Këngëtarja e mirënjohur flet për ndjenjat, në një intervistë kryekëput për dashurinë. Si e gjen ky Shën Valentin Rovena Dilon, dhe projektet muzikore për dy këngë të reja.

Shigjeta e Kupidit ka qëlluar në shenjë edhe për të! Ndonëse kundër rrymës dhe me përqasje tërësisht jo konvencionale, për këngëtaren e njohur të skenës shqiptare duket se vetëm një ditë në kalendar nuk mjafton për të shprehur dashurinë.

Dhe në këtë pikë e ka fjalën për festën e Shën Valentinit. Atmosfera e zhurmshme, me gjallëri njerëzish nëpër rrugët e kryeqytetit, mbushur me ngjyra e trëndafila të kuq, “infekton” çdokënd, përfshi edhe vetë Rovena Dilon.

Me gjithë dëshirën për të mos i kthyer ndjenjat në kryefjalën e ditës së 14 shkurtit, e cila nuk do të mjaftonte për t’u ndier e plotësuar shpirtërisht, këngëtarja preferon të tjera forma të të festuarit, jo shumë larg klisheve, por që e plotësojnë, sidomos kur pranë ka njerëzit e duhur. Me bashkëshortin e saj, Florin, kanë menduar një alternativë më praktike, të festojnë me miqtë e afërt, ndërsa ndjenjat që mëshirojnë plotësimin shpirtëror dhe atë fizik ngjan se i rezervojnë vetëm për njëri-tjetrin.

Këtë herë, Rovena ka preferuar të flasë mirëfilli për to, sipas mënyrës së saj, diku e rezervuar në detaje të jetës private, e herë të tjera e mbushur me dëshirë për të rrëfyer për dashurinë, që prej vitesh po përjeton me ish-futbollistin e njohur, Florian Riza.

Intervistoi: Ermira Isufaj

Rovena, a është Shën Valentini për ju një festë e vërtetë për dashurinë?

Mendoj se dashuria është një fjalë shumë e madhe, që përfaqëson ndjenjën më të madhe. Një ditë në kalendar është tepër pak. Shpesh, Shën Valentini më ngjan si një kambanë e vogël që bie vetëm një herë në kishën e pamat të dashurisë. Besoj se dashuria është vetë e vërteta, dhe për këtë i duhen të gjitha ditët.

Ka ditë të shënuara në jetën tuaj?

Ka data të shënuara, që janë mjaft të rëndësishme në jetën time. Ditëlindjet, ditët përkujtimore, festat kombëtare. Por, kam përshtypjen se Shën Valentini nuk është një prej tyre. Kjo festë më tepër më ngjan me një panair ngjyrash të kuqe. Gjithsesi, duke qenë një festë më tepër, një ditë me motivin e fortë për t’u gëzuar, e respektoj.

Pra, për ju dashuria nuk mund të konturohet vetëm në një datë specifike?

Do të ishte absurde. Vetë fjala kontur është kaq e vogël dhe e brishtë. Dashuria për mua është gjithçka, është vetë ekzistenca. Prandaj, me zemërgjerësi, i pranon të gjitha, edhe festat e vogla.

Megjithatë, një festë e tillë, a ju motivon drejt një organizmi më special të ditës suaj?

Kjo po që më ndodh. E gjej veten bashkë me Florin, duke menduar se ku do të shkojmë për një drekë o një darkë. Atmosfera e përgjithshme “të infekton” në një mënyrë apo një tjetër. Këtë vit kemi menduar të drekojmë me miqtë tanë, jemi të ftuar, por më shumë për t’u mbledhur sesa për të festuar dashurinë (qesh).

Është Shën Valentini një rast për të “rivlerësuar” raportin me partnerin?

Dashuria për partnerin mund të rivlerësohet në mijëra mënyra, s’ka pse të varet nga një ditë e shënuar në kalendar. Të shprehësh dashurinë, është gjithmonë bukur, pse jo edhe në një ditë të veçantë dhe speciale siç është Dita e të dashuruarve.

Gjithsesi, “Shën Valentini” mbetet një festë relativisht e vonë për shqiptarët, apo jo?

Besoj se shqiptarët kanë pasur shumë mungesa më jetike ndër vite. Ndoshta u mungonte liria për të dashuruar me gjithë shpirt. Por, festa kaherë ka pasur me bollëk.

Po për ju si ka ardhur kjo festë për herë të parë?

Në mënyrë shumë romantike, nëpërmjet vargjeve të këngës së Ofelisë: “Shën Valentinin nesër do kremtoj, dhe ngrihem në mëngjes…”. Asokohe, isha gati e marrosur pas Shekspirit, dhe gjithçka që zbuloja prej tij më dukej mrekulli.

Megjithatë, ndoshta për dashurinë më thjesht mund të këndohet…

Nuk është komode të flasësh për dashurinë, është më lehtë ndoshta t’i këndosh asaj. Kënga dhe meloditë janë më universale. Ndërsa, fjala dhe bisedat janë më private. Sigurisht, nuk ke dëshirë t’i ndash me këdo.

Rovena, cili do të ishte Shën Valentini ideal për ju?

Duket si klishe, por do doja të endesha me Florin rrugëve të Parisit dhe pastaj të drekoja në Costes, vendi magjik për këtë ditë.

Po flasim për dashurinë, Shën Valentinin, po Flori çfarë është për ju?

Flori për mua është mbështetje, por kryesorja është frymëzimi për të qenë e lumtur dhe e dashuruar.

Dashuria tjetër për ju, muzika. Ç’ndodh me të këto kohë?

Është një periudhë qetësie… Por, kjo do të më shërbejë për të reflektuar dhe për t’u bërë gati. Kam dy projekte për këngë të reja, së shpejti do të finalizohen dhe ato.

Prej mëse njëzet vjetësh, jemi mësuar të lidhim muzikën e bukur dhe këngët e arrira, me një emër të rëndësishëm. Këngë larg komerciales por të shndërruara në hite nga vetë shqiptarët këtu dhe kudo ata jetojnë. Rovena Dilo vjen për lexuesit e suplementit “Summer Time” në “Koha Jonë” me një rrëfim të sinqertë për jetën e saj. Plot modesti ndalet në fëmijërinë dhe njerëzit më të shtrenjtë për të. Flet për dashurinë që thotë se është vetë argumenti. Nuk fsheh pasionin për penën, teksa e sheh ulur në lokalin e saj në ish-Bllok, me kafenë përpara, rrethuar plot revista kryesisht angleze ku nuk humb rastin të përpijë sa më shumë. E kur diçka i mbetet në mend, nuk përton ta përkthejë dhe shqipërojë, pse jo ta lexojnë dhe shumë të tjerë.

Tregohet shumë e kujdesshme teksa e pyesim si e sheh “bombardimin” e tregut muzikor me klipe pafund ku shpesh cilësia shndërrohet në pamundësi për ta gjetur. Thotë se është një proces i pashmangshëm, sidomos shqiptar. Por paralajmëron se çdo gjë ka pasoja dhe “dhe pasojat e paçavureve të artit janë të prekshme e të dukshme”.

Për këngëtaren e mirënjohur, spektakle si Maratona e Këngës…”, janë një makinë gjigante në shërbim të vlerave të muzikës kombëtare dhe duke theksuar se është i vetmi spektakël i  të tilla përmasave në verë, siguron se vetëm ajo mund të mbledhë në sheshet e qyteteve mijëra artdashës.

NJËZET VJET KARRIERË

Rovena, ju spikatni si pjesë e elitës së skenës shqiptare. Pas afro 20 vjetësh jetë me këngën dhe pasionin që dhuron ajo, si ndjeheni sot në këtë moment të jetës dhe karrierës?

Ndjehem mirë dhe e qetë. Ka një stabilitet në jetën dhe karrierën time që më jep siguri. Rrjedha e gjërave ka kuptimin që unë dua.

Prej vitesh jeni shfaqur në skenë si një këngëtare me zë të veçantë, ku në të shumtën e rasteve nën notat e dashurisë. Siç shpesh jeni shprehur, për ju dashuria është e rëndësishme jo vetëm sa i përket njeriut të zemrës, por edhe për familjen, momentet e bukura të jetës etj.? Në këtë pikë, jeni më shumë romantike apo argumentuese?

Gjithkush që ka fatin të jetojë, e di dhe e ndjen se dashuria është burimi i shumëçkaje, për të mos thënë i gjithçkaje. S’është e thënë të jesh romantike, ashtu siç unë jam në të vërtetë, për të pranuar dashurinë si motorin lëvizës të jetës. Por një romantik duke dhënë argumente e poetizon dhe himnizon dashurinë. Ndërsa përsa i përket termit argument, dashuria është argumenti i parë dhe i fundit.

Një karrierë shumëvjeçare dhe plot surpriza. Cila këngë mendoni se ju ka sjellë më shumë fat?

Thonë se dita e mirë duket me mëngjes. Pra del se kënga e parë duhet të jetë zanafilla e fatit të mirë. Por sigurisht që s’ka qenë e vetmja. Këngët e mia më të mira kanë qenë s gurë shënjues përgjatë karrierës sime. Më kanë orientuar drejt me sa duket. (Qesh).

PROFESIONALIZMI PËRBALLË KOMERCIALIZMIT

Tregu muzikor sot në Shqipëri është bombarduar nga videoklipe të shumta dhe nga pseudokëngëtarë. Ju si një artiste e afirmuar në këtë fushë mendoni se kjo është një zgjidhje apo zgjedhje e duhur?

Për mendimin tim, kjo nuk është as zgjedhje dhe as zgjidhje e duhur. Ky është një proces i pashmangshëm, sidomos shqiptar. Tregu i këtij vendi është i tejngopur me çdo lloj fenomeni, pse të mos jetë i tejngopur edhe me këngëtarë. Pale pastaj që të këndosh duket kaq e lehtë me ndihmën e teknologjisë. Çdo gjë ka pasoja. Dhe pasojat e paçavureve të artit janë të prekshme dhe të dukshme.

FËMIJËRIA

Si e kujtoni fëmijërinë tuaj?

Si një periudhë të lumtur, ndoshta më të lumturën e jetës sime.

Cilët janë njerëzit që kujtoni më shumë nga fëmijëria juaj, qoftë të afërm apo dhe në bangot e shkollës?

Kujtoj njerëzit e afërt, shoqet e fëmijërisë. Sidomos njerëzit e mi që nuk i kam më. Më merr malli shumë…

NJË DITË ME ROVENA DILON

Kalojmë në jetën e përditshme. Si nis një ditë e zakonshme për ju?

Më pëlqen të fle gjatë dhe të zgjohem pa u nxituar. Pasi sillem nëpër shtëpi me gjëra të vogla, të cilat më tepër më hutojnë sesa kanë ndonjë rëndësi, nisem drejt lokalit për të pirë kafen e parë.

Çfarë e mërzit më shumë Rovenën?

Situatat e paparashikuara dhe njerëzit që nuk kuptojnë.

Ka ndonjë peng në jetën tuaj profesionale. Ndoshta një këngë ende e parealizuar…?

Në profesion gjithmonë ka gjëra të parealizuara. Sidomos këtu tek ne ku iniciativat janë totalisht vetjake.

PAMJE

Shumë njerëz ju veçojnë si artiste me klas. Të kesh klas është diçka që fitohet apo e lindur?

Thonë që klasi lind me njeriun. Edhe unë kështu mendoj, madje shkoj edhe më tej. Klasi trashëgohet, por kush ka mend mund edhe ta kultivojë. Por një gjë është e sigurt, është diçka që është jashtë mundësive të ambicies. Rrjedh me gjakun.

Sa kohë i kushtoni paraqitjes tuaj të jashtme?

Merrem aq sa duhet. E vetmja gjë që s’po bëhet pjesë e vazhdueshme e kujdesit tim për veten është stërvitja fizike. Ajo që ka lidhje të drejtpërdrejtë me pamjen. Duket se shpesh e harroj këtë.

JO VETËM KËNGA

Përveç këngës, në ekran jeni shfaqur dhe si një prezantuese e zonja në spektakle të ndryshme. Si e shikoni këtë eksperiencë?

Po më komplimentoni. Vërtet që fillimet e mia janë të hershme, kujtoj Mbrëmjen Kulturore në vitin 1990 në RTVSH, ku përmes konkursit dilnin në pah vlerat e artistëve të rinj në zhanrin muzikor dhe artistik. Megjithatë eksperiencat e mia me prezantimin nuk janë të shumta. Do të më pëlqente të riprovoja, por në projekte që vërtetë më intrigojnë dhe që përbëjnë sfidë për mua.

Nëse na lejohet të themi se kënga është pasioni juaj i parë, cili është pasioni i dytë për Rovena Dilon?

Letërsia është një pasion i madh. Por edhe kinematografia nuk ngelet mbrapa.

Ishim të sigurt se pena është një pasion i juaj i dytë. Cilin zhanër të të shkruarit ju preferoni?

Kam lexuar shumë më tepër prozë se poezi. Por pasioni im më i madh mbetet pena e dramaturgut më të madh të të gjitha kohërave, Shekspirit.

VERË PUSHIMESH DHE VERË PUNE

Cili ishte destinacioni juaj i pushimeve për këtë sezon?

E admiroj bukurinë e bregdetit shqiptar. Nuk lë rast pa pushuar në plazhet tona. Por nuk janë më ato të parat, pisllëku ua ka zbehur natyralitetin.

Veç pushimeve, ju kishin edhe këtë sezon veror angazhime profesionale. Ishit pjesë e Maratonës së Këngëve të Shekullit, ku ju pamë në qytete si Saranda, Delvina, etj. Si i përjetuat këto koncerte, si ju pritën dhe a ju përfshinë emocionet?

Maratona është spektakli i vetëm veror i këtyre përmasave. Vetëm ajo mund të mbledhë në sheshet e qyteteve dhjetë mijë vetë. Entuziazmi është magjik. Do të veçoja Durrësin, Kavajën, Sarandë. Fantastike, e falënderoj Pandi Laçon i cili më bëri ftesën të jem pjesë e këtij evenimenti.

PLANET E AFËRTA

Evenimente ku do të jeni e pranishme gjatë muajve në vazhdim. Dhe  videoklipi juaj më i afërt që keni projektuar?

Kjo akoma nuk është vendosur. Le të lëmë ca surpriza të vogla.

A mund të zbulojmë njërën prej tyre?

Po ndalem në pjesën e dytë të pyetjes. Një duet me Eranda Libohovën është ndër planet e afërta që pres ta shohim të realizuar.

Marrë nga “Koha Jonë”.

Një kafe me Rovenën është gjithmonë e këndshme. Me të mund të bisedosh për muzikën, për librat, për artin në tërësi dhe më tej të realizosh edhe një intervistë interesante. Ku padyshim, pjesë e saj janë emocionet e marra së fundmi në Festivalin “Video Fest”…, vëzhgime për muzikën që bëhet sot në Shqipëri…, projekte interesante, që lindin spontanisht… siç është ky më i afërti, një duet me miken e saj Eranda Libohova. Më tej një festival mesdhetar, ku Rovena do të interpretojë këngën “Rrëfimi”… E ndërsa biseda merr rrjedhën e saj, vetvetiu më kujtohet dalja e parë e Rovenës… “Nëse natën vij”! Goditja e parë dhe direkt në shenjë e këngëtares! Këngë që i dha pëlqimin absolut te publiku. Më tej vijuan festivale, çmime dhe vlerësime… këngë të njëpasnjëshme që kujtohen me dëshirë dhe të tjera hit, që duartrokiten në çdo dalje skenike të artistes. Për këto dhe kuriozitete të tjera që doni të shuani për këngëtaren Rovena Dilo, le të ecim së bashku në rreshtat në vijim…

Rovena, pak javë më parë keni qenë e ftuar speciale në ndarjen e çmimeve “Video Fest”. Cilat janë emocionet që morët pranë publikut prishtinas?

Po, ashtu është. Ftesën për në Video Fest ma bëri udhëheqësi artistik i Festivalit, Florent Boshnjaku. Ishte hera e parë për mua që merrja pjesë në këtë eveniment tashmë 9-vjeçar, një nga më të rëndësishmit , në mos më i spikaturi në show-n televiziv kosovar, mjaft i ndjekur nga publiku i gjerë, aq sa nuk i mungonte tapeti i kuq. Një traditë botërore kjo, për të treguar popullaritetin e një evenimenti dhe tifozerinë për personazhet që marrin pjesë në të. Nuk stononte tapeti i kuq në Prishtinë, kosovarët dinë shumë bukur të jenë fansa dhe i përkasin natyrshëm kësaj natyre mbarë botërore. Besoj se kjo gjë, pra zakoni i tapetit të kuq, është pak i vështirë për Tiranën edhe kur është tentuar ka dështuar. Por ajo që desha të përmend ishte përgatitja me kujdes e një mikpritjeje shumë bujare. Pastaj salla e këndshme e Teatrit të Prishtinës, e stërmbushur nga një publik i përzgjedhur, madje do të thosha elitar. Ky publik më bëri pritjen më të ngrohtë e entuziaste që do të kisha ëndërruar. Më bënë të ndjehem e lumtur. Kur të duartrokasin fort është sikur dikush të vë një palë krahë….

Për herë të parë keni dalë në skenë në vitin 1993. Keni njohur publikun atëherë dhe këtë sot… sa ka ndryshuar ai, Rovena?

Gjithçka ndryshon! Publiku ndryshon, ne ndryshojmë. Ndryshimi është një proces i pashmangshëm dhe i nevojshëm. Por kur vjen fjala për ndryshimin e publikut që unë mbaj mend, them se ai më tepër është tërhequr nga frekuentimi i festivaleve sesa ka ndryshuar. Është çorientuar dhe zhgënjyer disi. Kaq shumë evenimente të këngës, skena dhe televizione, e bëjnë publikun mosbesues dhe dyshues. Flas gjithmonë për publikun tim. Atë që di të dallojë cilësinë nga sasia, të bukurën nga e rëndomta.

Dhe në këtë vrull këngëtarësh, si do t’i vlerësonit këngëtarët e dalë në 10 vitet e fundit?

Gjithmonë ka këngëtarë të mirë që ja vlen t’i vlerësosh. Çdo dhjetë vjeçar ka prurjet e veta. Është si një stafetë, duhet të jetë dikush aty në korsinë tënde, që të mund të pasohet dhe vazhdohet tradita e mirë. Fenomeni i ‘reshjes’ së këngëtarëve më kujton vargun e të famshmes “It’s raining man” që përshtatet në rastin tonë me “It’s raining singers”!

Mes këtyre këngëtarëve të rinj, keni të preferuar?

Patjetër, por nuk është e rëndësishme ta kufizoj me emra, por dua ta zgjeroj me thelbin e asaj që pëlqej: ata që dinë të më prekin me personalitetin e tyre, me energjinë pozitive dhe me shijen e kultivuar, janë të preferuarit e mi.

Përsa i përket karrierës suaj muzikore, keni në plan një duet apo jo, me Eranda Libohovën?

Po, unë dhe Eranda kemi në plan të bëjmë një duet bashkë. Premtojmë që kënga të jetë e bukur. Kemi folur paraprakisht me kompozitorin Pirro Çako, por çdo gjë mbetet e hapur. Kur dy profesioniste janë bashkë, patjetër produkti do të jetë cilësor. Tregut i mungojnë produkte të këtij niveli.

Ideja ka lindur edhe prej faktit që kaloni mjaft kohë bashkë, apo jo?

Sigurisht, shoqëria është një shtysë e fortë por unë dhe Eranda kemi pasur dhe bashkëpunime të tjera si; “Udhëtim në pranverë”, “Këngët e shekullit 1” dhe singëllin tim “Përtej kohës” e kënduam bashkë në natën e miqve në festivalin në RTSH. Pra, arsyeja është përtej miqësisë! Menduam se 2 vokale emocionalë dhe të ndjeshëm si tonët, do të funksionojnë shumë mirë në një këngë të re të shkruar enkas për ne të dyja.

Përsa duetit, të dyja bashkë jeni të ftuara në një festival. Mund të na tregoni më gjerë rreth tij?

Koordinatori artistik kosovar, Pleurat Himaduna, duke na njohur si artiste dhe duke parë miqësinë tonë, na ftoi në festivalin prestigjoz të Hercegnovës, që organizohet në javën e parë të muajit korrik. Ky Festival Bar ka publikuar tashmë këngët tona, bashkë me 30 të tjera, për publikun vendas. Unë konkurroj me këngën “Rrëfimi”, ndërsa Eranda me “Rroftë dashuria”. Këto 3 ditë do t’i shfrytëzojmë dhe për turizëm. Miqtë e mi, Aida Baraku dhe Armend Rexhepagiqi, ma përshkruan si një qytet shumë piktoresk dhe interesant Hercegnovën, sidomos në stinën që jemi.

Rovena vlerëson më shumë një pjesëmarrje në Festival, apo një prezantim përmes një këngë me klip?

Festivalet nuk janë më skena ime e parapëlqyer. E shoh veten jashtë konkurrimeve në festivale. Këngët dhe klipet e reja janë stacioni im i tanishëm. Ato arrijnë të përfaqësojnë çka unë jam dhe çka unë dua të tregoj. E rëndësishme është të jesh prezent për publikun që të do dhe që pret nga ty herë pas here. Edhe pse niveli i tregut muzikor nuk është atje ku duhet, më duhet të jem prezente për publikun tim.

“Nëse natën vij…” prej një kompozitori është cilësuar si kënga më erotike e muzikës shqiptare, por ndoshta nuk është vlerësuar në vijim si e tillë…

Është e vërtetë. Kam përshtypjen se kënga “Nëse natën vij” është një këngë sensuale. Ky është përkufizimi që do të jepja unë për të. Mendoj që ajo këngë është vlerësuar gjatë dhe ka pasur shumë fansa të saj. Përveç melodisë së bukur, fabula e vargjeve tej e tej spontane dhe e guximshme, solli një risi në muzikën e atëhershme shqiptare. Po t’i shtojmë kësaj interpretimin tim dhe paraqitjen time ndryshe në skenën e asaj kohe, kuptohet suksesi i menjëhershëm. Kam përjetuar me këngën “Nëse natën vij” duartrokitjen më të gjatë dhe kthimin 2 herë nga publiku. Për mua mbetet e paharrueshme. Nuk ka rëndësi se çfarë kujtohet e rikujtohet në media. Megjithëse ngjan patetike, e rëndësishme është çka publiku ruan dhe kujton në mendjen dhe zemrën e tij!

Ilda Lumani MAPO

Këngëtarja e talentuar zbulon gjithçka. Fëmijëria, rinia dhe jeta aktuale. Për kuriozitet, ajo është Rovena e parë shqiptare e regjistruar në regjistrin e Gjendjes Civile.

Këngëtarja e talentuar, Rovena Dilo  vazhdon të mbetet pa aq e dashur dhe  bukur sa katër vite më parë kur u takuam për të bërë bashkë një intervistë. Atëherë, ajo ishte njohur nga publiku shqiptar vetëm nga këngët e bukura që këndonte në skenë dhe koncerte të shumta brenda dhe jashtë vendit, ndërsa sot, është bërë akoma më e dashur dhe më e adhuruar nga fansat e shumtë edhe për paraqitjen dinjitoze në shoën e madh televiziv “Albania got talent” (Shqipëria ka talente)”, ku ishte pjesë e jurisë bashkë me dy artistë të njohur.  Për disa muaj rresht kjo treshe bëri një punë mjaft dinjitoze dhe të lodhshme në seleksionimin dhe  evidentimin e talenteve shqiptare në të gjitha fushat. Por, ajo që e bëri akoma më të bukur këtë juri dhe këtë spektakël ishte Rovena Dilo, ishte sharmi femëror dhe zëri elokuent i saj. Ishte dashuria, buzëqeshja dhe vlerësimi i saktë i saj. Nisur nga kjo dhe nga fansat e shumtë i bëra këtë intervistë për gazetën “Telegraf”, të cilën e pranoi, nisur dhe nga fakti që për këtë  gazetë ruan përshtypjet më të mira.

Nga këngëtare profesioniste në një shoë televiziv. Kjo do të thotë që Rovena Dilo di t’i bëjë të gjitha?

Zakonisht nuk e gënjej veten. Pra nuk i them asnjëherë vetes që i di të gjitha. Unë matem kur i pranoj përgjegjësitë e mia. Është shumë e thjeshtë. Kur merr përsipër të provosh diçka të re duhet të jesh e bindur që ke dëshirë të japësh gjithçka që ajo të dalë sa më mirë.

Eksperienca juaj e parë në spektaklin “Albania ka talent” si ju duket?

Një eksperiencë e jashtëzakonshme. Shumë emocionuese.

Çfarë kujton tani nga ky spektakël i madh?

Kujtoj që ky spektakël pati të gjitha premisat për të qenë një spektakël i madh dhe shumë popullor.

Ruani ndonjë kontakt me personazhet dhe pjesëmarrësit e këtij shoë televiziv?

Jo nuk kam  kontakte me pjesëmarrësit, pra konkurrentët. Kjo nuk është pjesë e punës time në “Albania got talent”.

Përse ju zgjodhën pikërisht juve në këtë spektakël?

Kjo është një pyetje që nuk më takon mua t’i përgjigjem, por atyre që më përzgjodhën. Megjithatë mendoj se kanë patur arsyet e tyre.(Buzëqesh)

Në Greqi dhe në vende të tjera ky spektakël ka një audiencë të madhe. Ju keni patur ndonjë kontakt apo ofertë me organizatorët e këtyre vendeve, kur dihet që, për shembull në Greqi ky spektakël ka vite që organizohet?

Jo, madje as që më ka shkuar ndërmend që mund të ekzistojë një ofertë e tillë

Jeni po aq e freskët dhe e bukur sa pesë vite më parë kur u takuam për të bërë bashkë një intervistë. Mund të na tregoni dietën që mbani?

Me siguri të gjithë meritën e kanë genet e të dy  prindërve.

Rovena Dilo njihet në publik si këngëtare, si biznesmene dhe si shougirl. Kushdo që ju sheh pëshpërit: “Lumë si Rovena Dilo”. Po ju çfarë mendoni për veten?

Së pari të falënderoj për fjalët e bukura. Thonë që njeriu nuk kënaqet asnjëherë me ato që ka, por kërkon vazhdimisht. E gabuar për mua. Njeriu mendon se i meriton ato që ka. Ndërsa në rastin tim unë mendoj se asgjë nuk arrihet lehtë dhe rastësisht. Ndaj u jam mirënjohëse atyre që më kanë ndihmuar të arrij deri këtu, prindërve.

Nisur nga mosha dhe talenti, ju i përkisni dy sistemeve. E suksesshme dje, e suksesshme sot. Cilat janë armët e tua që u keni mbijetuar dy kohërave të ndryshme?

Në fakt karriera ime artistike ka nisur pas viteve nëntëdhjetë. Kështu që jetëgjatësia e karrierës time nuk ka pse kontestohet apo kërkohet në baraspeshën që mund të vendos individi midis këtyre dy kohëve. Kënga ime ka nisur në kohën e lirisë dhe e tillë është. Kjo është arsyeja pse duket sikur kam kënduar gjithmonë dhe suksesshëm.

Si  të duket ecuria e muzikës sot dhe krijimtaria muzikore e së djeshmes?

Shqipëria vazhdimisht mundohet t’u përshtatet shijeve të tregut botëror. Herë me sukses, herë pa sukses. E rëndësishme është që të gjithë përpiqen. Diçka e mirë gjithmonë del.

Kam vënë re që flokët e tua kaçurrelë janë arma që mburreni më shumë në sytë e të tjerëve. Armë tjetër pozitive në trupin dhe shpirtin tuaj kë keni për t’u mburrur? Meshkujt për çfarë ju komplimentojnë më shumë?

E di që vjen një moment dhe s’të kujtohet më asnjë kompliment, e vetmja që të intereson janë komplimentet që vijnë nga një njeri i vetëm, ai që ke në krah.

Tani që jeni e bukur, me famë dhe e pasur çfarë kujton nga fëmijëria? Fëmijëria juaj ishte e bukur apo e trishtuar?

S’është e lehtë të përballohen gjithë këto komplimente që ju bëni menjëherë. Por dua të veçoj fëmijërinë time. Ka qenë periudha më e lumtur e jetës time. Nga gjithë këto cilësi të bukura që ju përmendët, ajo që s’krahasohet me asgjë, që është absolute për çdo qenie njerëzore, është familja. Unë kam qenë një njeri me fat, kam patur prindërit më të mirë në botë. Ky është koncepti im për fëmijërinë dhe familjen time.

Emrin Rovena cili jua ka vënë?

Emrin Rovena ma ka vënë mami im. Ajo ishte shumë e afeksionuar pas personazhit të ledi Rovenës në romanin “Ivanho” të Ullter Skotit. Sot më thotë: “Doja shumë që vajza ime t’i ngjante këtij personazhi, e bukur, fisnike, bujare dhe e dashur”. Kështu ishte ledi Rovena. Dhe për kuriozitet unë jam Rovena e parë shqiptare e regjistruar në regjistrin e Gjendjes Civile. Emri im është një emër anglo-sakson. Vjen nga një shenjt protestant, i cili është mashkull, pra Roven ose siç shkruhet në anglisht Roëen.

Cilat ishin pasionet e tua në fëmijëri?

Kam qenë një fëmijë me shumë dashuri. Shumë e shkathët, e gjallë dhe e shoqërueshme. Më pëlqente shumë të lexoja por edhe të recitoja. Dhe këndoja vazhdimisht, pafund, të gjitha këngët që më dukeshin të bukura.

Kur bije në gjumë për çfarë ëndërron  më shumë?

Kur bie në gjumë nuk ëndërroj, dua vetëm të fle. Por kam përshtypjen që nuk ëndërroj më. E kam lënë mbrapa atë periudhë.

Aktualisht keni ndonjë projekt artistik në dorë?

Për momentin asgjë. Por pres të filloj një bashkëpunim së shpejti.

Ke kënduar ndonjëherë në koncertet e partive?

Po, kam kënduar në koncerte fushatash të partive politike të ndryshme. Më tepër se 10 vjet më parë. Atëherë më kanë shërbyer për të parë Shqipërinë dhe shqiptarët nga afër. Sapo kisha ardhur nga Greqia dhe çdo lloj aktiviteti në rrethet e Shqipërisë më dukej interesant. Por jo më.

Do këndoje sikur të merrje ndonjë ftesë tani nga partitë?

Kam përshtypjen që jo. Më pëlqen ta ndjek politikën në zhvillimet e saj nga larg, gëzohem për arritjet e politikës. Më mjaftojnë debatet politike t’i ndjek nga ekrani. Këngën e kam për vete dhe për ata që e pëlqejnë atë.

Para disa ditësh ishte Shën Valentini, çfarë dhuruat?

Shën Valentini s’më duket festa ime, sinqerisht fare. Është bukur kur shoh se si e festojnë të tjerët.  Më pëlqen të jem vëzhguese në këtë festë, nuk e di pse e shoh si diçka që s’më përket.

Çmimet dhe karriera artistike?

Dalja e saj e parë në skenën me këngën “Nëse natën vij” u vlerësua me Çmim të Dytë. Në vitin 1998 u shpall  interpretuesja më e mirë në Festivalin Kombëtar të Këngës së Muzikës së Lehtë, organizuar nga Radio-Televizioni Publik Shqiptar. Po në këtë festival në vitin 2000 fiton Çmim të Parë dhe në vitin 2001 Çmim të Dytë.

Te “Kënga Magjike 1999”, mori Çmimin e Tretë, Çmimi i Kritikës. Po te ky festival, në vitin 2001 fiton Çmimin e Parë.

Në shown televiziv “Albania got talent” (Shqipëria ka talente), ajo  ishte në treshen e jurisë.

Pjesë e shkëputur

Emrin Rovena ma ka vënë mami im. Ishte shumë e afeksionuar pas personazhit të ledi Rovenës në romanin “Ivanho” të Ullter Skotit. Sot më thotë: “Doja shumë që vajza ime t’i ngjante këtij personazhi, e bukur, fisnike, bujare dhe e dashur”. Kështu ishte ledi Rovena. Dhe për kuriozitet unë jam Rovena e parë shqiptare e regjistruar në regjistrin e Gjendjes Civile. Emri im është një emër anglo-sakson. Vjen nga një shenjt protestant, i cili është mashkull, pra Roven ose siç shkruhet në anglisht Rowen.

Mentor Hoxha