Redon Makashi pohon se ndonëse kishte gati prej kohësh këngë dhe klipe të reja, iu desh të priste gjatë që t’i linçonte, duke pasur frikë se ato do të digjeshin për shkak të bumit të tallavave që kishin pushtuar tregun muzikor, lokalet ku këndohet live dhe televizionet muzikore. Kurse për herë të parë në një intervistë, në rrëfimin  për NOA.al pranon se në kompeticionet artistike ai dhe grupi i tyre me Aleksandër Gjokën dhe Elton Dedën janë ndeshur me bërryla edhe nga vetë miqtë e tyre.

Bën pjesë tek këngëtarët që nuk ka pranuar të bëjnë kompromis me artin e tyre. Për 20 vite rresht, u është ruajtur eksperimenteve me muzikë komerciale dhe i ka qëndruar larg turbofolkut dhe tallavasë. Redon Makashi thotë se kjo ka qenë një zgjedhje e vetëdijshme, që vërtetë mund t’i ketë kushtuar tek të ardhurat, por ai ka arritur të ruajë llojin e muzikës që ai pëlqen. Në një intervistë ekskluzive dhënë për agjencia e lajmeve NOA.al, Redon Makashi flet për projektet e tij muzikore, por edhe nivelin artistik të këngëve sot.
Duke bërë një vlerësim për rrymat komerciale dhe muzikën turbofolk, Redon Makashi thotë se njerëzit dhe kryesisht të rinjtë, po i largohen tashmë kësaj faze të muzikës, duke preferuar më shumë muzikën rrok dhe rryma të tjera moderne.
Por sipas Redonit, nëse një lloj muzikë jo shumë cilësore dëgjohet në masë, ky nuk është vetëm faji i artistëve, por dhe i medias. Në këtë pikë, ai shton se televizionet muzikore janë ato që e kanë edukuar publikun gjatë këtyre viteve, duke i sjellë dhe muzikë që nuk ka qenë gjithmonë në nivelet e kërkuara.
Pas marrjes së çmimit në Këngën Magjike dhe hedhjes në treg të albumit të ri, Redon Makashi ka ende surpriza në jetën artistike.

Shumë shpejt pritet të dalin dhe dy videoklipe të tjera të këngëtarit. Ndërsa publiku pritet të shohë dhe një herë në skenë treshen e njohur të këngëtarëve, Redon Makashi, Aleksandër Gjoka Elton Dedën. Një koncert që pritet të sjellë edhe një herë për publikun këngët më të bukur të tre artistëve.
Ndiqni më poshtë intervistën e plotë të zbardhur, që Redon Makashi i dha gazetares Lorena Xhezairi për Agjencinë Kombëtare të Lajmeve NOA.al
 
Redon, çfarë mendoni kur shihni që një këngë e dobët artistikisht pëlqehet në masë nga publiku. Duhet të ndryshojë shijen publiku, apo ju duhet të bëni këngë që t’i afrohen shijeve që pëlqehen sot?
Unë personalisht nuk bëj kurrë një muzikë që të dal jashtë natyrës time. Mund të sjellë të ardhura kjo lloj muzike, por unë dua të ndjehem mirë nga ajo muzikë që unë bëj. Dua që muzika ime t’i rezistojë kohës. Ndaj nuk e bëj dot këtë lloj kompromisi me veten time. Përsa i përket pëlqimit në masë edhe këtu ndikon media. Duke e dëgjuar përditë atë lloj muzike, normal që të futet në gjak. Duke e dhënë televizionet apo radiot, e pra duke e lartësuar një rrymë të tillë, apo një pseudo këngëtar, normal që edhe njerëzit atë muzikë do të pëlqejnë sepse ajo u imponohet nga media. Dhe kështu sheh sesi befas, një këngë pa nivel lartësohet, korr para, fiton audiencë. Por në fakt kjo nuk zgjat shumë, humbet shpejt. Mendoj se është punë biznesi.
Sigurisht që konstatohet ajo që ju sapo përmendët, se tregu shqiptar po dominohet nga muzika tallava, turbofolk, etj. A mendoni se kjo lloj muzike që vlerësohet se po e “degradon” tregun muzikor, vazhdon të jetë e kërkuar apo audienca e saj po zbehet?
Kam përshtypjen që tregu ka qenë për një periudhë i dominuar nga tallavaja dhe turbofolk. Por rinia tani po e kthen vëmendjen tek muzika e mirë. Nuk është më një periudhë dominuese për atë lloj muzike. Unë e shoh këtë ndryshim tek grupet e rokut. Nëpër clube nuk preferohet nga rinia më kjo lloj muzike. Një pjesë e mirë e rinisë kanë filluar ta përzgjedhin muzikën e mirë. Por duhet të theksoj, televizionet, kryesisht ato muzikore kanë luajtur një rol dominues tek futja e këtyre lloj rrymash. Sepse njerëzve çfarë t’u servirësh atë do të dëgjojnë. Kjo gjë arriti kulmin kur u përfshi dhe Televizioni Publik Shqiptar në këtë lloj manie. Unë personalisht kam pasur gati albume dhe këngë, por nuk u futa tek ky treg se e dija që do të digjesha. Prita momentin e duhur për të lançuar muzikën që unë bëj. Mendoj se ky është moment i duhur, duke parë festivalet që po e rrisin nivelin dhe po i përjashtojnë këto rryma. Mendoj që janë shkallë në të cilat ne duhet të ecim. Në vitet ’90 muzika ishte më e mirë, por pastaj nisi tallavaja, etj., që na shkatërruan muzikën. Po të bësh një krahasim me ato vite mund të them se ne atëherë kemi qenë mirë. Megjithatë e shoh këtë lloj muzike për të cilën më pyesni, si diçka kalimtare. Tani u shkel dhe kjo periudhë, u provua dhe, iku. Kam përshtypjen se po ecim në hapa të mbarë. Kjo rrymë po eliminohet, pra po pastrohet tregu.
Pasi keni marrë çmimin e parë, cili është synimi juaj në karrierë përsa u përket trofeve të tjerë në festivalet ku merrni pjesë?
Ishte çmimi i parë, ishte dalja e albumit dhe videoklipi. Ishte një lloj stadi ku unë kisha vendosur të dilja me diçka të mirë. U ndjeva mirë, sepse ishte një këngë e bukur që merrte pjesë në një garë të mirë dhe unë u vlerësove me një trofe. Ndoshta ky trofe ishte shumë i vonuar për mua, por gjithsesi edhe për çunat e grupit ishte një surprizë e paparashikuar. Gjithmonë, kur kemi hyrë në kompeticione kemi pasur bërryla edhe nga miqtë tanë. Vlerësoj, që në atë kompeticion u vlerësova nga vet artistët. Aty ishin dhe një pjesë e këngëtarëve që kanë marrë pjesë në kompeticione europiane, siç është Eurovizioni. Këtë radhë kishte këngëtarë me emër, të cilët dhanë pikë, pa nënvleftësuar që më dhanë pikë dhe këngëtarë e rinj. Dyshemeja e Këngës Magjike dhe Ardit Gjebrea ishte ai që mua më dhanë një çmim. Ai dhe Kënga Magjike më nxitën që të merrja pjesë në të, sepse nuk kisha ndërmend të shkoja.
Cilat janë projektet tuaja më të afërta. A do ta shohim me një klip të ri Redonin?
Albumi i ri ka dal në treg dhe titullohet “Botën time”. Jam duke punuar për dy videoklipe të tjera, kam në plan dhe një koncert me grupin tim, të cilin do ta realizojmë rreth muajve shtator ose tetor. Do të zhvillohet dhe një koncert me treshen e dikurshme., “Tre mosketierët”. Në vazhdimësi sakaq ka aktivitete çdo fundjavë, jashtë dhe brenda Shqipërisë, por kjo është puna jonë, puna që ne bëjmë. Bashkë me mikun tim Aleksandër Gjokën jemi të ftuar çdo fundjavë në koncerte.

Lorena Xhezairi NOA

Adoleshenca e këngëtarit të suksesshëm në dyert e “Liceut Artistik”, këngët e liqenit, shoqëria, marrëdhënia me mësuesit, notat, për të cilat zihej me prindërit pas çdo mbledhjeje, lëndët e urryera dhe ajo që pëlqente më shumë, flokët e gjatë që i thyen notën në sjellje, marrëdhënia me vajzat, puthja e parë dhe fama që kishte në shkollë…

Do flasim pak për periudhën e gjimnazit, si ka qenë kjo kohë për ju?
Ka qenë një kohë shumë e bukur, e mbushur me përjetime dhe ngjarje të veçanta. Shoqëria ka qenë shumë e sinqertë, ndryshe nga të gjitha shoqëritë që pasuan, pasi në atë kohë s’njihnim bërryla apo interesa. Madje po të më pyesësh edhe sot, i mbaj mend përmendësh emrat e të gjithë shokëve të klasës. Gjatë gjimnazit këndova një këngë me Sejkon dedikuar viteve të shkollës dhe atëherë s’ma merrte mendja se do të ishin vërtet aq të bukura dhe të paharrueshme.
I ruani kontaktet me shokët e “Liceut”?
Me shumë prej tyre kam rënë në kontakte të rastësishme, ndërkohë që ka edhe nga ata, më të paktë në numër, që i takoj shpesh për shkak të rrugëve të përbashkëta që zgjodhëm.
Redon, në periudhën e gjimnazit ju fituat famë, apo jo?
I famshëm për publikun jam bërë në një kohë të mëvonshme, por në lice ne ishim shumë të famshëm, mbaj mend që na thërrisnin ndryshe “Beatles”-at shqiptarë.
Thatë ne, kush tjetër?
Unë, Bledar Sejko dhe Genti Gjebrea.
Ju ndihmoi fama në shkollë? Ndryshuat ju?
Ndryshime nuk pata. Sa i takon ndihmës, ajo u vu re në marrëdhëniet me mësuesit, më së shumti pasi ata na shihnin me një sy tjetër.
Keni pas mësuar shumë?
S’kam qenë shumë i dhënë pas mësimeve. Muzika ishte dashuria ime dhe lëndëve të tjera u përkushtohesha shumë pak.
Cila ka qenë lënda që ‘urrenit’ më shumë?
Lëndët shkencore kryesisht, matematika në veçanti.
Po më e preferuara?
Gjeografia.
A kanë qenë prindërit kërkues ndaj jush?
Kanë qenë shumë dhe mbaj mend që kur vinte e enjtja e takimit me prindër, plaste lufta në shtëpinë tonë. Kishte nota që unë ua fshihja, të cilat zbuloheshin në takimet me prindër çdo dy javë.
Ju kanë tërhequr vëmendjen ndonjëherë mësuesit në shkollë?
Natyrisht që më kanë tërhequr vëmendjen, si çdo djali besoj, mua madje më kanë thyer edhe notë në sjellje.
Po këtë pse?
Për shkak të flokëve të gjatë. Në rregulloren e shkollës ishte e ndaluar, por gjithsesi unë vazhdoja me timen. Që në atë kohë kam krijuar këtë stil që kam sot.
Çfarë notash merrnit zakonisht?
Nota mesatare.
Po katër, keni marrë ndonjëherë?
E kam provuar.
Keni kopjuar ndonjëherë?
Po, edhe kam kopjuar ndonjëherë.
Çfarë metodash përdornit?
Shkruanim në dorë, bankë, ose kopjonim nga fleta e shokut.
I keni pas lënë orët e mësimit?
Po, i kam lënë. Shkonim tek liqeni, nisnim të këndonim dhe harroheshim atje për orë të tëra. Kishte raste që kumbisnim gjithë ditën.
Çfarë këngësh këndonit?
Këngët e “Beatles”-ave. Ato ishin idhujt tanë në muzikë. Unë përpiqesha të krijoja ndonjë melodi me piano, ndonjë këngë, nëse mund ta quajmë kështu, po gjithsesi më shumë ishim të dhënë pas legjendave. Madje mblidheshim ndonjëherë në shtëpinë e një shokut tonë të shkollës, i cili kishte magnetofon dhe aty regjistronim këngët e “Beatles”-ave. Kasetën origjinale e kam unë sot dhe sa herë e dëgjoj më mbushen sytë.
Na tregoni pak për vajzat…Ju gjuanin apo i gjuanit?
Nuk është se unë jam shquar ndonjëherë për çun simpatik, si në atë kohë, si tani. Ndoshta jam pak më i veçantë se të tjerët. Sa i takon vajzave në klasë, ato s’na i linin djemtë më të mëdhenj se ne në moshë.
Po edhe ju u bëtë një ditë maturant?
U bëra, po s’kam qenë shumë i dhënë pas lidhjeve të krijuara në shkollë.
D.m.th ju puthjen e parë e keni dhënë…Në çfarë moshe?
Në periudhën e gjimnazit, por jo me një shoqe të shkollës. (qesh).
Si e kujtoni maturën?
Matura është viti më i bukur i gjimnazit, por edhe më i shëmtuari. Vjen koha të ndahesh nga shokët me të cilët ke kaluar 4 vite dhe nuk është e lehtë. Madje mbaj mend që pas mbrëmjes së maturës, të cilën e bëmë tek liqeni, jam ndjerë keq kur u ktheva në shtëpi. U bëra nostalgjik që atëherë. Kemi kaluar mirë dhe e thashë që gjimnazi mbetet periudha më e bukur në jetën time, ashtu siç është për të gjithë besoj.
Më pas ju vazhduat Akademinë e Arteve për…
Po, vazhdova Akademinë për muzikë.

Eraldo Rexho Gazeta Shqiptare