrazi

Është më interesante apo e kundërta që të dy në çift të jenë balerinë?

Ervisi: Mendoj që është gjëja e bukur që mund të ndodhë sepse jo çdokush mund të të kuptojë në profesion. E sidomos kur profesioni yt është baleti është akoma edhe më e vështirë. Oraret e zgjatura të provave në teatër, të ushtruarit e vazhdueshëm për të mbajtur trupin në formë, spektaklet dhe shfaqjet që janë gjithnjë në mbrëmje, janë arsyet kryesore që e bëjnë lidhjen midis dy balerinëve më të arsyeshme se me një profesion tjetër. E imagjinoni sikur unë të isha me profesion financier. Do komunikonim më njëri tjetrin me pusulla të shkruara, sepse vështirë se oraret do të na koincidonin.

Odeta: përvec kësaj një aspekt pozitiv është se ne diskutojmë pothuaj gjithë kohës në lidhje me punën, për një shfaqje, për një koreografi e deri tek detajet e një lëvizjeje baleti, ku japin mendime e kritikojmë njëri tjetrin. Sikur unë të isha dashuruar me një profesionist çfarëdo, përsëri duhej të shkoja tek Visi për të rahur mendimet për të realizuar diçka artistikisht mirë.

Lindja e fëmijës ua ka vështirësuar më shumë punën?

Ervisi: Natyrisht. Kohën e kemi të kronometruar çdo sekondë. Sepse ka shfaqje që duhet të vëmë në skenë, por ka edhe koreografi që duhet të krijojmë për spektakle të tjera. Pas lindjes së djalit duhet të llogarisim çdo gjë, në mënyrë që të gjejmë edhe kohën e nevojshme për të ndenjur me të. Për fat të mirë janë edhe prindërit tanë që kujdesen shumë për djalin. Pa ndihmën e tyre do të ishte shumë më e vështirë sidomos për Odetën, e cila përveç impenjimeve artistike tani ka edhe ato si nënë apo për familjen.

Ervisi është “djalë për shtëpi”?

Odeta: Shumë edhe pse nuk ta jep përshtypjen. Por është ai që më jep një ndihmë të madhe. Kur nuk na përputhen oraret ai qëndron edhe me djalin. Dhe është aq perfekt sa bën mos të ndihet mungesa ime. Alternohemi shumë mirë me njëri tjetrin. Kur unë duhet të merrem me ushqimin e djalit Visi na përgatit darkën. Nuk është se i jepet shumë për të gatuar por e rëndësishme është që përpiqet të bëjë maksimumin.

Cila është eksperienca më e bukur nga pikëpamja profesionale?

Odeta: Veprat e mëdha të njohura botërisht, ku kam interpretuar si soliste e Teatrit të Operas e Baletit si “Kopelia”, “La silfide” etj. Është e vështirë t’i veçosh nga njëra tjetra sepse të gjitha janë të bukura e secila ka tipologjinë e vetë artistike. Por nëse duhet të veçoja një prej tyre është baleti “Bajadera”, sepse profesionalisht është një balet më një teknikë të vështirë dhe kërkon  shumë impenjim. Realizimi me sukses i tij ishte me të vërtetë një nga sfidat më të mëdha të karrierës sime artistike deri tani.

Ervisi: Baleti. Eksperienca si solist i parë te Baleti “Carmen” i George Bizet.

Po nga ana emocionale?

Odeta: Kur udhëtuam për në Grand Canarie. Ishte shumë e bukur se isha në muajt e parë të shtatzënisë e ndihesha shumë e lumturuar edhe nga ky fakt, ndaj nuk e harroj këtë.

Si e përcaktoni punën tuaj?

Odeta: Një punë ku talenti vetëm nuk mjafton por kërkon edhe shumë impenjim dhe një punë të vazhdueshme të pandërprerë. Në çdo profesion tjetër mund të kesh luksin që të shkëputesh për një periudhë të caktuar e pastaj të kthehesh sërish. Në balet kjo nuk ndodh.

Ervisi: Edhe pse e lodhshme është shumë e bukur. Baleti është një art nga më elegantët dhe kërkon shije e ndjesi të veçanta. Është për një publik sqimëtar, me shije të hollë, e vetmja formë arti ku gërshetohen më së miri muzika, lëvizja, sporti, ekspresioni e format trupore. Nga sporti i zakonshëm i mungon vetëm elementi i garës dhe është e vështirë të përcaktosh fijen dalluese midis një sporti artistik apo arti sportiv.

Sa i rëndësishëm është vullneti?

Odeta: Është jo i rëndësishëm por i domosdoshëm. Kemi njohur njerëz shumë të talentuar por që u ka munguar vullneti për t’u ushtruar e për të punuar.

Ervisi: Baleti nuk është si kënga. Që mund të këndosh edhe pa shumë punë nëse Zoti të ka dhënë një zë të bukur e vesh muzike. Baleti kërkon talent, por mbi të gjitha kërkon shumë punë dhe djersë. Pa harruar edhe durimin.

Ka patur ndonjë moment që keni menduar të hiqni dorë prej tij?

Odeta: Asnjëherë. As nuk e kam menduar. Është gjëja që i trembem më tepër.

Ervisi: Në vërtetë unë kam patur një moment. Nuk është se doja të hiqja dorë por pata një dëmtim në gju, këputje menisku dhe iu nënshtrova një ndërhyrjeje kirurgjikale. M’u desh disa kohë të qëndroja pa lëvizuar dhe atë periudhë mendova se mos dëmtimi do të më detyronte të tërhiqesha nga baleti. Imagjinoni, një jetë prova dhe punë e papritmas frika e mendimi se të gjitha mund të kenë shkuar dëm.

A debatoni për arsye baleti? Çfarë konkretisht?

Odeta: Pjesën më të madhe të ditës (qesh). Sidomos kur hedhim një koreografi. Fillojmë e diskutojmë për mënyrën sesi mund të realizohet më mirë. Ervisi: (qesh) aty hahemi kokë më kokë. Na ndodh që të shohim një dvd me një shfaqje baleti që duhet të vëmë në skenë dhe duke parë lëvizjet diskutojmë sesi mund të realizohen për t’u bërë më të lehta. Por edhe kur jemi duke krijuar një koreografi. Unë mbroj fort idenë time apo një stil të caktuar. Pra, kompromise për punë nuk bëjmë, (qesh).

Keni menduar të bëni një kompani baleti?

Odeta: Kjo do të ishte një gjë e mrekullueshme. Do ta dëshironim shumë edhe për faktin se në Shqipëri nuk ka një të tillë.

A do të funksiononte?

Ervisi: Jam i bindur që do të fuksiononte. Por kuptohet që për këtë duhen edhe mbështetje financiare sepse ka kostot e veta. Natyrisht që publiku do ta priste shumë mirë. Deri tani publikut nuk i është afruar një gjë e tillë, por unë mendoj se nëse do t’i ofrohej një spektakël nga një kompani baleti jam i sgurt se do të mirëpritej kudo që të jepeshin shfaqje. Dhe kjo mund të bëhej në Shqipëri e jashtë saj nëse do të punohej mirë.

Cilët janë balerinët që i keni si pika referimi?

Odeta: Idhulli im është balerina e famshme ruse nga Shën Petërburgu, Nataliya Makarova, si dhe francezja Sylvie Guillem.

Ervisi: Balerini anglez Adam Cooper.

Çfarë raporti keni me publikun?

Odeta: Publiku është mjaft i rëndësishëm sidomos për ne, sepse kur shikon sallën që është mbushur plot e përplot ndihesh psikologjikisht më i sigurt, i vlerësuar dhe është pikërisht aty që një balerin jep maksimumin e tij. Nëse salla do të ishte me pak njerëz të humbet edhe entuziazmi e motivimi. Është çelësi i suksesit tonë, sepse ne bëjmë prova dy herë në ditë e për një kohë të gjatë pikërisht për atë moment kur ndodhemi përpara publikut.

Ervisi: Pa publikun nuk do të ekzistonte artisti sepse puna jonë është vetëm për ta. Gjithçka i dedikohet atij dhe bëhet për të. Natyrisht edhe duartrokitjet në fund të shfaqjes janë shpërblimi ynë më i madh.

Do të interpretonit më me dëshirë një balet klasik apo bashkëkohor?

Odeta: Më pëlqen shumë baleti klasik, sepse kërkon një interpretim me nivel më të lartë teknik dhe ka një shkallë shumë më të lartë vështirësie sepse kërkon më shumë korrektësi dhe nuk mund t’i shmangesh dot asnjë lëvizjeje sado të vogël.

Ervisi: Unë preferoj bashkëkohorin, sepse në Shqipëri vazhdon t’i dedikohen shumë baletit klasik, kurse në botë baleti bashkëkohor po zë një vend shumë të rëndësishëm. Është një formë e re e këtij arti ku lëvizja është revolucionarizuar tërësisht e mund të luhet për një kohë më të shkurtër nga një trup më me pak njerëz. Baleti klasik kërkon një masivitet balerinësh dhe orë të tëra shfaqjesh.

Kur realizoni një koreografi mendoni për publikun apo për emocionet tuaja?

Odeta: Në fillim për emocionet tona sepse është një gjë që duhet të të vijë nga shpirti. Duhet ta ndjesh vetë pikësëpari sepse vetëm në këtë mënyrë mund të realizohet. Hapi i dytë është ndjesia që përcjell te publiku. Nëse balerini nuk ndien gjë e ka shumë të vështirë për të mos thënë të pamundur, të përcjellë emocion te publiku.

E keni menduar që baleti është një profesion që një ditë nuk mund të jeni më në skenë?

Odeta: Është mjaft e vështirë ta pranosh një gjë të tillë. Nuk e mendojmë por na shkon ndërmend kur na flasin njerëz më të rritur në moshë. Për momentin nuk duam të mendojmë por që është një gjë që nuk e shmang dot. Do të vijë një ditë që edhe neve do të na duhet ta lëmë. Është e trishtueshme.

Ervisi: Edhe kur vitet do kalojnë unë nuk e mendoj që mund të shkëputesh nga baleti. Mund të mos interpretosh në skenë por mund të jesh i rëndësishëm për skenën dhe publikun si koreograf. Kjo do të të bënte të ndiheshe gjithmonë pjesë e saj.

Do të kishit dëshirë që djali juaj të bëhej balerin?

Odeta: Varet, ndoshta po sepse duke patur dy prindër balerinë natyrisht do të kishte më shumë përkushtim dhe ndihmesë nga ana jonë. Kështu do të kishte atë mbështetje e këshillim të nevojshëm që ne nuk e patëm. Por nga ana tjeter, kur kujtoj sesa e mundimshme dhe sa sakrifica kërkon ky profesion atëherë mendoj që do të ishte mirë të kishte një zanat tjetër.

Ervisi: Pse jo! E mendoj shpesh sepse qysh tani që është vetëm një vjeç rri me ne, sheh dvd me shfaqje me të njëjtin përkushtim thua se e kupton për çfarë bëhet fjalë dhe nuk i ndihet zëri derisa dvd-ja mbaron. Më vjen ta pyes: “Hë! Si t’u duk?” (qesh).

Cilat janë planet e momentit?

Odeta: Këtë moment jemi shumë të zënë me provat e baletit klasik “Romeo e Zhuljeta” të Sergei Prokofiev, që do të vihet në skena pas disa javësh. Po ashtu jemi përfshirë me kërcimet në programin televiziv “Dancing ëith the stars” që do nisë në Vizion plus.

Visi: Edhe me koreografitë e kërcimeve të programit televiziv “Histori dashurie”

Një ëndërr?

Odeta: Të kërcej në një skenë të një teatri të famshëm europian.

Ervisi: Të themeloj një kompani baleti timen.

Nga Arjan Konomi  Revista Shqip

Shkëndije Mujaj së fundi  ka sjellë disa fotografi të reja ku mund ta shikoni shumë qartë formën e të pasmeve të bollshme të saj.

Këngëtarja Shkëndije Mujaj ka thene para pak kohesh ne nje interviste per mediat roze  se te pasmet e saj i ka 100 % origjinale, dhe ndihet mirë për faktin që të pasmet e saj janë në formë.

Modelja më e komentuar shqiptare, Anxhela Martini, i ka vënë detyrë vetes si duket të mos mungojë në asnjë ngjarje dhe tapetit të kuq. Vetëm dy ditë më parë, bukuroshja seksi ka qenë e pranishme në Festivalin e Filmit “Tribeca” në Nju-Jork.

Ndërsa, siç shihet edhe në këtë foto, Anxhela ka qenë e shoqëruar me stilistin e njohur, Stefan Kempbell. Sipas një burimi, flitet se modelja shqiptare është në lidhje me një mashkull me ngjyrë, por ky djalosh nuk dihet a është stilisti i saj, apo i dashuri? Edhe në këtë ngjarje Martini është dukur shumë seksi dhe ka rënë në sy të kamerave dhe të fotoreporterëve. /Maksim Gjokaj/Kosova Sot/

Ky futboll ka gjithnjë nevojë për pak feminilitet. Në një realitet të mbushur me skena dhune, tifozë fanatikë dhe me sharje të vazhdueshme nëpër tribunat e stadiumeve, elementi femëror mund të luajë një rol frenues. Një gjë e tillë u pa edhe dje, kur Iva Mera, një prej bukurosheve shqiptare, është prezantuar si zëdhënësja e re e shtypit e klubit Tirana. Mjaftoi prania e saj që futbollistët bardheblu të tregonin edhe anën tjetër të tyre, xhentilesën, duke i uruar mirëseardhjen në kor vajzës së aktorit të njohur Behar Mera.

Zgjedhja e saj në këtë klub duket diçka e rrallë, pasi në futboll, zëdhënësit përgjithësisht janë meshkuj. Megjithatë, lojtarët e Tiranës tashmë kanë edhe diçka tjetër për t’u mburrur, përveçse fanelës së tyre të famshme.

Në Shqipëri, numri i fem rave që merren me çështjet e futbollit, është shumë i vogël. Përjashtim në një masë shumë të vogël bën Federata Shqiptare e Futbollit, ku punonjëset femra nuk mungojnë.

(el.me/GazetaShqiptare/BalkanWeb)

Janë të shumta vajzat shqiptare që me talentin e tyre kanë mundur të trokasin në dyert e famës përtej Atlantikut. Shumë prej tyre e kanë nisur nga Shqipëria, e disa të tjera fati ka bërë që ta nisin larg prej këtu karrierën e tyre. Sot ne mund të krenohemi me to, me faktin që ato po e ngrenë lart emrin e Shqipërisë, me faktin që edhe ne kemi talente të krahasueshme me divat botërore, qofshin këto modele, këngëtare apo aktore. Të bukura, të talentuara dhe me një vullnet të hekurt ato ia kanë dalë.

Në këtë listë të vajzave shqiptare kemi përshirë disa prej tyre, të cilat aktualisht po lakohen në të gjithë botën. Emrat e tyre dhe prejardhja shqiptare po zënë faqet e tabloideve të huaja.

Rita Ora:

E para dhe më e përfolura e momentit është sigurisht këngëtarja Rita Ora. E rritur në Britani, vajza vetëm 22 vjeçe nga Kosova, është prezente në të gjitha faqet e shtypit të huaj. Kjo falë talentit dhe zërit të saj të mrekullueshëm, por edhe falë mbështetjes së madhe që po merr nga labeli i Jay-Z, bashkëshorti i një prej yjeve botëror më të famshëm e të suksesshëm, siç është Beyonce. Rita Ora me këngën e saj “Hot right Now” dhe R.I.P qëndron në krye të klasifikimeve britanike. E megjithatë ajo synon tregun amerikan, e mandej atë botëror.

Pushtimi i Rita Orës është i sigurt. Këtë e tregon më së miri vëmendja e shtypit ndërkombëtar dhe cilësimet e saj si magjia më e re e muzikës Pop-RnB. Madje përkufizimet e gazetës prestigjioze “The Sun”, se Rita është më e magjishme se Rihanna, tregon më qartë forcën e talentit të saj, që sa ka nisur të depërtojë në dyert e botës amerikane të shou-bizit. Ajo që vlen për t’u theksuar tjetër për Ritën është edhe lidhja e saj me vëllain e Kim Kardashian, Rob. Edhe pse këngëtarja ende nuk ka bërë asnjë prononcim lidhur me këtë marrëdhënie, ta pohojë apo mohojë atë, paparacët i kanë fotografuar duke u puthur së bashku në USA, gjatë qëndrimit të Ritës aty.

Eliza Dushku:

Aktorja shqiptare Eliza Dushku vazhdon me sukses projektet e saj në kinematografinë amerikane. E njohur për gjithë publikun shqiptar, sidomos për tatuazhin e saj me shqiponjën dykrenare që ia ka treguar gjithë botës, Eliza është padyshim një nga vajzat shqiptare më të famshme në Hollivud. Së fundmi Eliza Dushku do ta huazojë zërin në filmin e animuar “Hulk” dhe do të luajë për një sezon në serialin “Leap Year”. Aktorja po ashtu ka thënë se nuk do ta ndalë aktivitetin e saj humanitar me fëmijët e traumatizuar nga lufta e Ugandës. Dushku, pasi luajti “Catwoman” në animacionin e filmit të Batmanit, do të paraqitet edhe në një animacion tjetër. Është fjala për animacionin “Hulk and the Agents of S.M.A.SH”, ku ajo do të luajë zërin e “She Hulk”, përderisa lajmin e ka bërë të ditur njëri prej aktorëve të tjerë në këtë film, Adrian Pasdar. Pasdar, i cili ka huazuar zërin edhe te filmat e animuar “Iron Man”, “Ultimate Spider – Man”, ka thënë se bashkë më të do të jetë edhe aktorja shqiptare. Edhe Jeph Loeb nga kompania Marvel ka thënë se kjo seri do të dalë së shpejti në treg, por do të pushohet pak më shumë për shkak të filmit “Avengers”, që pritet të ketë një sukses të pakonsiderueshëm në botë. Kjo seri e filmave vizatimorë me Elizën pritet që të transmetohet në ABC, ka thënë ndër të tjera Jeph Loeb. Por, këto nuk janë të rejat e vetme të Elizës. Aktorja pritet që gatë këtij vit në CV-në e saj të luajë si mysafire në serialin shumë të shikuar “Leap Year”. Sipas producentëve të këtij seriali, Dushku pritet të rishfaqet gati gjatë gjithë sezonit në rolin e June Pepperit, që është një hakere ekscentrike e kompjuterëve, e cila fillon një histori si inxhiniere lidere me kompaninë C3D. Dushku në këtë seri do të paraqitet po ashtu përkrah disa aktorëve të tjerë të njohur si Craig Bierko, Joshua Malina, Julie Warner, Steven Weber dhe ish-kolegia e saj nga seriali Buffy, Emma Caulfield. Paraqitja e parë në sezonin e dytë të “Leap Year” pritet të bëhet më 18 qershor.

Angela Martini:

Bukuroshja shqiptare Angela Martini, e përzgjedhura si një ndër 10 më të mirat në “Miss Universe 2010”, duket se e ka gjetur rrugën e duhur drejt famës. Martini është cilësuar si një nga modelet më të veçanta, falë tipareve të saj mesdhetare dhe formave të lakuara në kufijtë e perfeksionit. Aktualisht Angela po merret me lançimin e linjës së saj të të brendshmeve, ku modelja më e mirë për t’i reklamuar është vetë ajo.

Modelja bukuroshe Martini diti të tërheqë vëmendje e shtypit të huaj me një sërë provokimesh, si përfolja për lidhje me Kanye West, Craig David, apo edhe skandali i saj në “Cfda Fashion Awards”, ku i habiti të gjithë paparacët për shfaqjen e saj me një fustan tepër të hapur dhe pa asgjë poshtë. Të gjitha këto, pa hequr aspak vlerën e bukurisë së saj, e kanë bërë Angelën të jetë një nga modelet shqiptaret më të lakuara të viteve të fundit.

Bleona Qerreti:

Me siguri që të gjithë shqiptarët po presin momentin kur Bleona do të lançojë këngët e saj të reja të punuara në Amerikë në studiot e Timbaland. Ka më shumë se një vit që Bleona Qerreti po përgatit terrenin për suksesin e saj në muzikë. E megjithatë, ajo vazhdon të na befasojë ditë pas dite me të rejat e saj. Në një intervistë të fundit për mediat tona ajo rrëfente miqësinë e saj me Al Pacinon. Por surprizat e saj nuk mbarojnë këtu.

Bleona tani do të provojë tashmë edhe eksperiencën e saj si aktore. Lajmin e ka bërë të ditur vetë këngëtarja në faqen zyrtare të saj në Twitter  vetëm pak ditë më parë, ku ka shkruar: “Hello Albania, shumë shpejt do të dëgjoni surprizën time të radhës, ku unë luaj në një film që shumicën e kohës flas shqip! Nuk ju them dot më shumë, ju dua shumë, shumë, shumë, god bless Albania!” është shprehur ajo, ndërsa më vonë zbuluam se bëhet fjalë për një film të cilin ajo do ta luajë përkrah një aktori shumë të famshëm hollivudian.

Emine Cunmulaj:

Pa dyshim Emine Cunmulaj është modelja shqiptare më e njohur në botë, status të cilin ajo e ka arritur me shumë punë e përpjekje. Emine Cunmulaj, 27–vjeçare, prej vitesh jeton në SHBA dhe është një nga figurat e njohura të botës së modës. Ajo ka sfiluar në pasarelat e Nju–Jorkut, Parisit, Londrës, Milanos etj. Pak modele kanë pasur rastin të pozojnë për kopertinat e revistave më të njohura botërore, si: “Vogue”, “Elite” dhe “Fashion”,  në të cilat shqiptarja Emine ka qenë shpesh në cover. Së fundmi, e larguar disi nga bota e pasarelave, Emine po kërkon suksesin përtej të qenit si modele. Ajo tani i ka hyrë kinematografisë.

Vetëm pak kohë më parë, pikërisht më  25 shkurt në Los Angeles u shfaq premiera e filmit “Virgin Eyes”, me regjisor Roxine Helberg. Në një nga rolet kryesore të këtij filmi e luan shqiptarja Emina Cunmulaj. Filmi është pritur mirë dhe tani ngelet të shohim të rejat e tjera në këtë rrugë të re drejt kinematografisë së Eminesë. A do të arrijë apo jo të ketë po të njëjtin sukses si modele edhe në aktrim këtë vetëm koha do ta tregojë.

Gazeta Mapo

Një shqiptare është cilësuar si vajza më e bukur e Nju Jorkut. Kush është ajo? Përgjigja është me pyetje! Kush tjetër veç Anxhela Martinit!
Në një intervistë për “mandatory”, ajo ka folur për mashkullin e saj ideal.

Çfarë mashkulli pëlqeni?
Stili i mashkullit nuk duhet të përshkruhet me rrobat që vesh, por mënyra si kujdeset për vetveten. I urrej meshkujt që janë paksa të ashpër; me pëlqejnë ata me dukje klasike dhe të thjeshtë. Me pëlqejnë meshkujt, të cilët mund të veshin një xhaketë të bukur sportive apo një bluzë apo me fermerka që i shkojnë për shtati. Po ashtu, parfumi që përdor është më i rëndësishëm se veshjet për mua. Më pëlqejnë meshkujt që kanë aromë të mirë në trup.

Sipas mendimit tuaj, çfarë e bën një mashkull me stil apo të modës?
Një mashkull kurrë nuk duhet të vishet me gjëra prej leshi. Mashkulli mendoj se duhet t’i shmanget teshave nga leshi, përjashto këtu eskimezët dhe personat që jetojnë në vendet e ftohta të cilët duhet t’i mbijetojnë të ftohtit.

Së fundmi jeni emëruar si “njëra prej vajzave më të bukura të New Yorkut”. A jeni beqare? Si është që dikush të takohet me njërën prej femrave më të bukura në qytetin më të madh të Amerikës?

Jam beqare për momentin, por jam e hapur për të gjitha mundësitë. Kurrë nuk i dihet, sot jeni beqare, nesër jo. Unë veproj shumë shpejt dhe përgjigjen JO nuk e jap për herë të parë.

Lajmifundit.com

Meqe dy edicionet e shkuara te spektaklit “Dancing with the stars” jemi mesuar te shohim histori dashurie qe lindin nen driten e projektoreve, edhe kete vit kane filluar te vihen “baste” ne lidhje me ciftet qe mund te formohen. Edhe pse kete vit eshte pare si pak me e veshtire, per faktin qe thuajse pjesa me e madhe e balerineve, por edhe Vip-ave, jane te fejuar e martuar, duket se simpatite e para kane nisur. Behet fjale per nje pelqim te mundshem midis balerinit italian Simone Pigliacelli dhe kengetares Adelina Tahiri.

Zera brenda spektaklit thone qe kane vene re nje fare simpatike nga ana e te dyve, prandaj ne vendosem te pyesnim vete Simonen se sa i vertete ishte ky lajm. “Po ju ku e moret vesh?” – na thote Simone duke qeshur. “Eshte e vertete qe me pelqen Adelina. E si mund mos te te pelqeje nje vajze aq simpatike, apo akoma me sakte, aq e bukur sa ajo? Megjithate nuk dua ta ekzagjeroj.

Per momentin behet fjale thjesht per nje pelqim dhe kaq”. Nderkohe fjalet qe na kane mberritur thone se shikimet dhe ngacmimet mes te dyve ne prova, edhe pse nuk jane cift ne skene, jane te shpeshta. Te shohim nese historia do te kete zhvillim.  Gazeta Paloma

Dhe ne edicionin e vjetshem te DWS Simone Pigliacelli pati nje lloj pelqimi edhe per Agnesa Vuthaj, shume lajme e thashetheme te ndryshme ka pasur per 2 personazhet ne fjale. Per me shume rreth lajmeve te Simones dhe Agneses KLIKONI KETU