Zgjodhën që të jenë pjesë e talent-showt “X Factor” shumë rastësisht, megjithëse njëri nga djemtë vinte nga një eksperiencë e ngjashme “Gjeniu i Vogël”. Tre djemtë që kanë formuar grupin “Clasik Boys” Gerald Murrja, Jorgji Bello, Ilsi Ademi, janë ende nxënës në shkollën e mesme dhe studiojnë për kanto. Vijnë nga tre qytete të ndryshme të Shqipërisë, megjithatë, ata mendojnë se edhe pasi të mbarojë “X Factori” mendojnë se do të jenë një grup, edhe pse kjo kërkon shumë sakrifica, siç shprehen vetë djemtë në një intervistë për gazetën “Koha Jonë”.

Ilsi Ademi

Ilsi, ju jeni ende nxënës në shkollë të mesme, ku studioni?

Po, unë jam nxënës në Liceun Artistik “Preng Jakova” në Shkodër dhe studioj në vit të tretë për Kanto.

Kur keni filluar që të merreni me këngën?

Me muzikë jam marrë që i vogël dhe me këngën gjithashtu. Duke u aktivizuar në aktivitete të ndryshme që bëheshin në qytet tim, si dhe një nga momentet që unë e kujtoj me shumë emocion ka qenë pjesëmarrja ime në spektaklin “Gjeniu i Vogël” kur isha 10 vjeç. Pasi unë u regjistrova në Liceun Artistik “Jordan Mosja”, në shkollë të mesme, kam përfaqësuar shkollën time në disa kompeticione, në të cilët jam vlerësuar edhe me çmime si, për shembull, me çmimin e parë në një konkurs ballkanik, më pas më një çmim të dytë dhe të tretë në një konkursi mes shkollash këtu në Shqipëri.

Si vendosët që të ishit pjesë e spektaklit “X Factor”?

Në fakt, ishte një vendim i marrë shumë shpejt, sepse sapo filloi viti shkollor, kishin ardhur edhe formularët e aplikimit në audicionet e “X Factorit” dhe unë nuk ngurrova aspak që të merrja një formular dhe ta plotësoja. Pasi mendove se TV Klan më kishte dhënë një shtysë që unë të studioja për Kanto, pas pjesëmarrjes sime tek “Gjeniu i vogël” dhe më kishte dhënë një farë popullariteti, thashë, pse të mos jem edhe unë pjesëmarrës, megjithëse nuk e mendova kurrë se do të isha mes 16 finalistëve dhe se do të bëja një rrugë kaq të gjatë këtu në “X Factor”.

Si e shihni konkurrencën?

Ne jemi shumë miq me “Grupin X” dhe jemi për një qëllim të përbashkët, që të shpëtojmë Pandin. Ndërsa, sa i përket konkurrentëve të tjerë, lufta bëhet akoma më e fortë pas çdo mbrëmje konkurrimi.

Çfarë prisni nga “X Factor”?

Presim më të mirën, pse jo edhe një kontratë më ndonjë shtëpi diskografike. Sigurisht që do të na pëlqente shumë që të jemi edhe pjesë e kompeticioneve të mëdha si festivalet e ndryshme.

Gerald Murrja

Geraldi, ju nga vini?

Unë jam nga Dibra, por jetoj këtu në Tiranë dhe studioj në Liceun Artistik “Jordan Misja” në vitin e dytë për Kanto.

Si e keni nisur ju rrugën e këngës?

Unë kur isha i vogël këndoja nëpër shtëpi dhe më pëlqente shumë që të këndoja më pas në aktivitete që organizonte shkolla, aty isha gjithmonë pjesëmarrës. Dhe një ditë profesori i muzikës më tha se unë kisha shumë talent për të kënduar dhe kështu konkurrova në Liceun Artistik dhe fitova. Edhe pse e isha në mëdyshje, a të bëhesha futbollist, apo të studioja për Kanto, sepse futbolli më pëlqen shumë, në fund zgjodha që të studioja për Kanto.

A jeni marrë ju me futboll që më pas bëtë zgjedhjen tuaj, pasi duhet që t’i keni provuar të dyja e më pas të bësh një zgjedhje?

Unë jam marrë me futboll dhe jam aktivizuar deri pak muaj më parë edhe me skuadrën e parë të Partizanit. Dhe më trajnerët kishin mendimin se mund të vazhdoja të ecja në futboll, por filloi “X Factori” dhe unë u largova duke zgjedhur duke u marrë përfundimisht me këngën.

Çfarë ju shtyu të ishe pjesë e “X Factorit”

Kur kishin filluar audicionet, erdhën një ditë në shkollën tonë producentët e spektaklit dhe një shoku im m’u lut që të merrja pjesë edhe unë, pasi nuk merrte dot pjesë vetëm. Unë fillimisht e kundërshtova duke i thënë se nuk lejohej që të konkurroja me klasike dhe nuk mundesha. Pasi m’u lut vendosa që të konkurroja me muzikë klasike dhe jo vetëm që mora pjesë, por ja ku jam edhe sot në këtë fazë, ndërsa shoku im u skualifikua në fazën e parë. Unë e falënderoj shumë Eraldin se u bë shkas që të isha edhe unë pjesë e “X Factor”.

Jorgji Bello

Jorgji, po ju nga vini?

Unë vij nga Drenova e Korçës dhe studioj në Liceun Artistik “Tefta Tashko” në Korçë, jam në vitin e dytë për Kanto.

Po ju si vendosët që të merrni pjesë në këtë talent-show kaq të madh?

Mbaj mend që ishte fillimi i viti shkollor dhe drejtori i shkollës sonë vjen dhe na thotë se do të organizohet një talent-show dhe duhet që edhe Korça të përfaqësohet. Dhe mendova pse faktori X të mos përfaqësohet edhe me muzikë klasike.

A kishte shumë shokë të klasës që konkurruan?

Nga klasa ime morën pjesë shumë, por vetëm unë arrita që të kualifikohem.

Pra, ju të tre, nuk keni konkurruar si grup?

Jo, në fazën e “Bootcamp”, kur ne do të bëheshim pjesë e vilave të mentorëve, kishin vendosur që të ishim një grup që këndonim të tre muzikë klasike. Dhe kështu vendosën që të ngrini grupin “Clasik Boys”.

Çfarë prisni ju nga “X Factor”?

Sigurisht që presim më të mirën e mundshme, pasi mendojmë se duke marrë pjesë këtu do të na jepen shumë mundësi të tjera. Pasi ne duam shumë që të vazhdojmë që të mbesim një grup edhe kur të ketë përfunduar ky spektakël.

A keni një grup, prej të cilit frymëzoheni?

Frymëzimin e marrim nga grupi “Il Divo”, pasi janë një grup që këndojnë muzikë klasike dhe në frymëzohemi shumë prej tyre. Ne kemi interpretuar shumë këngë të tyre në versionin tonë “Clasik Boys”.

E ndjeni ju veten gati për t’u ngjitur në skenat e festivaleve?

Po, deri diku them se jemi gati, megjithëse sigurisht që duhet shumë punë, por mendoj se me punë mund të arrihet gjithçka.

Dhe pyetja e fundit, si mendoni se do të funksionojë grupi juaj, duke ditur se ju jetoni në qytete të ndryshme?

Dëshira e madhe për të mbajtur grupin tonë sigurisht që kërkon edhe sakrifica nga ne. Pasi ne këtë grup e kemi pagëzuar vetë këtu. Besojmë dhe shpresojmë që të mos mbetet thjesht këtu ky grup pasi të mbarojë “X Factor”. Do të na pëlqente që të kishim një këngë të kompozuar enkas për ne dhe shumë shpejt do të na e mundësojë produksioni, një kompozim enkas për ne dhe në stilin tonë.

Koha Jone

Per Amarildo Shahinaj, konkurrentin e skuadres se djemve, ka qene i papritur largimi nga gara e  ”X Factor Albania”. Megjithate, pas inkurajimeve te shume mbeshtetesve te tij, ai eshte i bindur se ka qene fitimtar aty. Performancat dhe zeri i tij eshte pelqyer nga audienca, prandaj ai po punon per kengen e tij te pare dhe per vijimesine qe, sic tregon ne kete interviste per “Koha Tjeter”, do te jete mjaft premtuese.

Amarildo, kjo e diel nuk ishte me fat per ju. E prisnit eliminimin? Si u ndjete?

Eshte e vertete! Kjo e diel nuk ka qene me fat per mua! Nuk e kam pritur eliminimin, sepse performanca e fundit dhe performancat e mia keto jave kane qene ne rritje dhe shihja qe nga publiku kam pasur shume mbeshtetje duke qene i dyti me i shikuar ne “Youtube”. Per kete arsye, mendova se nuk do te ishte radha ime kete te diel! Gjithsesi, fati i keq ka qene me mua kete jave!

Fakti qe ishit perballe me Anxhelon dhe ai kaloi si e komentoni?

Fakti qe isha kundershtar me Anxhelon, i cili, pervecse ishte i kategorise sime, eshte edhe shoku im, ishte shume e keqe, pasi une nuk doja qe te ikte as ai nga “X Factor”. Do te doja shume te ishte dikush tjeter ne vend te atij dhe une do te kisha kenduar shume here me mire ne “show down”! Gjithsesi, gjithcka kaloi tashme dhe i uroj suksese Anxhelos me tej!!!

Si do ta vleresoje rrugen qe bere deri ketu?

Ka qene nje udhetim shume i gjate i nje endrre shume te bukur, te cilen une e perjetova! Jam shume i lumtur qe kam qene ne “X Factor”, sepse kam perjetuar shume emocione dhe kam mesuar shume ne ate rruge te gjate!!! Gjithcka ishte shume e bukur, vec momentit qe une u eliminova! Do te doja qe rruga ne “X Factor” te ishte me e gjate, sepse une kisha dhe shume me shume per te treguar per publikun… Deri ketu ishte nje rruge shume e gjate per mua dhe nje nisje shume e mire e karrieres sime si kengetar.

Kete te marte ne emisionin “Promozone” prezantuat kengen tuaj te re? Surprizuese per te gjithe. E kishit realizuar gjate “X Factor”, apo me pare?

Ishte nje kenge qe une ne kohen e lire gjate “X Factor” jam marr me te! Ka qene dhe nje ndihme nga nje pjesetar i grupit tim, Arjonit, dhe kenga u realizua deri te marten (vetem dy dite pas eliminimit tim). Eshte nje kenge balad rock, e cila do te punohet akoma dhe shume shpejt te gjithe do te kene mundesine ta degjojne dhe te gjykojne! Shpresoj qe te pelqehet!

Cilat jane synimet tuaja tashme, si mendoni se do ta kanalizoni te ardhmen tuaj?

Synimet e mia jane qe te futem ne tregun shqiptar! Do te bej nje album shume shpejt dhe videoklip gjithashtu. Do te jete pak i veshtire fillimi, por jam i sigurt qe do t’ia dal, pasi tashme kam mbeshtetjen e shume njerezve dhe shume nga publiku, te cilet e pelqejne menyren si une kendoj dhe besoj se kjo eshte mbeshtetja me e madhe qe kam! Une nuk do t’i zhgenjej!

Cila ka qene gjeja me e mire qe mesuat nga “X Factor”?

Kam mesuar shume gjera nga “X Factor”, por gjeja me e mire qe kam mesuar nga “X Factor” eshte te performoj ne nje skene te tille dhe te punosh intensivisht per te arritur ate qe do!

Cfare mesazhesh ke marre dhe ke do te vecoje me shume?

Kam marr mesazhe pafund per daljen time nga “X Factor”. Do te vecoja disa fjale, te cilat kane qene pothuajse ne cdo mesazh: “eliminimi yt ka qene i padrejte, ti je fituesi moral i ‘X Factor’ dhe presim shume shpejt te degjojme kenge nga ty”. Keto dhe shume fjale te tjera me kane mbeshtetur shume.

Albani ka thene qe tek ju shihte veten, do te preferonit te kishit nje kenge me te?

Sigurisht qe do te doja shume dhe ndoshta do te jete e mundur! (qesh)

Me anetaret e tjere te jurise ke ndonje pakenaqesi per votimin ne naten e fundit?

Hmm… Po, ne fakt kam! Nuk e prisja nga zonja Juliana Pasha qe mos te me votonte, pasi gjithmone ka bere dallimin me komentet e saj tek mua, por gjithsesi kjo eshte nje loje! Fituesi i lojes eshte ai qe adhuron publiku dhe di ta beje publikun per vete! Une fitimtar jam larguar nga “X Factor”. Kam marre shume dhe kam njohur njerez te mrekullueshem!

Yllka Selita Koha Jone

Çfarë kodi ka Elvana Gjata, që ia del gjithmonë të tërheqë vëmendje?! Nuk po ju pyesim për kodin në konkursin e vallëzimit të yjeve, jo. Atë e dimë që është 13. Kodi për të cilin e kemi fjalën këtë herë, është një tjetër. Duam të mësojmë se si ia del ajo, që të jetë ‘in’ në çdo gjë që bën? A mjafton vetëm dashuria për artin? Duket se jo. Që të arrihet suksesi, dashurisë i duhet shtuar edhe përkushtimi maksimal. Ky është kodi për të cilin po flisnim, të cilin Elvana vendosi ta ndajë me ne në këtë rrëfim të sinqertë.

Çfarë na ka treguar tjetër ajo?! Gjithçka, që nga rikthimi në ‘dashurinë’ e vjetër, kërcimin, tek “Balkanika Music Awards”, projektet në këngë dhe klipi i ri…”Gjaku im”, i cili pasi u përfol gjithë këto muaj, vetëm sot do arrijë të shohë dritën e publikimit. Ah dhe si qershia mbi tortë, fotot ekskluzive nga klipi, si dhe një set fantastik me Elvanën…
Elvana, Elvana, Elvana, gjithandej Elvana. Si ia del që t’i bësh të gjitha, dhe t’i bësh mirë për më tepër?
Ia dal, sepse e dua vërtet këtë që bëj dhe përkushtohem maksimalisht.
Angazhimi në “Dancing with the stars”, çfarë është për ty?
Është një pasion i madh i imi, shumë i hershëm, që vjen dhe shfaqet në kohën e duhur në mënyrë profesionale.
Si ndodhi që u bëre pjesë e kësaj gare?
Thjesht ndjeva që isha në momentin më të përshtatshëm artisik (dhe fizik) për t’u bërë pjesë e kësaj gare, ndonëse personalisht nuk e shoh si të tillë. Më shumë se sa një garë, për mua “Dancing” është një mundësi shumë e mirë për të treguar një aftësi tjetër timen, që e bëj me shumë dashuri.
Cilat janë raportet e tua me kërcimin?
Kam kërcyer që e vogël. Isha vetëm 11 vjeç kur shkoja në Pallatin e Pionerëve për të ndjekur kurse të kërcimit. Megjithëse e doja shumë vallëzimin, harku kohor në të cilin iu përkushtova ishte pak i shkurtër, vetëm 2 vjet. E braktisa më vonë, duke kaluar në këngë, sepse në atë kohë u zhvillua Festivali i Zërave të Rinj.
Cili është kërcimi më i vështirë për ty?
Një gjë e vështirë, është një gjë e thjeshtë, me të cilën nuk je ambientuar më parë…kështu nisnin të gjitha kërcimet, por me punë, impenjim maksimal dhe dëshirë, bëhen shumë të thjeshta.
Sa kile ke rënë deri tani?
Kam rënë disa kile, këto pasi kam bërë edhe shumë palestër. Besoj se ishin te nevojshme për të pasur një formë trupore perfekte si një performuese.
Ndihesh e privilegjuar që partneri yt në këtë garë është Gerdi Vaso, njëherësh edhe koreograf?
Absolutisht po. Madje fakti që Gerdi është partneri më perfekt që mund të kisha, ma shton edhe më shumë përgjegjësinë. E njëjta gjë vlen dhe për Enada Hoxhën, gjithashtu koreografe e show-t. Jam shumë e lumtur që punoj me dy profesionistë të vërtet.
Synimi yt, cili është?
Të tregoj një tjetër aftësi timen, me dëshirën për të lënë gjurmë në atë ç’ka bëj, ashtu si në muzikë, duke e shijuar vetë dhe duke kënaqur publikun.
Zakonisht kur futesh në një garë, do domsdoshmërisht të fitosh, apo edhe ti e përqafon moton: ‘rëndësi ka pjesëmarrja’?
Dua domosdoshmërisht të jap më të mirën nga vetja, me shumë dashuri, nëse kjo përqafohet dhe mbështetet nga publiku, besoj që feedback-u do të jetë maksimal.
Sa orë në ditë ushtrohesh?
Të gjithë konkurrentët kanë orar të parapëcaktuar. 2-3 orë në ditë.
Marrëdhëniet me konkurrentët e tjerë si i ke?
Shumë të mira. Më vjen mirë që shikoj dashamirësi mes nesh, sepse kështu është krijuar një ambient shumë i ngrohtë.
Kë shikon si rivalin më të fortë?
Gerd Vason (qesh).
Si të duket gjykimi i jurisë?
Gjykimi i jurisë më duket herë i drejtë, herë i paqartë. Gjithsesi për mua në fund të një kompeticioni ai që mbetet është gjykimi i publikut.
Ke qenë dakord me eleminimet e deritanishme?
Është normale që juria të veprojë si katalizator, prandaj për fat të mirë, ose të keq nuk gjykohet vetëm kërcimi, por gjykohet muzika, veshjet dhe format e trupit, sepse të gjitha këto kanë lidhje me lëvizjet dhe kërcimin, prandaj jam munduar që t’i prefeksionoj të gjitha sugjerimet që bëhen nga juria.
Profesor Fredin e ke pasur edhe në jurinë e “Etheve”, talent show-n në të cilin ti u zbulove. Si ndihesh tani që e ke sërish përballë, megjithëse këtë herë në një garë kërcimi?
Më jep një ndjesi nostalgjie, emocionohem dhe pse njëkohësisht ndjej që nuk jam më një etheiste vogël (buzëqesh).
Cili është vendi që do të zërë tani në performancat e tua kërcimi, sepse aktualisht ti nuk je në grupin e këngëtareve që lëvizin shumë në skenë…
Padyshim që besoj se kërcimi do të jetë gjithmonë e më shumë i pranishëm në përformacat e mia në muzikë.
Këto kohë ke hequr dorë nga koncertet. A është e vështirë të refuzosh ftesat, pasi ato vijnë shpesh herë edhe si pasojë e kërkesave që ka publiku?
Duke pasur një aktivitet goxha intensiv gjatë viteve të fundit, mendoj se një pauzë nga koncertet ishte mëse e nevojshme. Gjithsesi unë jam duke punuar paralel për 2 singëll të rinj dhe do të rikthehem sërish pas përfundimit të “DWTS” me koncerte brenda dhe jashtë vendit.
“Balkanika Music Awards”. Çfarë të thonë këto tri fjalë?
Një nga pikat kulmore të karrierës time. Një shpërblim i punës së madhe që është bërë. Një motiv shumë i fortë për të punuar dhe më shumë.
Ke marrë një informacion, pasi votimet kanë përfunduar tashmë.
Kush do ta përfaqësojë Shqipërinë këtë vit?
Ende jo, por nomonimi për mua ishte shumë inpspirues për projekte edhe më të mëdha.
Je nominuar gjithashtu për çmimin klipi më i mirë i Ballkanit me videon “Afër dhe larg”. Ndërkohë që një tjetër video e jotja që pritet prej disa muajsh të shfaqet, më në fund sot do të publikohet. Pse u vonua kaq shumë premiera e videos së këngës “Gjaku im”?
Është vonuar, sepse është punuar në detajet më të imta që të jetë një video e përmasave europiane.
Sa ka qenë kostoja e kësaj videoje, është e vërtetë që do të jetë videoja më e shtrenjtë shqiptare?
Di të them që është investuar më shumë se për videoklipin “Afër dhe Larg”.
Sot publikohet klipi “Gjaku im”. Ç’mund të na thuash më shumë për të?
Po, sot publikohet “Gjaku im” dhe jam realisht shumë entuziaste për këtë gjë. Kënga është pjesë e albumit “Afër dhe larg”, i cili doli në treg verën e kaluar nga “Supersonic”. Video mund të them me siguri, që është një nga projektet më të medha të “THREEDOTS”. Kemi bashkëpunuar sërish me produksionin “Provideo” dhe Besmir Limanin. Teksti i këngës është shkruar nga Dalina Buzi dhe bën thirrje për të gjithë shqiptarët, për një reflektim dhe solidaritet. Kaq pak jemi dhe kaq shumë vuajmë. Le të jemi më të mirë ndaj njëri-tjetrit dhe të japim më të mirën tonë për këtë vend, sepse jemi një komb, një gjuhë, mbi të gjitha kemi një gjak.
Si kanë shkuar shitjet e albumit?
Mjaft mirë, madje dhe në I-tunes është albimi më i shitur shqiptar.
Ç’mendim ke për diskografinë në Shqipëri?
Është në krizë të thellë, sidomos tani që shitjet online po ndikojnë çdo ditë dhe më shumë.

Nga Eraldo Rexho Bluetooth

Këngëtarja e re Kieda Budini, konkurrente në edicionin e sivjetshëm të Top Fest, rrëfen sekretet e errëta të show biz-it. Sesi media dhe presioni social bie më shumë te të ashtuquajturit pjesë e përzgjedhur e shoqërisë siç janë protagonistët e show biz-it.

Kieda kur ke filluar të këndosh?
Kam nisur të këndoj që në moshën 3- vjeçare në festivalet e fëmijëve. Më pas vazhdova shkollën e muzikës për flaut, por e ndjeva që nuk isha e lidhur me këtë instrument, ndaj studimet e larta i vazhdoj për kanto. Me gjithë daljet e mia më të rralla muzika ka qenë një pjesë e pandarë e imja.
Në një kohë kur tregu muzikor është tejmbushur me këngëtarë të rinj nuk të frikëson fakti që të kënduarit është bërë një profesion sezonal?
Kjo është e vërtetë. Por, ta zgjedhësh këngën si profesion do të thotë të marrësh mbi supe një përgjegjësi të madhe. Veç talentit dhe dëshirës duhet edhe punë. Sepse muzika nuk është shaka, për këtë arsye duhet marrë seriozisht, gjë të cilën unë e bëj.
Çfarë të shtyu të futeshe në tregun muzikor?
Mendoj se i plotësoj të gjitha kushtet për të konkurruar me këngëtarët e tjerë, veç pasionit për muzikë, unë kam një jetë që studioj dhe investoj te muzika. Për këtë arsye nuk jam rastësisht këtu ku jam.
Ke frikë se nuk do të lësh gjurmë?
Unë do të jap maksimumin. Ndodh që artiste e madhe nuk bëhesh sepse je vërtet e talentuar, ndonjëherë thjesht duhet të jesh në vendin e duhur, në momentin e duhur e sidomos të njohësh njerëzit e duhur.
Në moshën tënde pjesa më e madhe e këngëtareve të reja kërkojnë vetëm famën. Po ti e ke këtë qëllim.
Qëllimi im është të bëhem dikush në jetë.
Këngëtaret e reja në botë menaxhohen nga njerëz profesionistë të cilët studiojnë me vëmendje të gjitha hapat. Po për karrierën tuaj kush kujdeset?
Për fat të mirë unë kam vëllain që merret me produksionet e mia. Njëkohësisht ai kujdeset edhe për mënyrën sesi duhet të ekspozohem në skenë dhe te publiku.
Shpesh këngëtaret e reja për tu bërë të famshme e për të prodhuar sukses të shpejtë, me dashje bëhen pre e skandaleve. Ti do ta bëje këtë kompromis?
Ndonjëherë bëhesh viktimë e skandaleve pa dashje. Me dëshirën time s’do ta bëja kurrë një skandal për të bërë një skup mediatik.
Çfarë kompromisi do të bëje për të pasur një karrierë të suksesshme?
Do të bëja kompromis edhe me dështimet. Do t’i pranoja por nuk do të hiqja dorë kurrë nga objektivat që i kam vënë vetes.
Në Top Fest ke ardhur me një baladë, ndërkaq ke publikuar edhe një këngë ritmike si 007. Cilën rrymë preferon më shumë?
Po është një produksion i Stine. E gjej veten më shumë te baladat por kjo nuk do të thotë që do heq dorë nga rrymat e tjera muzikore.
Këtë vit në Top Fest konkurrojnë emra të njohur dhe më së shumti me balada si edhe ju. Cilën konsideroni si konkurrente të fortë?
Këtë vit ka shumë konkurrencë të fortë, ndaj është e vështirë të përzgjedh disa emra.
Cilat janë pritshmëritë e tua këtë Top Fest?
Dua të hyj në finale. Kjo gjë do të më gëzonte pa masë.
Gjatë historikut të Top Festit kur mendoni se kënga e fituar e ka merituar çmimin e parë?
E vetmja herë kur kënga e ka merituar çmimin e parë ka qenë në edicionin e dytë të Top Fest, të cilin e fitoi Alban Skënderaj. Nuk mund të them që herët e tjera këngët fituese nuk e kanë merituar çmimin, por kënga e Albanit është më shumë në shijet e mia.
Mes këngëtareve të reja është bërë e modës ndryshimi i pamjes nëpërmjet kirurgjisë plastike, përse ndodh kjo gjë?
Skena dhe bota e show biz-it ushtron një presion të madh mbi personazhet publikë. Njerëzit e thjeshtë kanë dëshirë t’i shohin të përsosur idhujt e tyre në muzikë, kinematografi, etj. Po ti vini re edhe media është shumë e egër me personazhe përsa u takon pamjes së jashtme. Kritikat që lëshojnë mbi pamjen e jashtme të këngëtareve i kanë detyruar shumë prej tyre të bëjnë operacione plastike. E pastaj kur këngëtaret bien pre e këtij presioni, i gjykojnë përse kanë bërë ndërhyrje. Askush në këtë botë nuk është perfekt, as personazhet publikë, as gazetarët dhe as njerëzit e thjeshtë.
Ju e ndjeni këtë lloj presioni?
(qesh) Deri tani nuk jam infektuar nga dëshira për të bërë ndërhyrje plastike, por nuk i dihet. Ndoshta më vonë…Thashë askush nuk është perfekt por në vitet që jetojmë mund të zbukurohemi si të duam.
Cili është leksioni më i vlefshëm që të ka dhënë profesioni i këngëtares deri më sot?
Muzika më ka dhënë më shumë besim te vetja. Mendoj që po piqem gjithnjë e më tepër jo vetëm personalisht, por edhe profesionalisht.

Ina Hoxha Bluetooth

“100 milionët mund të bëhen mollë sherri për t’u ndarë nga Ermali”

Është një baba që nuk e konsideron vajzën e tij të vogël, përderisa i ka kaluar të 18-at. Tashmë që loja në “Big Brother 5” po arrin kulmin, ai kërkon diçka më shumë prej saj…. Ambicia e tij është që ajo të fitojë 100 milionët, qëllimi për të cilin ka hyrë në këtë lojë. Dhimitraq Jaçe rrëfen se sa jetëgjatë e sheh lidhjen e saj me Ermalin, dhe zbulon pasionin e Françeskës për paratë, përtej dëshirave të saj për karrierë të mundshme si juriste.

Kemi parë një dedikim të Françeskës për Ermalin, në 25-vjetorin e tij. I shkruante “Të dua!” Mendon se në këtë lidhje ajo bën gjithmonë më shumë për Ermalin, sesa ai për të?
Unë mendoj se ato çfarë ka shprehur Françeska ndaj Ermalit në atë dedikim, janë fjalët e saj të zemrës. Atë ka ndier dhe atë ka bërë, e në këtë kuptim s’ka asgjë të keqe për të menduar se ajo bën më shumë për të. Nëse do kishte qenë jashtë shtëpisë, do të kishte bërë shumë më shumë për Ermalin. Ju siguroj, kështu është tipi i saj.
Ka pasur mjaft skeptikë që kanë vënë në dyshim sinqeritetin e kësaj lidhjeje. Ti në rolin e babait i beson dashurisë së Ermalit ndaj vajzës suaj, si e komenton sjelljen e tij?
Çdo prind dëshiron të besojë në dashurinë e vërtetë të palës tjetër ndaj fëmijës së tij, por asnjëherë ne nuk mund të flasim me garanci. Për mendimin tim, Françeska ka hyrë në lojën e “Big Brother” për të fituar, dhe lidhja e saj me Ermalin ishte diçka që doli rrugës. Unë mendoj se Françeska në lidhje me Ermalin po bën atë që ndien, është e sinqertë dhe në këtë pikë ajo nuk po luan. Po ashtu, për sa i përket Ermalit, besoj që dhe ai ndien të njëjtën gjë. Megjithatë, kjo sërish është një pyetje shumë e vështirë për një baba.
Ka komente se ai po e luan bukur pjesën me Françeskën për të fituar sa më shumë pikë në lojë… Ke menduar ndonjëherë dhe ti kështu?
Me aq sa unë shoh në sjelljet mes tyre, mendoj se ata kanë rënë në dashuri tmerrësisht me njëri-tjetrin.
Çfarë mund të ndodhë që lidhja e tyre në rastin më të keq mund të pësojë krisje brenda lojës?
Mendoj që është momenti final i lojës së “Big Brother 5”, që mund të ndryshojë diçka mes tyre. Për 100 milionët nuk është çudi që ata të dalin kundërshtarë ndaj njëri-tjetrit, pasi jeta e ka vërtetuar që paraja i ndan njerëzit. Pavarësisht nga ndjenja që u ka lindur në bashkëjetesën e tyre në këtë garë, lufta për  të fituar paratë mund t’i kthejë papritur në rivalë, aq sa mund ta zbehë ndjenjën mes tyre. E them këtë duke qenë me këmbë në tokë, pasi në fund të fundit ata kanë hyrë për ato 100 milionë, dhe për asnjë arsye s’do të heqin dorë nga qëllimi fillestar.
Është Françeska e dhënë pas parasë, deri tani ajo është udhëhequr në jetë nga emocionet apo nga llogaritë?
Françeska e ka primare paranë në jetën e saj, në kuptimin që e kërkon me ngulm për të jetuar mirë në të përditshmërinë e saj, e të mos i mungojë asgjë. Por nëse do bëhej fjalë për ndjenjat, kam përshtypjen se ajo kërkon një të mesme të artë. Françeska kërkon të ketë afër personin që e do me zemër,  dhe ndërkohë ai njeri të jetë i shkathët dhe i zoti për të fituar para.
U fol shumë për një ish-të dashurin e saj, që ndodhet aktualisht në burg. Ç’mund të thuash?
Ishte vetëm një sajesë nga Françeska për të bërë xheloz Ermalin, që më pas u komentua në faqet e shtypit. Ermali është i pari në jetën e Françeskës dhe këtë e them me bindje. Janë keqkuptuar shumë njerëz në lidhje me një ish-të dashurin e vajzës që është në burg, por ju siguroj që nuk ekziston një gjë e tillë.
Tashmë që ajo e ka nisur një lidhje me Ermalin, çfarë drejtimi mendon se do marrë lidhja e tyre pas daljes nga shtëpia?
Nuk mund të parashikoj dot se sa jetëgjatë do të jetë kjo lidhje dhe çfarë drejtimi do të marrë. Mund të them se si baba i saj kam dëshirë që ata të kenë jetëgjatësi si çift, por gjithçka mbetet për t’u parë. Unë mund të theksoj se Ermali është i pari mashkull në jetën e Françeskës, dhe ai është me fat. Por varet se sa do të jetë në gjendje të dijë ta vlerësojë këtë fakt. Unë jam i bindur që nga ana e Françeskës ka dashuri të pastër, dhe ajo e ka shumë të vështirë ta lërë Ermalin, pasi lidhja e parë mbetet impresionuese për gjithë jetën. Lidhja e parë mund të krijohet shumë shpejt por mbetet fiksim, ndaj them se Françeska në këtë lidhje do të jetë gjithmonë e interesuar.
Nëse Ermali dhe ajo do të vendosnin të bashkëjetonin në Tiranë, ti do e mbështesje këtë zgjedhje edhe pse Françeska është vetëm 19 vjeç?

Patjetër që unë nuk mund të ndërhyj në vendimet e Françeskës. Ajo është e shkathët dhe e zonja vetë për të vendosur në gjithçka. Françeska nuk është larguar asnjëherë nga shtëpia jonë në Vlorë, përveçse 2 muaj që mori pjesë në garën e modeleve në Tiranë. Unë jam i mendimit që, edhe pse është 19 vjeç, ajo duhet t’i dalë zot vetë vetes së saj. Kështu që këtë gjë do bëjë dhe Françeska, unë kam besim tek ajo.
Deri tani cilin nga lojtarët sheh si fitues të “Big Brother 5”?
Për mendimin tim, Françeska është më afër finales dhe natyrisht pretendente kryesore për të fituar 100 milionët. Ajo është më e aktivizuar në debat, në punët e shtëpisë, bie në sy për edukatën dhe sjelljen e saj. Është e vetmja lojtare që, edhe pse është vetëm 19 vjeç, debaton për gjithçka pa problem dhe nuk ka asnjë kompleks.
Ndërkohë që deri tani thuhet se pretendent kryesor është dhe Ermali. Do të pëlqente të ishte fitues qoftë dhe ai?
Patjetër që ai është lojtar i mirë dhe deri në këto çaste nuk shoh ftohtësi apo ndonjë largim nga njëri-tjetri për shkak të konkurrencës. Por gjithsesi nuk mund të parashikoj asgjë, qoftë dhe për fituesin. Gjithçka mund të ndodhë, pasi ashtu si publiku, edhe unë jam kureshtar të di se çfarë do ndodhë mes tyre, dhe kush e fiton “BB5”. Për momentin jam tifoz i tyre, pasi më pëlqejnë si çift.

Ermali feston 25-vjetorin, Françeska i thotë për herë të parë “Të dua!”
Kjo do të jetë ditëlindja e tij më e veçantë, në radhë të parë sepse mbush 25 vjeç, e në radhë të dytë sepse po e feston brenda shtëpisë së “Big Brother” e me një publik disa milionësh që i vëzhgon përditë. Ermali ka festuar me banorët dy ditë më radhë, teksa me 25 prill ka fikur 25 qirinj mbi tortë. Me sensin e humorit që e karakterizon, ai është ankuar se banorët nuk i kanë blerë dhurata apo të paktën t’i falnin ndonjë lek! Por për surprizën më domethënëse ka menduar Françeska, e dashura e tij me të cilën u lidh brenda shtëpisë.
Ajo ka shkruar me gur në oborr “100 vjeç, të dua shumë”. Kjo është hera e parë që Françeska i thotë Ermalit “Të dua”, paçka se në biseda ajo e ngacmon duke i thënë se këto fjalë ia tha vetëm ngaqë ka ditëlindjen dhe jo se i mendon vërtet. Por duket se kjo surprizë ka bërë jo pak efekt tek Ermali. Ai në dhomën e rrëfimit është shprehur se ndihet i mbushur plot, dhe nuk arrin as 30% ta shprehë lumturinë e tij, por ajo vajzë (Françeska) po e bën shumë për vete. Të shohim se si do të shkojë lidhja e tyre dhe, mbi të gjitha, nëse do të dalë parashikimi i babait të Françeskës, i cili në intervistë thotë që për para ata edhe mund të ndahen.

Klotilda Harka PanoramaPlus

Ornela Bregu na kishte munguar në ekran. Për një periudhë kohe ishte shumë aktive, e më pas prania e saj ishte gjithmonë e më e pakët. Kjo, jo për mungesën e dëshirës, por për shkak të punëve të tjera me të cilat është marrë gjatë kësaj kohe, qoftë private por edhe ato shtetërore. Vajza e spektakleve, nënë e një vajzë shtatë vjeçare dhe e një djali tre vjeç e gjysmë, është bërë pjesë e Dancing With The Stars. Kjo ishte java e pestë ku ajo ishte në garë mes VIP-ave të tjerë shqiptarë dhe duket se e ka marrë seriozisht edhe pse nuk i pëlqejnë konkurrimet.

Premton që kjo është hera e parë dhe e fundit që i futet diçkaje të tillë.

Ornela e ka ndërtuar vetë emrin në ekranin e televizionit. E ka filluar paralelisht me prezantim por edhe muzikë, është këngëtare dhe ka realizuar disa videoklipe. Por edhe në këtë fushë ka bërë mungesa, ndaj përsëri tregon se do jetë së shpejti me një këngë në tregun muzikor. Emri i saj, një vit më parë është lakuar edhe për pjesëmarrje në afera dhe përfitime së bashku me bashkëshortin ku në ndihmë i kishte ardhur e motra, Majlinda Bregu, Ministre e Integrimit. Për të gjithë këtë situatë Ornela ka dashur ta kalojë në heshtje duke pohuar se aty nuk ka asgjë të vërtetë dhe çështja është në gjyq. E nuk kishim se si të mos e pyesnim Ornelën se si ndihesh të kesh një motër ministre. Por ajo pohon se për të, në radhë të parë, është motër e më pas ministre. Të pasurit një pozicion të tillë, thjesht i ka bërë që ato të mos takohen më aq shpesh sa takoheshin më parë.

Ornela, si e pritët ftesën për të qenë pjesë e Dancing With The Stars?

Në fillim e mora pak me frikë, jo se kisha frikën e kërcimit sepse si natyrë jam natyrë që kërcej dhe në çdo ambient jam gjithë kohës në këmbë, por të mësuarit me koreografi është e vështirë. Këtë gjë e kam kuptuar tani që jam vënë në provë. Pastaj fillova ta mendoja gjërë e gjatë dhe thash me vete që nuk do të jetë vetëm Ornela, do të jenë shumë. Spektakli në total do të jetë i bukur për të tërë. Është krijuar një ambient shumë i ngrohtë dhe na vjen keq kur dikush eliminohet.

U bë një periudhë e gjatë kohe që munguat në ekran. E morët këtë si një mundësi për tu rikthyer sërish?

Nuk më ka munguar asnjëherë dëshira për tu rikthyer në ekran. Përveç faktit që kam qenë e zënë me punë të tjera dhe nuk kam marrë asgjë impenjative për momentin. Nëse do marrë diçka përsipër do e çojë deri në fund, siç është po bëj tani.

E synoni çmimin?

Ideja është që, kur i futesh një gare, secili nga ne ka dëshirë që të marrë një çmim.

Si është për ju të kërceni me koreografi?

Është shumë e vështirë, ndërsa tani që jemi në javën e pestë shumë lëvizje dhe poza bëhen të tuat. Gjithmonë vjen duke u mësuar dhe perfeksionuar. Tani kapet më shpejt një lëvizje e rrotullim.

A keni eksperiencë në kërcim?

Gjëra të vogla.

Me çfarë jeni marrë këto kohë që nuk ju kemi parë në ekran?

Duket sikur nuk kam dalë në fakt, por kam qenë pas skene. Unë merrem me një organizim të një evenimenti shumë të madh me gjimnazet e Tiranës siç është Rin-Festi. Kjo është një punë shumë e lodhshme e më ka ngrënë goxha kohë. Pastaj kam dhe një punë të përditshme në shtet që duhet t’i kushtoj kohë dhe vëmendje, e pjesa tjetër e kohës mbushet me familjen dhe fëmijët.

Në cilin institucion punoni?

Unë punojë tek Qendra Kombëtare e Kulturës për Fëmijë. Aty jam shefe arti dhe aktualisht po merrem me përgatitjen e festivalit të fëmijëve që bëhet çdo vit,  ky është festivali i 49. Tashmë është bërë përzgjedhja e këngëve dhe festivali është më 29 dhe 30 prill.

Po të kënduarit e keni lënë pas dore?

Kënga është problem më vete. Ajo mendoj se duhet të bëhet për një qëllim të caktuar e jo sa për të kaluar radhën. Por së shpejti e kam një plan dhe do të sjell një këngë të re në tregun muzikor.

Do jetë për konkurrim?

Jo, mua asnjëherë nuk më kanë pëlqyer konkurrimet. Është hera e parë dhe e fundit që i futem një konkurrimi, siç është ky i DWS. Nuk dua të dalë negativiteti i tjetrit aty ku nuk ta pret mendja. Po të jesh në garë të del vetvetiu, sado i mirë që të jesh, vjen një moment që ndryshon.

Të qenit person publik ka pasur kosto për ju?

Varet në çfarë këndvështrimi e sheh koston, se unë e kam parë këtë gjë me modesti dhe nuk e kam mbajtur asnjëherë kokën lart. Historikisht në jetën time kam qenë kjo që jam dhe jam po e njëjta.

Çfarë bëni ju në një ditë pushimi?

Çohem pak më përpara familjes dhe bëj një mëngjes të bukur, të bollshëm sepse në ditët e tjera marr një biskotë në dorë e iki me vrap. E pas kësaj dal. Unë nuk e humb kohën të rregulloj shtëpinë, të lë krevatet në rregull, e rëndësishme është të kënaq fëmijët, kur kthehem pastaj është dy-fish lodhja ime.

Jeni përfolur para një viti në media?

Nuk doja të përfshija këtë sepse është lënë të bëhet përgënjeshtrim.

Si është të jesh motra e një ministreje?

Është si të jesh, motra e motrës. Thjesht nuk shihemi dot aq shpesh sa jemi parë, për shkak të impenjimeve që ajo ka.

Ju ka penguar apo ndihmuar?

Në të shumtën e rasteve, në rrethin që na njohin, më ka ndihmuar pasi, njohin dhe atë si karakter e më njohin edhe mua. Në pjesë qeveritare apo pune e institucione që kemi ne, nuk mund të kërkojë  më shumë seç duhet sepse thuhet se mos është favorizuar kjo për një “iks” arsye.

Keni përfituar?

Po kur më ndalon në rrugë një polic e shikon mbiemrin, e bën pyetjen dhe lidhjen vetë se çfarë e ke Majlindën, dhe kaloj, ky është përfitimi më i madh, por të tjera as nuk bëhet fjalë.

E keni kaluar radhën me këtë?

Po, ka ndodhur disa herë, por vetëm kaq, pasi edhe vetë si natyrë natyrë nuk dua të abuzoj.

Ornela e spektakleve

Ajo është natyrë që nuk rri në një vend, është vazhdimisht në lëvizje qoftë me punët private por edhe me ato shtetërore. Në këtë periudhë është duke organizuar festivalin e 49 të këngës për fëmijë në Tiranë. Tregon se përzgjedhja e këngëve ka përfunduar dhe gjithçka është gati. Datat e festivalit janë 29 dhe 30 prill. Ornela tregon se kjo ka qenë puna e saj primare këto kohë. Një pjesë të rëndësishme të kohës ja merr edhe familja. Ajo është nënë e dy fëmijëve, një vajze e një djali. Rrëfen se është gjithmonë duke vrapuar drejtë kohës së lirë, që atë t’ia kushtojë familjes.

SHEKULLI

Ende pa u publikuar, klipi i saj i fundit “Bardh e Zi” beri mjaft zhurme. Disa foto te veshjeve me te cilat do te shfaqej ne klip, te cilat u ben publike ne faqe te ndryshme ne internet, u komentuan dhe u kritikuan si te kopjuara nga kengetarja Beyonce. Ne fakt, nuk eshte rasti i pare me veshjet e personazheve te njohur te skenes shqiptare, qe behen objekt bisedash e debatesh ne internet. Por Zaimina, e mesuar me to prej vitesh, nuk i kushton vemendje. Ka pervetesuar me se miri shprehjen e famshme “qente le te lehin, karvani shkon perpara” dhe teksa te tjeret flasin e komentojne, ajo vazhdon te publikoje hite dhe te korre suksesin e punes se saj.

Megjithate, ne kete interviste ka sqaruar per te paren dhe te fundit here edhe historine e famshme te fustanit “te kopjuar” nga Beyonce. Na ka treguar edhe se ku “zhduket” pjesen me te madhe te kohes. Por vetem nje gje vazhdon ta mbaje sekret. Kush eshte dashuria e Zajmines? Kam frike se per ta mesuar kete do te duhet te presim edhe pak!

“Uragani” Zaimina godet serish me klipin “Bardh e zi“, por te mbushur me ngjyra. Vete Zaimina si do ta konsideronte veten e saj, bardh e zi apo solare, me shume ngjyra?
- Une nga natyra jam nje njeri solar dhe shume rralle mund ta konsideroj veten bardh e zi, ndoshta ne ndonje moment merzie, por ne te shumten e kohes jam si nje ylber.

Ke zgjedhur kete here te bashkepunosh me staf kosovar, si per kengen, ashtu edhe per klipin. Perse kjo zgjedhje?
- Ka qene nje rastesi, jo se e kisha planifikuar. Por ne fund mund te them qe me vjen mire qe ndodhi, pasi jam shume e kenaqur nga puna e tyre.

Eshte e vertete qe aktivitetin tend e ke zhvilluar me se shumti ne Kosove keto kohe?
- Po, eshte e vertete, mbremjet me te shumta i kam pasur atje, kjo per faktin se me intereson me shume si treg dhe paguhesh me mire.

Shfaqesh sa here qe realizon nje klip te ri per t’u zhdukur serish. Nuk te shohim neper emisione, nuk te shohim neper gazeta, madje nuk te shohim as rrugeve te Tiranes, ku “fshihet Zaimina”?
- Sa u perket gazetave, nuk me pelqen te dal shpesh nese nuk kam dicka te re per te treguar. Nuk jam fshehur ne asnje vend, thjesht bej nje jete shume te qete, gjate javes me gjeni ne shkolle, ndersa ne fundjave ne koncert. Jam shume e ngarkuar me pune ne shkolle dhe ate pak kohe te lire qe me mbetet perpiqem ta kaloj me njerezit e mi me te afert, jo rrugeve te Tiranes.

Personalisht kur pashe klipin heren e pare mbeta me goje hapur. E di qe je lodhur duke e degjuar, por ke dale shume e bukur. Ty vete, cila pjese e klipit te le me goje hapur kur e shikon? 

- Ne radhe te pare te falenderoj per fjalet. Mua me pelqen me shume pjesa kur dal ne ballkon. Nuk e besoj as vete qe jam une (qesh).

Per stilimin si gjithmone je kujdesur vete, megjithate ka pasur disa kritika ne media per fustanin e zi me lule te kuqe perpara, pasi eshte cilesuar si stil i kopjuar nga Beyonce. Eshte e vertete?
- Ne fakt i kam pare komentet ne nje sajt ne internet apo ne Facebook, nuk e mbaj mend mire, por duke qene se e kam bezdi te flas per veten apo te justifikohem, kam preferuar mos te shprehem. Po flas tani, meqe po me jepet rasti. Fustani nuk eshte kopjuar nga Beyonce, por ashtu si fustani, edhe kostumi i bardhe, jane marre nga sfilata vjeshte 2011 e Guci-t. Gjithashtu, ai fustan eshte perdorur si veshje per emrat me te njohur ne bote, ne kopertinat e revistave me prestigjioze ne bote apo edhe neper tapetet e kuqe ne mbare boten. Nuk ua ve fajin njerezve, pasi ne momentin qe me tregohet nje foto e Zaimines dhe ngjitur me te nje foto e Beyonce me te njejtin fustan ashtu do reagoj edhe une. Fajin e kane gazetaret tane, si gjithmone, pasi vetem 5 minuta po te kerkosh ne internet do te gjesh artistet e gjithe botes me ate fustan, por askush nuk e merr mundimin ta beje kete, prandaj po e bej une:

Keto mund te gjeja une ne pak kohe, se jam e sigurt qe po te vazhdoj te kerkoj, do gjej edhe te tjera.

Nga frymezohesh per stilimin e veshjeve te tua?
- Shikoj cdo sfilate te mundshme, madje edhe te stilisteve me me pak emer ne bote, duke u munduar te kuptoj cfare eshte ne mode, ne cdo stine, ngjyrat dhe modelet. Pastaj frymezimi me vjen spontanisht, edhe kur jam duke ngare makinen, per shembull, duke degjuar muzike apo kur shtrihem per te fjetur, imagjinoj ndonje veshje (buzeqesh).

Ajo cfare tjeter duhet pergezuar eshte edhe forma e shkelqyer fizike. Mund te na tregosh edhe neve sekretin (pervec gjeneve)? Cfare duhet te bejme qe te kemi trupin dhe elegancen e Zaimines?
- Me e mira eshte qe te merreni me palester ose edhe vrap, ne pamundesi per te shkuar ne palester, pasi aktiviteti fizik eshte kura me e mire per te qene gjithmone ne forme.

Si e ke marredhenien me ushqimin? Cilat jane disa nga ushqimet qe nuk mungojne ne frigoriferin tend?
- Une kam fatin e mire qe mund te ha cdo gje dhe nuk ndryshoj ne peshe. Te preferuarat e mia jane frutat. qe nuk mungojne asnjehere ne frigoriferin tim, si dhe embelsirat. Nese ka mbaruar torta ne frigorifer, une behem nevrike (qesh).

Zaimina, kur je per koncerte, je mbi skene, padyshim qe fansat kerkojne te te prekin doren, te te puthin dhe me pas te bejne foto me ty. Ka pasur ndonje moment kur je ndiere shume e bezdisur, e stresuar apo edhe e kercenuar nga ndonje fans i cmendur?
- Jo, fatmiresisht jo. Eshte pak e bezdisshme, sidomos kur behesh gati per t’u larguar dhe jane 100 veta qe presin te dera per foto, por gjithmone mundohem t’i kenaq te gjithe, pasi e di qe ata per ate moment kane pritur gjithe mbremjen.

Ka pasur ndonje rast kur te kane kerkuar te te puthin ne buze?
- Hahaha jo, jo ne buze, por ne faqe po (qesh).

Deri tani ke realizuar bashkepunime me kengetare meshkuj. Ka ndonje plan per bashkepunim me nje kengetare femer dhe nese po, cila do te ishte ajo?
- Nuk eshte ide e keqe, por nuk e kam menduar ndonjehere. Ndoshta ne te ardhmen do te kete bashkepunime te tilla, por per momentin nuk kam asgje konkrete.

Nderkohe jeta jote private vazhdon te mbetet mister. Kur do ta mesojme kush eshte dashuria e Zaimines?
- (Qesh)

Atehere…
- Kalojme te pyetja tjeter! E kam thene gjithmone, s’ka pergjigje per jeten private.

Ne rregull pra, nje pyetje te fundit. Ende sot vazhdojne qe emrin tend ne vend ta shkruajne Zaimina me “i” sic edhe ti e ke, ta bejne Zajmina me “j”. Je dorezuar para ketij fakti, apo te shqeteson?
- Tashme jame dorezuar, madje ndonjehere e bej edhe vete me “j” kur jap autografe (qesh). /gazeta paloma/

ZAIMINA TEST

Emri: ZAIMINA
Nofka: ZAI
Mashkulli qe me pelqen: …….
Ndihem me seksi kur kam veshur: XHINSE DHE T-SHIRT
Me terrorizon ideja e: VDEKJES.
Pjesa qe me pelqen me shume nga trupi im eshte: KEMBET
Nese me kengen nuk do te me kishte ecur, me siguri do te… MERRESHA VETEM ME STUDIME
Tatuazhet qe kam: SHENJE E INDIVIDUALITETI TIM.
Nje dite do te doja qe: TE JEM E SUKSESSHME NE PROFESIONIN TIM (ARKITEKTE) DHE TE KEM NJE FAMILJE TE MADHE.
Gjeja e pare qe bej sapo zbres nga skena, ne nje koncert eshte: PI UJE!

Paloma

Të dëgjosh historinë e gjimnazit të bukuroshes Afërditë, është si të dëgjosh një përrallë të kohës moderne. Ajo largohet bashkë me familjen në një vend të huaj, në fillim e frikësuar nga madhësia e asaj bote, rritet pak nga pak dhe si një princeshë e vërtetë, njeh në fund princin e saj të kaltër që e merr me vete…Të gjitha këto ajo na i tregon me një ëmbëlsi dhe një buzëqeshje që nuk i zbehet për asnjë çast. Afërdita Dreshaj ka qenë vajza më e bukur, më ‘stylish’ dhe një nga nxënëset më të mira të shkollës së mesme në Michigan….

Afërdita, si e mban mend periudhën e gjimnazit?
E mbaj mend si një periudhë të lumtur. Unë e kam bërë gjimnazin në Amerikë, më saktësisht në Michigan.
Cila ishte përshtypja jote e parë për gjimnazin atje?
(qesh) Më kujtohet që m’u duk shkolla shumë e madhe, dhe thosha me vete si do arrij ta gjej klasën. Kishte pak kohë që unë isha transferuar në Amerikë dhe ishin fillimet e mia me gjuhën, me shoqërinë, me jetën time atje…Dua të theksoj se atje gjimnazi nuk është aspak si këtu.
Pse? Çfarë ndryshon?
Kur i shoh gjimnazistët këtu më duken më të afërt, më të lidhur me njëri-tjetrin. Atje janë më të ftohtë, secili sheh punët e veta. Nuk mblidhen si këtu, për të dalë pas shkollës. Kjo më ka munguar, sepse do kisha dashur edhe unë ta provoja, ta jetoja këtë në Shqipëri apo Kosovë.
Na trego pak për ditën e parë të shkollës…
Hyra në shkollë duke menduar se di të flas anglisht dhe shumë shpejt kuptova që nuk dija asgjë, sepse komunikimi ishte shumë i vështirë. E thashë dhe pak më lart, që shkolla më dukej gjigante dhe nuk i mbaja mend klasat.
Faktikisht, ajo është vërtetë një nga shkollat më të mëdha në Michigan, “Utika high school”. Por për fat të mirë nuk isha fare vetëm. Kisha kushëririn, djalin e tezes, që ishte më i madh se unë dhe e njihte shkollën. Më vonë u njoha edhe me shqiptarë të tjerë derisa u mësova.
Me mësimet si ke qenë? Ishin të vështira?
Kam qenë nxënëse shumë e mirë. Kam fituar atëherë një çmim me të cilin vlerësoheshin 20 nxënësit më të mirë të shkollës. Nuk është se mësoja shumë, po i kapja mësimet shpejt dhe i mbaja mend kollaj, e kjo gjë më ndihmonte. Pastaj mësimet nuk ishin shumë të vështira.
Cila ishte lënda më e vështirë për ty?
Ah, kimia ka qenë lënda më e vështirë. E vetmja gjë që marr vesh nga kjo lëndë është kimia që më lidh me Shpatin (qesh). Ato formulat e kimisë nuk i kam dashur kurrë.
Mbrëmja e maturës si bëhet atje?
Jo si këtu. E kishim dhe ne një sallë ku mund të festonim, por deri në orën 12 të natës, më vonë ishte e ndaluar. Pa pije alkoolike, sepse atje nuk lejohet alkooli pa mbushur 21 vjeç. Vetëm kërcyem dhe hëngrëm darkë të gjithë bashkë. Nuk them dot që s’u kënaqa sepse aty kisha shoqërinë time, po prapë mendoj që këtu bëhet më bukur. Këtu i japin më tepër rëndësi, dhe më ka mbetur peng që s’kam arritur ta festoj. Madje kam peng dhe do kisha dashur të kaloja sikur një vit të gjimnazit në Shqipëri, sepse jam e bindur që këtu kënaqen më shumë.
Të komplimentonin për pamjen tënde? Dalloje nga vajzat e tjera?
Po, dalloja, jo vetëm për pamjen time, por edhe për veshjen. Më kujtohet që në vitin e fundit u bë një konkurs dhe unë fitova dhe çmimin “Most stylish of the year”. Tani që e mendoj, më shumë se sa vishesha bukur, unë kujdesesha për veshjen. Në Amerikë çmendesh, sepse në shkollë sheh nga të gjitha llojet e veshjes, me tuta, me pizhama (qesh). Fiks siç i shohim edhe në filma. Unë kujdesesha pak më shumë për veshjen dhe stilin, edhe pse atje mësimi fillonte në orën 7 të mëngjesit.
Të ngacmonin djemtë?
Djemtë atje nuk ngacmojnë, janë të çuditshëm (qesh). Gjithmonë e kam thënë që nuk do kishte shanse që unë të krijoja një lidhje me një djalë amerikan. Atje edhe kur del në një takim me një djalë, qoftë ky edhe një shok, secili paguan kafen e vet. Ne jemi mësuar ndryshe, se djemtë tanë na respektojnë (qesh). Komplimente merrja, po nga amerikanët asnjëherë, vetëm nga ata që ishin të ardhur si p.sh italianë, ose evropianët në përgjithësi. Më komplimentonin shpesh për gjatësinë dhe më pyesnin nëse isha modele, por jo si këtu që ecën rrugës dhe dëgjon fjalë të bukura nga djemtë.

Po kohën e lirë si e kaloje?
Askund në Amerikë nuk mund të futesh nëpër diskoteka pa mbushur 21 vjeç. Më shumë fundjavave frekuentonim kinematë, teatrot ose në një festë që organizonte shkolla. Bëheshin shumë festa nëpër shtëpi, dhe aty të gjithë sillnin alkool. Grupi im i shoqërisë përbëhej nga 3-4 shoqe me të cilat mbajmë akoma lidhje. Nuk është se bëja pjesë në ndonjë grup të madh. Kjo për arsye se për çdo lëndë ne ndërronim klasën dhe nuk ishim i njëjti grup.
Me mësuesit si e kishe marrëdhënien? Si janë mësuesit atje?
Janë shumë të afërt dhe të dashur. Që në momentin e parë që njihesh me ta të japin kontaktet e veta, e-mail, numrin e telefonit. Janë gjithmonë të disponueshëm për të ndihmuar për çdo lloj problemi që nxënësi mund të ketë. Është teknikë e punës së tyre. Përpos kësaj, atje është e jashtëligjshme çdo lloj përuljeje, qortimi apo ngacmimi nga mësuesit. Gjithashtu ndalohet me ligj largimi i nxënësit nga godina e shkollës pa praninë e njërit prej prindërve.
Ti vetë ishe adoleshente rebele? Mami, të kërkonte llogari?
Kam qenë tip i hedhur po mami më kontrollonte shumë. Nuk më linte të mbaja celular dhe e kisha rreptësisht të ndaluar të vonohesha më shumë se ora 10. Por edhe pse e rreptë, në atë kohë më ka bërë surprizën më të bukur. Atje merret leja e qarkullimit që në moshën 16 vjeç dhe disa herë unë kisha shprehur dëshirën për të pasur një makinë. Mami më thoshte se nuk i kishim mundësitë. Kur një ditë të bukur më telefonon për të më thënë që të dilja jashtë shtëpisë e ta ndihmoja me pazarin. Kur dal, shoh dhuratë një makinë ‘Honda’ të cilën e kam edhe sot. Tani vëllai më ka dhuruar edhe një ‘X 5’ (qesh).
Po lidhje ke pasur gjatë kësaj kohe?
Po, jam njohur me Shpatin! (qesh)
O sa bukur! Na trego…
Një verë kthehem në Mal të Zi për pushime dhe një kushërirë e imja insiston që të shkojmë në një koncert ku këndonte Shpat Kasapi. Unë nuk desha dhe vendosa të shkoj vetëm për t’i plotësuar një dëshirë asaj. Nuk e njihja fare Shpatin dhe kur e shoh i them: “O sa i gjatë që qenka”. Më pas dikush ma prezanton dhe ai menjëherë më kërkon numrin e telefonit. Unë nuk pranova t’ia jap, por i dhashë një adresë e-maili. Shpati e shënoi në krah se nuk kishte letër e unë i thashë se aty do t’i fshihej. Ai më tha: “Jo, se do e mbaj mend…” Të nesërmen më shkruan: “Ku je o missi i Malit të Zi?” Prej asaj dite nisëm të flisnim bashkë në ‘chat’ për gati një vit rresht derisa ai erdhi atje, u njohëm më nga afër dhe nuk u ndamë.

Adelajda Xhamani Gazeta Shqiptare

Që në fillim baleti ka qenë dashuria e tyre e përbashkët. Vazhdon të jetë sigurisht duke i lidhur përjetësisht, pasi zbuluan se pas tij fshiheshin shumë elementë të tjerë të përbashkët që do i mbanin më fort së bashku. Odeta Dishnica dhe Ervis Nallbani janë çifti balerin, jo vetëm në skenën e baletit, por në jetën e përditshme. Janë shfaqur me performancat e tyre në Teatrin e Operës dhe Baletit, në spektakle të ndryshme televizive si dhe në “Dancing with the stars”, të cilët do i shohim sërish.  Aty kanë gjetur gjuhën që i bashkon përjetësisht, në këtë dialog të përditshëm që ata bëjnë për të zhvilluar pasionin e tyre, aty ndodh dhe të debatojnë, ka zënka të vogla, diskutime, mendime për të arritur në një konkluzion.  Në jetën e tyre është shtuar dhe një pjesëtar i tretë në familje. Është djali i vogël, Matiasi i cili ka kërkuar më tepër vëmendje, si për të thënë se “nuk është” baleti gjithçka. Në këtë rrugëtim të përbashkët ata i kanë besuar njëri tjetrit më tepër se dashuri, duke u ndjerë të lumtur në familjen e tyre të vogël, të sapokrijuar.

E kishit menduar kur ishit nxënës në Shkollën e Baletit që do martoheshit me një të profesionit tuaj?

Odeta: Jo. Por jo se e përjashtoja mundësinë që të ishte balerin.

Ervisi: Kurrë nuk e kisha menduar. Ngaqë e dija mirë që ishte një profesion i lodhshëm nuk do doja që personi i jetës sime të ishte balerin. Orë të zgjatura pune, shfaqje që mund të jenë çdo mbrëmje dhe nuk e mendoja se ishte personi i duhur për të mbajtur një familje.

Ju kur jeni njohur?

Ervisi: Jemi njohur qysh në shkollë të mesme. Kur Odeta erdhi në vit të parë në shkollën e baletit unë isha në vitin e katërt. Por ka qenë një njohje nga larg. Mua më tërhiqte vëmendjen jo vetëm nga ana e jashtme por edhe si tip. Ishte shumë e rezervuar e të jepte përshtypjen e një vajze shumë serioze. Ne të baletit jemi zakonisht karaktere më shprehëse e nuk ngurrojmë të flasim apo të japim përgjigje. Por në rastin e saj ishte ndryshe.

Nuk ka qenë një dashuri me shikim të parë?

Odeta: Absolutisht jo. Unë Visin edhe pse nuk e njihja nga afër e shikoja si një djalë të çilter e të sinqertë edhe pse ndonjëherë më dukej më i hedhur se sa duhej. Por mendimi për atë ishte ai i një njeriu pozitiv dhe me një shpirt të mirë. Do të duhej që të ishim në akademi të Arteve për t’u bërë miq të afërt. Visi pasi kishte mbaruar shkollën e mesme të baletit, u transferua jashtë për disa kohë. Përveç kësaj punonte edhe në Teatrin e Operës. Për këto arsye ai e filloi me disa vite vonesë Akademinë dhe qëlluam, kur unë shkova në vit të parë për koreografi të ishin në një klasë. Aty u miqësuam dhe rrinim e flisnim shumë bashkë. U krijua një marrëdhënie miqësore shumë e mirë, ku shpesh diskutonim jo vetëm për problemet e shkollës dhe të baletit por edhe më tepër. Ashtu si ndodh midis dy miqve të ngushtë.

Kur e kuptuat që jeni dashuruar?

Ervisi: Kishim kohë që frekuentoheshim dhe kalonim kohë bashkë, në shkollë e në Teatër të Operës. Dilnim edhe shpesh me shoqërinë tonë të përbashkët ku shumica ishin nga baleti. Kështu që koha që frekuentonim bashkë ishte relativisht e madhe.

Odeta: Edhe pse me fjalë nuk kishim thënë asgjë ndihej te të dy që diçka më tepër se miqësia po provonim për njëri tjetrin. Unë nga ana ime kisha filluar të ndieja rëndësinë e tij dhe këtë e kuptoja sidomos kur nuk e kisha pranë. Në këto raste njeriu i gjen justifikime pune apo shkolle tjetrit për t’u takuar më shpesh e per të ndenjur më pranë. Kjo ishte arsyeja që në njëfarë mënyre ne “gënjënim veten” për të qenë sa më shpesh e sa më pranë njëri tjetrit.

Cili prej jush e hodhi “hapin” i pari?

Odeta: Ishte Visi. Ndodhi natën e një fundviti. Ishim mbledhur bashkarisht me miqtë tanë për të festuar Vitin e Ri. Të gjithë miqtë ishin çifte. Të vetmit ishim ne, ende “single”. Kishim kaluar disa orë duke festuar, e natyrisht edhe duke ngrënë e duke abuzuar pak me pijen, një nga rastet e ralla që ne balerinët mund të pimë diçka alkolike, sepse dietat dhe regjimi janë primare në punën tonë. Ndodhi që Visi m’u afrua dhe më puthi. Unë nuk hezitova aspak. Përkundrazi

Është më interesante apo e kundërta që të dy në çift të jenë balerinë?

Ervisi: Mendoj që është gjëja e bukur që mund të ndodhë sepse jo çdokush mund të të kuptojë në profesion. E sidomos kur profesioni yt është baleti është akoma edhe më e vështirë. Oraret e zgjatura të provave në teatër, të ushtruarit e vazhdueshëm për të mbajtur trupin në formë, spektaklet dhe shfaqjet që janë gjithnjë në mbrëmje, janë arsyet kryesore që e bëjnë lidhjen midis dy balerinëve më të arsyeshme se me një profesion tjetër. E imagjinoni sikur unë të isha me profesion financier. Do komunikonim më njëri tjetrin me pusulla të shkruara, sepse vështirë se oraret do të na koincidonin.

Odeta: përvec kësaj një aspekt pozitiv është se ne diskutojmë pothuaj gjithë kohës në lidhje me punën, për një shfaqje, për një koreografi e deri tek detajet e një lëvizjeje baleti, ku japin mendime e kritikojmë njëri tjetrin. Sikur unë të isha dashuruar me një profesionist çfarëdo, përsëri duhej të shkoja tek Visi për të rahur mendimet për të realizuar diçka artistikisht mirë.

Lindja e fëmijës ua ka vështirësuar më shumë punën?

Ervisi: Natyrisht. Kohën e kemi të kronometruar çdo sekondë. Sepse ka shfaqje që duhet të vëmë në skenë, por ka edhe koreografi që duhet të krijojmë për spektakle të tjera. Pas lindjes së djalit duhet të llogarisim çdo gjë, në mënyrë që të gjejmë edhe kohën e nevojshme për të ndenjur me të. Për fat të mirë janë edhe prindërit tanë që kujdesen shumë për djalin. Pa ndihmën e tyre do të ishte shumë më e vështirë sidomos për Odetën, e cila përveç impenjimeve artistike tani ka edhe ato si nënë apo për familjen.

Ervisi është “djalë për shtëpi”?

Odeta: Shumë edhe pse nuk ta jep përshtypjen. Por është ai që më jep një ndihmë të madhe. Kur nuk na përputhen oraret ai qëndron edhe me djalin. Dhe është aq perfekt sa bën mos të ndihet mungesa ime. Alternohemi shumë mirë me njëri tjetrin. Kur unë duhet të merrem me ushqimin e djalit Visi na përgatit darkën. Nuk është se i jepet shumë për të gatuar por e rëndësishme është që përpiqet të bëjë maksimumin.

Cila është eksperienca më e bukur nga pikëpamja profesionale?

Odeta: Veprat e mëdha të njohura botërisht, ku kam interpretuar si soliste e Teatrit të Operas e Baletit si “Kopelia”, “La silfide” etj. Është e vështirë t’i veçosh nga njëra tjetra sepse të gjitha janë të bukura e secila ka tipologjinë e vetë artistike. Por nëse duhet të veçoja një prej tyre është baleti “Bajadera”, sepse profesionalisht është një balet më një teknikë të vështirë dhe kërkon  shumë impenjim. Realizimi me sukses i tij ishte me të vërtetë një nga sfidat më të mëdha të karrierës sime artistike deri tani.

Ervisi: Baleti. Eksperienca si solist i parë te Baleti “Carmen” i George Bizet.

Po nga ana emocionale?

Odeta: Kur udhëtuam për në Grand Canarie. Ishte shumë e bukur se isha në muajt e parë të shtatzënisë e ndihesha shumë e lumturuar edhe nga ky fakt, ndaj nuk e harroj këtë.

Si e përcaktoni punën tuaj?

Odeta: Një punë ku talenti vetëm nuk mjafton por kërkon edhe shumë impenjim dhe një punë të vazhdueshme të pandërprerë. Në çdo profesion tjetër mund të kesh luksin që të shkëputesh për një periudhë të caktuar e pastaj të kthehesh sërish. Në balet kjo nuk ndodh.

Ervisi: Edhe pse e lodhshme është shumë e bukur. Baleti është një art nga më elegantët dhe kërkon shije e ndjesi të veçanta. Është për një publik sqimëtar, me shije të hollë, e vetmja formë arti ku gërshetohen më së miri muzika, lëvizja, sporti, ekspresioni e format trupore. Nga sporti i zakonshëm i mungon vetëm elementi i garës dhe është e vështirë të përcaktosh fijen dalluese midis një sporti artistik apo arti sportiv.

Sa i rëndësishëm është vullneti?

Odeta: Është jo i rëndësishëm por i domosdoshëm. Kemi njohur njerëz shumë të talentuar por që u ka munguar vullneti për t’u ushtruar e për të punuar.

Ervisi: Baleti nuk është si kënga. Që mund të këndosh edhe pa shumë punë nëse Zoti të ka dhënë një zë të bukur e vesh muzike. Baleti kërkon talent, por mbi të gjitha kërkon shumë punë dhe djersë. Pa harruar edhe durimin.

Ka patur ndonjë moment që keni menduar të hiqni dorë prej tij?

Odeta: Asnjëherë. As nuk e kam menduar. Është gjëja që i trembem më tepër.

Ervisi: Në vërtetë unë kam patur një moment. Nuk është se doja të hiqja dorë por pata një dëmtim në gju, këputje menisku dhe iu nënshtrova një ndërhyrjeje kirurgjikale. M’u desh disa kohë të qëndroja pa lëvizuar dhe atë periudhë mendova se mos dëmtimi do të më detyronte të tërhiqesha nga baleti. Imagjinoni, një jetë prova dhe punë e papritmas frika e mendimi se të gjitha mund të kenë shkuar dëm.

A debatoni për arsye baleti? Çfarë konkretisht?

Odeta: Pjesën më të madhe të ditës (qesh). Sidomos kur hedhim një koreografi. Fillojmë e diskutojmë për mënyrën sesi mund të realizohet më mirë. Ervisi: (qesh) aty hahemi kokë më kokë. Na ndodh që të shohim një dvd me një shfaqje baleti që duhet të vëmë në skenë dhe duke parë lëvizjet diskutojmë sesi mund të realizohen për t’u bërë më të lehta. Por edhe kur jemi duke krijuar një koreografi. Unë mbroj fort idenë time apo një stil të caktuar. Pra, kompromise për punë nuk bëjmë, (qesh).

Keni menduar të bëni një kompani baleti?

Odeta: Kjo do të ishte një gjë e mrekullueshme. Do ta dëshironim shumë edhe për faktin se në Shqipëri nuk ka një të tillë.

A do të funksiononte?

Ervisi: Jam i bindur që do të fuksiononte. Por kuptohet që për këtë duhen edhe mbështetje financiare sepse ka kostot e veta. Natyrisht që publiku do ta priste shumë mirë. Deri tani publikut nuk i është afruar një gjë e tillë, por unë mendoj se nëse do t’i ofrohej një spektakël nga një kompani baleti jam i sgurt se do të mirëpritej kudo që të jepeshin shfaqje. Dhe kjo mund të bëhej në Shqipëri e jashtë saj nëse do të punohej mirë.

Cilët janë balerinët që i keni si pika referimi?

Odeta: Idhulli im është balerina e famshme ruse nga Shën Petërburgu, Nataliya Makarova, si dhe francezja Sylvie Guillem.

Ervisi: Balerini anglez Adam Cooper.

Çfarë raporti keni me publikun?

Odeta: Publiku është mjaft i rëndësishëm sidomos për ne, sepse kur shikon sallën që është mbushur plot e përplot ndihesh psikologjikisht më i sigurt, i vlerësuar dhe është pikërisht aty që një balerin jep maksimumin e tij. Nëse salla do të ishte me pak njerëz të humbet edhe entuziazmi e motivimi. Është çelësi i suksesit tonë, sepse ne bëjmë prova dy herë në ditë e për një kohë të gjatë pikërisht për atë moment kur ndodhemi përpara publikut.

Ervisi: Pa publikun nuk do të ekzistonte artisti sepse puna jonë është vetëm për ta. Gjithçka i dedikohet atij dhe bëhet për të. Natyrisht edhe duartrokitjet në fund të shfaqjes janë shpërblimi ynë më i madh.

Do të interpretonit më me dëshirë një balet klasik apo bashkëkohor?

Odeta: Më pëlqen shumë baleti klasik, sepse kërkon një interpretim me nivel më të lartë teknik dhe ka një shkallë shumë më të lartë vështirësie sepse kërkon më shumë korrektësi dhe nuk mund t’i shmangesh dot asnjë lëvizjeje sado të vogël.

Ervisi: Unë preferoj bashkëkohorin, sepse në Shqipëri vazhdon t’i dedikohen shumë baletit klasik, kurse në botë baleti bashkëkohor po zë një vend shumë të rëndësishëm. Është një formë e re e këtij arti ku lëvizja është revolucionarizuar tërësisht e mund të luhet për një kohë më të shkurtër nga një trup më me pak njerëz. Baleti klasik kërkon një masivitet balerinësh dhe orë të tëra shfaqjesh.

Kur realizoni një koreografi mendoni për publikun apo për emocionet tuaja?

Odeta: Në fillim për emocionet tona sepse është një gjë që duhet të të vijë nga shpirti. Duhet ta ndjesh vetë pikësëpari sepse vetëm në këtë mënyrë mund të realizohet. Hapi i dytë është ndjesia që përcjell te publiku. Nëse balerini nuk ndien gjë e ka shumë të vështirë për të mos thënë të pamundur, të përcjellë emocion te publiku.

E keni menduar që baleti është një profesion që një ditë nuk mund të jeni më në skenë?

Odeta: Është mjaft e vështirë ta pranosh një gjë të tillë. Nuk e mendojmë por na shkon ndërmend kur na flasin njerëz më të rritur në moshë. Për momentin nuk duam të mendojmë por që është një gjë që nuk e shmang dot. Do të vijë një ditë që edhe neve do të na duhet ta lëmë. Është e trishtueshme.

Ervisi: Edhe kur vitet do kalojnë unë nuk e mendoj që mund të shkëputesh nga baleti. Mund të mos interpretosh në skenë por mund të jesh i rëndësishëm për skenën dhe publikun si koreograf. Kjo do të të bënte të ndiheshe gjithmonë pjesë e saj.

Do të kishit dëshirë që djali juaj të bëhej balerin?

Odeta: Varet, ndoshta po sepse duke patur dy prindër balerinë natyrisht do të kishte më shumë përkushtim dhe ndihmesë nga ana jonë. Kështu do të kishte atë mbështetje e këshillim të nevojshëm që ne nuk e patëm. Por nga ana tjeter, kur kujtoj sesa e mundimshme dhe sa sakrifica kërkon ky profesion atëherë mendoj që do të ishte mirë të kishte një zanat tjetër.

Ervisi: Pse jo! E mendoj shpesh sepse qysh tani që është vetëm një vjeç rri me ne, sheh dvd me shfaqje me të njëjtin përkushtim thua se e kupton për çfarë bëhet fjalë dhe nuk i ndihet zëri derisa dvd-ja mbaron. Më vjen ta pyes: “Hë! Si t’u duk?” (qesh).

Cilat janë planet e momentit?

Odeta: Këtë moment jemi shumë të zënë me provat e baletit klasik “Romeo e Zhuljeta” të Sergei Prokofiev, që do të vihet në skena pas disa javësh. Po ashtu jemi përfshirë me kërcimet në programin televiziv “Dancing ëith the stars” që do nisë në Vizion plus.

Visi: Edhe me koreografitë e kërcimeve të programit televiziv “Histori dashurie”

Një ëndërr?

Odeta: Të kërcej në një skenë të një teatri të famshëm europian.

Ervisi: Të themeloj një kompani baleti timen.

Nga Arjan Konomi  Revista Shqip

Rrëfimi ndryshe i Lorik Canës, nga Aleanca Kuqezi e deri tek marrëdhënia e tij me politikën. “Tatuazhi im i radhës një shqiponjë me nënshkrimin ‘Ballist’”.

Nëse do të kishte jetuar në vitet para çlirimit ai do të kishte qenë një luftëtar i zoti me të njëjtën teknikë dhe grintë që përdor në fushën e futbollit. I gjatë, syshqiponjë me çdo tipar të një shqiptari gjakpastër Lorik Cana, është futbollisti më i pëlqyer i viteve të fundit. Prezantohet në intervistën për “Tirana Observer” korrekt në kohë dhe na pret me buzëqeshjen e tij karakteristike. Flet qetë me sytë që herë-herë ndriçohen nga emocionet e ndonjë kujtimi që na rrëfen. Ndër të tjera 28-vjeçari tregon lidhjen e tij me Aleancën Kuq e Zi dhe pozicionin pas formimit të partisë politike. Ndryshe nga shumë shqiptarë të tjerë dashurinë që ka për vendlindjen ai mundohet ta shprehë dhe t’ia përcjellë çdo bashkatdhetari në mërgim.

I shkëlqejnë sytë kur flasim për Shqipërinë dhe në bisedë e sipër na tregon se një nga projektet e tij për të ardhmen është krijimi i shkollave shqipe në emigrim. Pas një periudhe disa mujore dëmtimi Lorik Cana është rikthyer të luajë sërish. “Në skuadrën e Lazios akoma nuk kam dhënë maksimumin por do të punoj fortë për të arritur rezultate të mira” rrëfen ai. Ndër të tjera ai tregon për herë të parë tatuazhin patriotik të radhës një shqiponjë me nënshkrimin “Ballist”.

Si është jeta e Lorikut në Romë?

Jam ambientuar shumë shpejt. Kam pasur fatin që gjuhën e kam folur më parë. Më ka ndihmuar shumë raporti me shokët e skuadrës por edhe raportet jashtë futbollit. Shtëpinë e kam gjetur shumë shpejtë pas një muaji, kështu që ambientimi im ka qenë shumë i shpejtë dhe shumë i lehtë. Nga ana tjetër kultura kulinare italiane njihet në të gjithë botën kështu që jam gjetur shumë mirë edhe me kuzhinën.

Si ndiheni pas dëmtimeve të fundit?

Tani ndihem shumë mirë dhe jam në dispozicion të trajnerit kur do vendosë që të aktivizohem. Kam dy javë që kam filluar stërvitjen dhe mundohem për të përmirësuar nivelin fizik. Dua të jem sa më i aftë për të dhënë një kontribut sa më të madh për skuadrën.

Cilat janë marrëdhëniet me lojtarët e tjerë të Lazios? A keni lidhur miqësi?

Skuadra është e madhe por kam marrëdhënie të mira me shumicën prej tyre. Marrëdhëniet më të mira i kam me Maurin dhe Brokin por gjithsesi kam shoqëri me shumicën e tyre.

Si janë marrëdhëniet me Igli Taren jashtë fushës?

Marrëdhëniet me Iglin janë shumë të mira, e njoh që prej dhjetë vjetësh kemi luajtur shumë vite në kombëtare bashkë. Brenda ambientit të klubit raporti jonë është lojtar-drejtor, vetëm jashtë këtij ambienti jemi shumë miq.

Keni hasur ndonjëherë probleme racizmi, i referohem periudhës para marrjes së pasaportës franceze?

Jo, nuk kam pasur probleme të këtij lloji. Por fakti që ne jemi një vend i vogël dhe më së shumti nuk njihemi për futboll, vështirësinë më të madhe e kam hasur për të shpjeguar se ku ndodhej Shqipëria. Më tej jam munduar gjithmonë që të promovoj sportistët dhe futbollistët që ka veni ynë. Kjo është një betejë e madhe jo vetëm e imja por e të gjithë lojtarëve që luajnë në skenën ndërkombëtare. Ky promovim ka qenë dhe do të jetë një sfidë edhe për të ardhmen dhe jam i sigurtë që Shqipërisë nuk do ti mungojnë kurrë sportistët e mirë.

Në mediat Shqiptare janë përfolur shumë tatuazhet e Lorikut. Do të ketë një tatuazh të radhës?

E kam bërë një tatuazh tjetër, dhe ka pak ditë. Tatuazhet janë diçka personale, unë i bëj sepse e ndjej nevojën. Madje të afërmit e mi më thonë mos e ekzagjero shumë sepse po mbush trupin me tatuazhe. Tatuazhi ka gjithmonë të njëjtin kuptim tashmë shqiptarët janë mësuar ti shohin, kam tatuazhe me helmetën ilire, me shqiponjën dykrenore dhe një poemë kushtuar Shqipërisë që zinte gjysmën e djathtë të shpinës. Në pjesën tjetër të shpinës kam tatuuar një kokë shqiponje, simboli i vendit tonë dhe në fund të saj kam shkruajtur “BALLIST”.

Keni tatuuar shqiponjën me nënshkrimin “Ballist”, kush është arsyeja e këtij nënshkrimi?

Janë ndjenja personale, kam pasur njerëz të familjes sime që kanë qenë ballista dhe për mendimin tim kanë pasur vlera dhe kanë pasur një mendim tjetër për Shqipërinë. Unë gjej veten në të njëjtat ide, prandaj ky tatuazh më përfaqëson më së miri. Kjo është intervista e parë që unë flas për këtë tatuazh dhe për arsyen e tij. Unë shpresoj që një ditë historia e vendit tim të rishkruhet ashtu si duhet.

Lëvizja nga një shtet në tjetrin ju ka bërë që të njihni femra të nacionaliteteve të ndryshme. Kush janë preferencat e Lorikut?

Për një njeri që është rritur jashtë vendit por me vlera dhe me ideale të forta sigurisht që dëshira është të njoh një vajzë shqiptare. Mendoj që njeriu që njeh zakonet e tua, që njeh nevojat e tua dhe që të përshtatet plotësisht për të qenë njeriu i jetës është një njëri nga vendi yt. Por këto janë gjëra që nuk komandohen, motra ime është martuar me një francez dhe jeton shumë mirë me të.

Cili është mesazhi që ju jepni shqiptarëve që jetojnë jashtë vendit?

Për gjeneratat që kanë lindur jashtë vendit ju takon më shumë prindërve të tyre që ti mësojnë të ruajnë gjuhën, zakonet dhe kulturën shqiptare. Unë ju jam shumë mirënjohës prindërve të mi që më kanë trashëguar kulturën, vlerat dhe gjuhën tonë. Fëmija rritet si e mëson prindi, amaneti më i rëndësishëm është që të mos të harrojnë gjuhën sepse e kemi si dëshmi dhe pasuri që nga antikiteti. Këtë pasuri nuk mund të na e marri askush, kjo është një dëshmi që ne jemi një popull i lashtë. Me shekuj të parët tanë e kanë ruajtur këtë gjuhë dhe ne nuk kemi të drejtë që meqenëse bota po hapet ta harrojmë. Në të ardhmen unë kam shumë dëshirë që të hap shkolla shqipe jashtë vendit ku fëmijët të mësojnë gjuhën tonë. Jam shumë mirënjohës për ata bashkatdhetarë që kanë marrë iniciativa të tilla.

Tani që “Aleanca Kuq e Zi” është një parti politike, a kanë ndryshuar idetë, roli i Lorikut në Aleancë?

Unë si Lorik kam qenë në themelimin e AK-së si lëvizje mbarëkombëtare. Për mua ka qenë e pamundur që mos ta mbroj sepse ishte një lëvizje popullore, rinore, një lëvizje me mesazhe që çdonjëri prej nesh ndihet i “obliguar” ta mbështesë. Vlerësoj shumë Kreshnik Spahiun për atdhedashurinë që e ka të vërtetë ashtu si edhe unë, askush nuk mund të thojë të kundërtën. Spahiu ka bërë punë, ka bërë gjëra shumë të mira. Qëllimet e Aleancës ishin qëllime të mira, mandej u bë një parti politike gjë që mua nuk më pëlqen por kjo nuk do të thotë që nuk vazhdoj ta simpatizoj Kreshnik Spahiun si njeri. Nëse është gati AK për të udhëhequr një vend është diçka tjetër që mua nuk më takon ta them. Unë flas si Aleancë dhe për qëllim kryesor të saj, bashkimin e trojeve shqiptare. Aleanca ka një përgjegjësi shumë të madhe mbrojtjen e interesave kombëtare dhe forcimin e ndjenjës patriotike nuk ka të drejtë të gaboje sepse nuk mund të zhgënjeje ata njerëz që e mbështesin. Unë vazhdoj të mbështes AK-në por nuk isha pro krijimit të një partie politike në një të ardhme kaq të afërme.

Mendoni një ditë të bëheni pjesë e politikës edhe ju?

Nuk e kam menduar kurrë pikësëpari sepse dua të fokusohem për karrierën time sportive dhe për shëndetin tim. Vetëm në këtë mënyrë kënaqem vetë, kënaq familjen time dhe njerëzit që më mbështesin.

Çfarë mendimi keni për politikanët shqiptarë?

Nuk është se nuk i njoh, pasi mundohem të azhornohem herë pas here për gjendjen politike në Shqipëri, më duket shumë e rëndësishme që njeriu të jetë i informuar jo vetëm çfarë ndodh në vendin e tij por në mbarë botën. Në të ardhmen unë do të kthehem në vendin tim edhe nëse jo aty ku jeton familja ime. Më intereson të informohem për çdo territor ku ka shqipfolës. Unë besoj se kemi politikanë të aftë për të drejtuar vendin, por që nuk iu jepet mundësia atyre që janë të tillë. Si gjithmonë politika është në interes të pushtetit dhe aty brenda ka gjithmonë konflikte për interesa personale. Unë nuk mendoj se politika është komplet negative por duke parë nevojat që ka vendi ynë dhe vështirësitë që has populli mendoj se politikanët kanë akoma shumë punë për të bërë. Pyetja e duhur është a po ecin me shpejtësinë e duhur Shqipëria dhe Kosova? Personalisht jam i mendimit se kur ke mundësinë ti ngjitësh shkallët katër e nga katër duhet ta bësh për të arritur nivelet e shteteve të tjera.

Si e mendon të ardhmen e tij Loriku?

Nuk e di akoma se si do të jetë e ardhmja ime sepse kam shumë pasione. Një prej pasioneve të mia që po e përforcoj edhe me studime është historia. Ka disa vite që më pëlqejnë kuajt, hipizmi me pengesa, madje kam disa kuaj në pronësinë time. Synimi im është që një ditë Shqipëria të përfaqësohet në nivel ndërkombëtar në botën e hipizmit. Do të më pëlqente të angazhohesha edhe si pedagog në futboll. Nuk e shikoj veten si trajner sepse dua që në të ardhmen të kem kohë për të qëndruar afër edhe familjes time. Një sfidë e të ardhmes do të jetë krijimi i të njëjtit kampionat, të njëjtën kombëtare për Kosovën dhe Shqipërinë. Unë kam mundësinë që flas disa gjuhë dhe dua të ndihmoj në çdo mënyrë për zhvillimin e vendin tim.

Lexon libra shqip Loriku? Kush është libri i fundit që keni lexuar?

Lexoj shumë libra historie e lidhur kjo edhe me diplomën part-time që po marr në Fakultetin e Historisë në Universitetin e Tiranës. Më ka pëlqyer shumë një libër që kam lexuar mbi Arvanitasit dhe historinë e Greqisë. Gjithashtu një libër shumë i bukur është libri i Mathew Aref “Shqipëria odiseja e pabesueshme e një populli parahelen”. Më pëlqen shumë etimologjia dhe mundohem të informohem sa më shumë. Gjithashtu çdo herë që kthehem në Shqipëri apo Kosovë vizitoj të vende të ndryshme arkeologjike si Butrinti, Apolonia, Bylisi etj. Më vjen keq për gjendjen që janë këto vende dhe shpresoj të punohet sa më shumë për tu bërë më të vizituara nga turistët e huaj.

A dëgjoni muzikë shqiptare, çfarë zhanri?

Dëgjoj shumë muzikë shqiptare, çdo lloj muzike e vendit tim më pëlqen. Madje në makinën time gjen shumë muzikë popullore, gjakovare, të Shqipërisë së mesme, të veriut, të jugut, etj. Më pëlqen edhe muzika moderne, ne prodhojmë këngëtarë më shumë se Franca dhe Anglia (qesh).

Çfarë simbolizon për Lorik Canën shqiponja dykrenare?

Shqiponja dykrenare simbolizon rrënjët e mia, familjen time, gjakun tim. Po ato jeta ime, karriera ime si futbollist nuk do të kishin të njëjtin kuptim. Janë disa gjëra në jetë për që të bëjnë të ndiesh i lumtur dhe i plotësuar. Është familja dhe çfarë bën ti për familjen time, feja pavarësisht çfarë feje. Ne shqiptarët jemi shembullorë për fenë. Shqiponja dykrenare simbolizon gjithë shqiptarët. Unë e ndiej si një detyrë që ta mbroj trashëgiminë që na kanë lënë paraardhësit tanë. Në glob jemi shumë pak, kemi qenë të shtypur dhe vazhdojmë të jemi të tillë. Unë tregoj se nga vij dhe dua të promovoj Shqipërinë kudo shkoj.

Nga Aurora ALLUSHAJ TiranaObserver

Këngëtarja e re Xhensila Myrtezaj në një intervistë ku rrëfen për lidhjen e saj me aktorin e njohur të humorit Besart Kallakun ose sic njihet ndryshe si Gjini i Portokallise.

Çfarë të pëlqeu më tepër te Besi?

Më pëlqen Sinqeriteti dhe çiltërsia e tij. Janë të rrallë besoj njerëzit që i kanë të dyja njëkohësisht

E kishe menduar ndonjëherë më parë se do të dashuroje “Gjinin”, katunar e të prapambetur?

Unë veç e dashuroja nga ekrani po se do e dashuroja dhe në të vërtetë, s’ma kishte marrë kurrë mendja. Megjithatë më besoni; është shumë herë më i mirë kështu si Besi.

Çfarë kishe menduar kur e shihje në skenë dhe nuk e kishe njohur ende nga afër?

Ka qenë një nga figurat më të dashura në ekran. Shikoja Besin në televizion dhe pastaj më zinte gjumi… me buzëqeshjen që na jepte.

Po kur të ndaloi për herë të parë?

U tregova krejtësisht indiferente (qesh)

Përdori humorin për të të bërë për vete?

Humori ishte një nga armët e tij, por me zemrën që ka më bëri më shumë për vete.

Besi është shumë i pëlqyer nga femrat. Të bezdis ky fakt?

Jo aspak. Përkundrazi. Besi ka krijuar besimin e duhur tek unë ashtu si dhe unë tek ai. Kështu që në këtë pikë s’ka vend bezdisja.

Përveç se të është betuar çfarë ka bërë Besi për të të bindur të mos jesh xheloze?

Besimi te njeri tjetri, komunikimi dhe dashuria që kemi për njeri tjetrin.

Të ndërhyn në muzikë?

Po. Madje me shumë pozitivitet. Ai është iniciatori i këngëve dhe teksteve të mia.

Çfarë këshillash të jep për këngën?

Di thjesht që bën zgjedhjen e duhur.

Cila është ajo karakteristikë e tij pa të cilën nuk do të bëje dot?

Sinqeriteti dhe çiltërsia e tij. Janë të rrallë besoj njerëzit që i kanë të dyja njëkohësisht.

Mendon se lidhja me Besin do të të japë një shtysë në karrierën tënde muzikore?

Humori dhe zemërgjerësia e tij patjetër. Ai është shtysa ime kryesore.

Cilat janë impenjimet e tua aktuale?

Aktualisht Topfesti. Më pas përgatitja për klipin veror.

Si të duket kënga e Besit?

Kënga “Katunari gangsta”? Besoj se i ka pëlqyer të gjithëve…dhe mua gjithashtu.

Do të kishit kënduar një këngë bashkë?

Kismet! Në plan e kemi(qesh)

Një person kaq me humor edhe në jetën e përditshme si është kur nervozohet?

S’e kam parë ndonjëherë nervoz…Të paktën me mua. Deri tani jo.

Cila është dëshira jote më e madhe përsa i përket karrierës muzikore?

Të mbahem mend si këngëtare.

Revista Shqip

Është padyshim një nga vajzat më të ëmbla të ekraneve shqiptare. Një vajzë e cila në moshë fare të re është përballur me botën e spektaklit dhe ka ditur mjaft mirë të krijojë një personalitet të fortë. Është përfshirë në këtë botë fillimisht pasi fitoi një konkurs bukurie e më vonë duke kapërcyer vazhdimisht vetveten. Starti drejt medias ishte pikërisht vlerësimi si një fytyrë mjaft e këndshme. Por Anjeza Maja diti të tregojë se nuk është vetëm e bukur, por edhe një profesioniste e vërtetë. Këtë e ka dëshmuar jo vetëm në prezantim por edhe në punën e saj si redaktore e një prej emisioneve më të ndjekura dhe më serioze siç është “Opinion” i drejtuar nga gazetari Blendi Fevziu.

Edhe pse aktualisht e shkëputur nga puna në “Opinion, sërish Anjeza na tregon për atë kohë. Një kohë që i ka shërbyer shumë, siç pohon ajo, duke thënë madje se puna aty ka qenë një nga gjërat që ka ditur të bëjë më mirë në jetë. Anjeza Maja, të cilën këto kohë nuk po e shohim më në ekranin e “TV Klan”, tregon se nuk i dihet kurrë se kur mund të rikthehet aty. Eksperienca më e fundit televizive për Anjezën ishte ajo në spektaklin ‘Dancing with the stars”, për të cilën shton se “Isha më e zonja para se ta nisja garën.

Po me dy kërcime më shumë jam tani”. Anjeza, e cila është diplomuar për drejtësi, tregon për projektet e saj të ardhshme dhe marrëdhëniet me botën televizive. Kësaj tërheqjeje momentale duket se ajo nuk do t’i rezistojë gjatë, pasi thotë se për të televizioni është diçka që dashur pa dashur nuk i rri dot larg për gjatë. “Jeta televizive, është si magnet, që sado të përpiqesh ka një moment që të tërheq”.

Në përfundim të kësaj interviste për “Mapomadame”, Anjezën e kemi ngacmuar pak edhe për djalin e zemrës së saj, për të cilin ajo preferon të thotë vetëm kaq “Unë mund të kem në zemër dikë dhe nuk e kam në jetë. Disa të tjerë e kanë në jetë, por s’e kanë në zemër. Janë të komplikuara këto punë, ndaj më mirë t’i mbajmë për vete disa gjëra”.

Anjeza, cila është marrëdhënia juaj me ekranin sot?

Shumë dimensionale. Shoh sa herë kam kohë filmat e rinj që dalin (qesh). E kuptoj pyetjen tënde, e cila ka të bëjë me një marrëdhënie personale. Nuk kam ndonjë angazhim aktualisht. Le të themi se unë dhe ekrani po mendohemi pak për njëri-tjetrin.

Së fundmi nuk ju kemi parë në Tv Klan, cili është angazhimi që ju ka bërë ta “braktisni” punën aty?

Nuk e braktisa, në fakt. Nuk i dihet kurrë, mund të më rishikoni sërish aty. Ishte një moment kur kisha nevojë të merrja pak frymë jashtë botës së televizionit, e cila edhe të konsumon kur rri gjatë në të. Por është kaq e çuditshme jeta televizive. Është si magnet, që sado të përpiqesh, ka një moment që të tërheq.

Si ka qenë për ju fakti i të qenit redaktore përgjegjëse e një emisioni si “Opinion”, ku temat që trajtohen janë shumë të forta?

Gjëja më e mirë që kam ditur të bëj. Në fillim ishte një sfidë dhe dëshira për të punuar me një profesionist si Fevziu ishte sa ankth aq edhe krenari. Unë u rrita profesionalisht, por mendoj që kam dhënë shumë gjatë atyre viteve. Akoma ndonjëherë Blendi më telefonon për ndonjë emision të vjetër, sepse shpesh kam qenë kujtesa e çdo pune të bërë aty, për shkak se gjithçka do të kalonte në një mënyrë apo tjetër në dorën time.

Së fundmi duket se jeni prezente gjithnjë e më shumë në koncertet e PD-së… Cili është bashkëpunimi juaj me këtë parti?

Nuk e di pse jam e zgjedhura e kësaj force politike. Ata më telefonojnë dy ose tri ditë para dhe unë shkoj e prezantoj. Ata me siguri kanë arsyet e tyre se pse më marrin pikërisht mua. E bëj me kënaqësi prezantimin, sepse është ajo që dua më shumë të bëj. Disa duan të këndojnë, disa vdesin të komentojnë në Facebook. Bota është e larmishme dhe unë jam e lumtur për zgjedhjet e mia dhe tolerante për zgjedhjet e të tjerëve.

Jeni bërë e njohur duke fituar titullin ‘Miss’ e më pas ju kemi parë si pjesë e shumë programeve të njohura. Cila nga këto eksperienca ka qenë më sprovuese për ju?

Miss kam qenë atëherë kur ishte fashion ai spektakël. Tani është diçka e vjetruar, por për në atë kohë ka qenë diçka e bukur. Çdo eksperiencë në jetë është e vlefshme dhe s’ia vlen të pendohemi për asgjë.

Qysh në fillim është evidentuar bukuria juaj. Sa ju ka ndihmuar kjo gjë, sidomos në ekran?

Sa herë që ma kanë bërë këtë pyetje, nuk e ke idenë! Mendojnë që bukuria ime nuk ka bërë asnjë mrekulli me jetën time. Ndonjëherë më ka vënë në shënjestër, por sinqerisht, sa më shumë kalon koha aq më shumë normalizohet bukuria te një njeri. Do doja të kisha ditë të bukura, atëherë po, do thoja jam e bukur.

Nga një vajzë me kurorë Missi, në gazetare. Si ka qenë ky kapërcim, ta themi kështu, për ju?

Kapërcim normal ka qenë, janë vetëm të bukura. Ndodh që të kesh edhe tru bashkë me bukurinë. Jeta është kapërcim. M’u kujtua filmi “Eat,pray and love”. Është një moment kur protagonistja, që është Xhulia Roberts, po mëson italisht dhe jo pa qëllim thotë se fjala e preferuar në italisht është “attraversiamo”.

Të nisësh një karrierë në ekran nuk është asnjëherë e lehtë. Kush ju ka mbështetur më shumë në këtë rrugë?

Fati, familja. Domethënë dy F.

Anjeza, të jesh e njohur në një moshë të re, çfarë avantazhesh dhe disavantazhesh ka?

Njësoj është në çdo moshë. Mjafton të dish të kontrollosh ndjenjat dhe të organizosh mendimet.

A bëhet të qenit një person publik pengesë për të jetuar një jetë sa më normale?

Mund të jetë edhe e kundërta. Njoh shumë normale që e kanë bërë jetën e tyre anormale, duke u marrë me personat publikë. Gjynah!

Anjeza, së fundmi ju pamë pjesë e spektaklit “Dancing with the Stars”. Si ishte të provoje edhe pistën e vallëzimit?

Emocionuese.

E quan veten një kërcimtare të zonjën pas gjithë atyre provave?

Isha më e zonja para se ta nisja(qesh). Po me dy kërcime më shumë jam tani.

Së fundmi, a mund të na thuash nëse ka një njeri në zemrën tuaj?

Ka shumë njerëz në zemrën time. Por ti do të thuash a kam të dashur? Pse ka rëndësi kjo gjë? Është kaq private dhe delikate. Unë mund të kem në zemër dikë e s’e kam në jetë. Disa të tjerë e kanë në jetë, por s’e kanë në zemër. Janë të komplikuara këto punë, ndaj më mirë t’i mbajmë për vete disa gjëra.

Çfarë është lumturia për ty?

Lumturia për mua është diçka e cila vjen dhe hyn në jetë përmes dyerve të cilat ne as që mbajmë mend që i kemi harruar të hapura.

Gjërat që s’do bëje kurrë në jetë?

Të shpifja!

Femër lind apo bëhesh?

Të dyja!

Si i shihni femrat shqiptare sot?

Femra shqiptare duket që ka evoluar, kërkon më shumë nga vetja, është më ambicioze.

A është bukuria sot një nga gjërat që shitet më kollaj?

Jo, e ke gabim. Shpirtin po e shesin më kollaj në këto kohë.

Më mirë një iluzion i bukur apo një realitet që dhemb?

Më mirë një iluzion i bukur.

Frika juaj cila është?

Të humbas ata që dua.

E mendoni plakjen?

Jo. Kurrë!

A mund të ketë njeriu vetëm një dashuri të madhe?

Do Zoti, jo!

Jonida Hitoveizi MAPO

Ata jane bere mjaft te njohur nga te gjithe shqiptaret, fale pjesemarrjes se tyre ne talent-shown me te madh ne Shqiperi, “X Factor Albania”. Keta jane tre djemte e talentuar nga Elbasani, Xhesi Kanani, Xhieldo Hyseni, Qazim Myzeqari, qe rrefejne ne nje interviste per gazeten “Koha Jone” se kane qene fillimet e tyre dhe cfare ambiciesh kane ata sot.

Pasi kane kaluar faza te ndryshme audicionesh dhe skualifikimesh gjate neteve live, ata jane shume te lumtur qe jane nder 10 konkurrentet me te mire dhe sigurisht qe ambicia e tyre tashme eshte rritur dhe shpresojne e urojne shume qe te jene ata fituesit e ketij superspektakli qe vjen cdo te diel mbrema, live ne ekranin e TV Klan.

Xhesi -

Jeni marre me pare me muziken?

E verteta eshte qe une kete vit kam mbaruar shkollen e mesme artistike “Onufri” ne Elbasan per Kanto. Dhe sigurisht qe jam marre me muziken per shume vite, dhe mundesia me mire per te shprehur talentin ka qene pikerisht ky spektakel i mrekullueshem, “X Factor Albania”. Muzika, ne nje fare menyre, eshte pjese e familjes sime, pasi une kam pasur edhe vellane qe ka mbaruar per Kompozicion dhe ai me ka bere disa kenge, te cilat i kam kenduar ne aktivitete te ndryshme, si ne shkolle ashtu edhe ne aktivitetet e ndryshme jashte saj.

Si vendoset qe te beheshit pjese e “X Factorit”?

Ka qene nje rastesi, pasi pashe spotet publicitare te ketij spektakli gjigant qe do te organizohej se shpejti, ne TV Klan. Keshtu u mblodha edhe me dy djemte e tjere te grupit dhe menduam qe te merrnim pjese ne audicionet qe do te organizoheshin ne qytetin e Elbasanit. Sigurisht qe ishte nje surprize per ne pjesemarrja dhe aq me teper qe te arrinim deri ketu. Por duke pare se si kemi ecur perpara deri tani, kemi kuptuar se me pune arrihet gjithcka dhe sigurisht qe kur vjen ne kete pike te rritet edhe me shume ambicia, keshtu qe themi, pse te mos jemi ne ata qe do te fitojme kete spektakel te madh?

Pra, ju u prezantuat si grup dhe nuk ju bashkuan specialistet?

Duke qene se ne jemi ne te njejten shkolle, gjate kohes se lire, mblidheshim ne ndonje klase dhe luanim muzike e kendonim. Qazimi kapte violinen, une pianon, Xhieldo kendonte, ja keshtu kane qene ato shkendijat e para te formimit te grupit. Me pas, duke qene se ne “X Factor” kerkoheshin talente ne kenge, menduam qe te konkurronim te tre, pasi edhe Qazimi kishte nje ze shume te mire. Dhe sigurisht qe ky format do te ishte nje mundesi shume e mire qe ne te lancoheshim si grup.

Qazimi

Ju keni studiuar ne te vertete per 12 vite violine, por a jeni aktivizuar me pare me kengen?

Qazimi: Po, ashtu sic tha edhe Xhesi, ne sa here qe na jepej mundesia, mblidheshim dhe e kalonim kohen e lire duke luajtur muzike, ndryshe nga moshataret tane qe mund te shkonin e te luanin futboll, per shembull. Ndoshta edhe per te bere ndonje detyre te lendes se harmonikes, ku do te na duhej qe te ndanim zerat ne nje akord te caktuar. Dhe kane qene pikerisht ambientet e shkolles sime te muzikes, “Onufri”, ku une kam filluar jo vetem te luaj ne violine, por edhe te provoja qe te kendoja.

Mendoni se duke qene muzikant, pra qe keni studiuar shume vite solfezh, jeni nje hap para te tjereve?

Sigurisht qe po, mendoj une, pasi solfezhi quhet ndryshe edhe Abetarja e muzikes, pra nese nuk di solfezh, nuk je muzikant profesionist. Pra, nisur nga ky fakt, une e shoh veten nje hap para te tjereve, sepse nese dikush e kendon kengen, sepse ashtu i thuhet nga pedagogu i tij, une kam mundesine qe ta zberthej vete, dhe per permbajtjen e vijes melodike, di ku eshte kulminacioni i nje kenge etj., terma muzikore qe mesohen sigurisht ne nje shkolle muzike, dhe qe une kam pasur privilegjin t’i mesoj qe femije.

Cfare prisni nga “X Factor”?

Tani po flas ne emer te grupit, sigurisht qe presim shume, pasi edhe vete fakti qe kemi arritur deri ketu eshte nje ogur shume i mire. Sepse te jesh ne dhjete konkurrentet me te mire eshte dicka shume e madhe. Gjithsesi meqenese ne jemi “Grupi X”, urojme shume qe X-i te na sjelle shume fat dhe te jemi fitues. Nga ana tjeter, edhe nese nuk do te jemi ne fituesit, sigurisht qe perkrahja ne karrieren tone, si nga ana e organizatoreve ashtu edhe e mentoreve tane, nuk do te na mungoje, pasi edhe moderatorja e programit Alketa Vejsiu, tha qe grupet do te kene mbeshtetje, sepse eshte nje fryme e re qe po hyn ne Shqiperi. Shpresojme shume qe endrrat tona te behen realitet.

Xhieldo

Ju jeni ende ne vitin e dyte per Kanto ne shkollen e muzikes “Onufri” ne Elbasan, mendoni se te qenit per Kanto ju pengon paksa, pasi ju jeni te impostuar ne ze?

Jo nuk do te thosha se Kantoja me ka penguar, perkundrazi me ka ndihmuar shume nga ana e vokalit, megjithese une ketu nuk kendoj me impostim, por gjithsesi me ka bere shume mire, thjesht me ka dhene me shume spunto dhe besim ne vetvete.

Momentalisht, ju jeni ne kete spektakel, a ju ka penguar paksa me studimet tuaja, pasi ju po jetoni ne Tirane prej disa muajsh?

Jo aspak, pasi po mbete prapa ne dijet shkollore, sigurisht qe mbetesh prapa edhe ne gjera te tjera. Ne momentalisht jemi ende ne shkolle, organizatoret na kane krijuar mundesine qe te ndjekim disa ore leksione ne shkollat e kryeqytetit.

A e ndieni ju veten gati qe te ngjiteni ne skenat e medha, pas eksperiences suaj ketu ne “X Factor”?

Mendoj se, megjithese nuk eshte nje po e fuqishme, pasi ne jemi ende ne hapat tona te para, gjithsesi kjo eksperience per ne ketu, ka qene shume e mire dhe na ka rritur shume besim ne veten tone. Pastaj, sigurisht qe ne do te vazhdojme qe te punojme per te arritur perfeksionin dhe cdo dalje ne skene eshte nje emocion shume i madh.

Mendoni se do te jeni ende nje grup edhe pasi te mbaroje spektakli “X Factor”?

Meqenese ne u paraqitem si grup dhe suksesin e kemi fituar si grup, mendojme qe do te funksionojme si te tille edhe pasi te mbaroje ky spektakel i madh, pasi sigurisht qe per ne do te jete edhe me e lehte per te qene bashke, pasi ne jemi banues te Elbasanit te tre. Ndoshta do ta kishim shume me te veshtire, nese do te jetonim ne qytete te ndryshme, por ne kushte qe jemi ne, nuk ka asnje arsye qe te mos funksionojme te tille edhe pasi te mbaroje spektakli.

Njerëzit  që bëhen pjesë e “Big Brother” mjafton të shkelin në atë shtëpi dhe menjëherë fillojnë e u dalin të “palarat” në shesh… Kjo ka ndodhur edhe me Gertën, njërën prej konkurrenteve të këtij edicioni, e cila po përflitet për lidhje me njerëz të pasur, ndërhyrje kirurgjikale etj. Në pamundësi për të pyetur vetë Gentën lidhur me vërtetësinë e këtyre lajmeve, ne kemi pyetur motrën e saj, e cila na tregon se deri në momentin që është futur në “Big Brother” ato kanë ndenjur bashkë 24 orë….

Le të sqarojmë me radhë të gjitha ato që po thuhen për Gertën. A ka pasur ajo një lidhje me Ervinin e “BB4”?

Jo. Ky lajm nuk është aspak i vërtetë. Kam qenë dhe unë aty kur ajo është njohur me Ervinin dhe kam bërë dhe unë foto bashkë me ta. Arsyeja që u publikuan vetëm fotot me Gertën ishte vetëm për shkak se ajo, duke qenë bionde, mund të bënte më kollaj xheloze Ermelën. Nuk ka pasur asgjë tjetër midis tyre.

A ka pasur Gerta lidhje dashurie me një milioner?

Gerta ka pasur një lidhje që mund ta quaj të rëndësishme, sepse ka zgjatur si lidhje. Por djali duke qenë vetëm 26 vjeç, për vetë moshën e tij nuk kishte si të ishte milioner. Arsyeja që motra ime nuk e përmend kurrë aty brenda, është sepse ata janë ndarë nga njëri- tjetri 6 muaj para hyrjes së Gertës në shtëpi, për arsyet e tyre.

Është e vërtetë që Gerta ka bërë disa ndërhyrje kirurgjikale për t’i ngjarë sa më shumë Elvana Gjatës?

Ajo ka bërë vetëm një ndërhyrje kirurgjikale në hundë, por jo për t’i ngjarë Elvanës, po për arsye shëndetësore sepse vuante nga sinoziti.

Zëra të shumtë thonë se ju vini nga një familje e pasur…

Nuk jemi vajzat e Bamir Topit po jetojmë shumë mirë ( qesh).

Si po e përjetojnë prindërit tuaj qëndrimin e Gertës në shtëpinë e famshme?

Prindërit tanë janë pak fanatikë, jo për veshjen, por në përgjithësi. Megjithatë, ata si dhe unë e mbështesim Gertën në çdo gjë që ajo bën.

Biznesi i muzikës është ndoshta nga më fitimprurësit sot për sot në të gjithë botën. Të jesh pjesë e këtyre ingranazheve kaq të sofistikuara të një industrie që lëvron miliona dollarë në vit, padyshim që duhet të kesh jo vetëm talent por edhe lidhjet e njohura, nëse do t’i quajmë kështu. Deri tani asnjë shqiptar apo shqiptare nuk ka kaluar caqet për t’u krahasuar me emra të mëdhenj, të jetë pjesë e së njëjtës botë, të cilën ne në Shqipëri e shohim vetëm nëpërmjet ekranit dhe videove. Por fati e solli që ne tani të krenohemi me shqiptaren tonë.

Bëhet fjalë për Rita Orën, shqiptaren e rritur në Londër, e cila është drejt majave. E këtë përcaktim nuk e kemi bërë ne të parët në mediat tona, po pikërisht ato britanike. Ato e kanë krahasuar atë me Rihannën, e po të kemi parasysh që këngët ia bën Jay-Z (është nën menaxhimin e tij), ngjitja e saj mund të themi se është e garantuar. Rita Ora është ylli më i ri i muzikës botërore dhe është shqiptare. Këngët e saj “Hot Right Now” dhe R.I.P kanë qenë në krye të klasifikimeve britanike. Ne kemi mundur të flasim me babin e saj, Z. Besnik Sahatçiu, për të mësuar pak më shumë për jetën e saj. Si është Rita dhe si arriti ajo të lançohet kaq shpejt si një rivale e Rihannës amerikane… Fëmijëria e saj, shkollimi dhe hobit që kishte fëmijë dhe lidhjet me familjen. Si po e përjetojnë prindërit famën e së bijës, dhe lidhjet me familjen, e cila përbëhet prej 5 anëtarësh. Rita, motra e saj, Elena dhe vëllai më i vogli, Doni.

Z.Besnik, së pari mund të na thoni prej sa kohësh jetoni në Londër me familjen tuaj dhe sa anëtarë ka ajo?

Përshëndetje, Jonida! Në Londër jetojmë qysh nga viti 1991. Fillimisht isha unë, bashkëshortja ime, Vera; vajza jonë e madhe, Elena dhe Rita. Në vitin 1997 lindi edhe djali ynë, Doni.

Përse keni vendosur të jetoni në Londër dhe si është jeta juaj dhe e familjes suaj aty?

Duke qenë se pata përfunduar studimet e larta në Universitetin Filozofik të Prishtinës, dega Gjuhë dhe Letërsi Angleze, Londra, si metropoli botëror ku flitet kjo gjuhë dhe është vendi ku zhvillohen të gjitha veprimtaritë e jetës në nivel të lartë, më tërhoqi. Aq më tepër që edhe im atë, Besim Sahatçiu, intelektual dhe regjisori i parë dhe më i njohuri në Kosovë, ndikoi në këtë drejtim.

Vajza juaj, Rita Ora është drejt majave të suksesit aktualisht dhe ne ndihemi krenarë që ajo është shqiptare. A mund të na thoni pak si ka qenë Rita e vogël?

Qysh në fëmijërinë e hershme, Rita dëshmoi se i pëlqente arti muzikor dhe skenik. Ajo filloi të këndonte në korin e shkollës dhe të luante në pjesë të ndryshme teatrore, duke tërhequr vëmendjen e të gjithëve. Ndiqte me kureshtje e kënaqësi të veçantë emisionet televizive, sidomos ato kulturore dhe përpiqej të imitonte lojën e aktorëve dhe lëvizjet e këngëtarëve e artistëve në përgjithësi.

Kur e keni parë ju talentin e saj për muzikën?

Duke i parë këto prirje të Ritës, unë dhe bashkëshortja ime Vera, mjeke, me sugjerimin e tim eti, njeriut të filmit, vendosëm t’ia mundësojmë shkollimin në një ndër shkollat më prestigjioze të Londrës për muzikë, film dhe teatër. Aty kriteret e pranimit ishin tepër rigoroze, ku duhej të jepej një provim që përcaktonte nëse nxënësi kishte ose jo talentin e nevojshëm. Shkolla për të cilën po flasim quhet “Sylvia Joung Theatre School”. Gjatë viteve të shkollimit, Rita interpretoi në BBC në teledramën “The Brief” dhe në filmin artistik “Spivs”.

A ka në familjen tuaj dikë tjetër që këndon?

Në familjen tonë vetëm im atë, Besimi, në rininë e vet pëlqente muzikën dhe këndonte me kitarë dhe fizarmonikë. Nga ana tjetër, edhe unë, prej vitesh kam pasur dhe e pasuroj vazhdimisht një koleksion të muzikës botërore, të cilin Rita e ka përdorur gjatë kohës.

Kë ka dobësi Rita nga anëtarët e familjes suaj? Me kë është më e lidhur?

Rita është e afrueshme me të gjithë pjesëtarë e familjes, por në veçanti me mua.

A shkon shpesh Rita në Kosovë? Çfarë lidhjesh mban ajo me vendin e lindjes?

Zakonisht, Rita ka shkuar me familjen në Kosovë për pushime shkollore çdo vit.

Si ndiheni tani që ajo është bërë e famshme z. Besnik? Si po e përjetoni suksesin e saj?

Ndjehemi tepër të lumtur që suksesin e saj e përjetojmë së bashku me shqiptarët e kudondodhur.

Bashkëshortja juaj, nëna e Ritës, çfarë meraku ka për vajzën e saj tani që quhet një yll i ri në ngjitje? A ka ndonjë gjë që e shqetëson?

Bashkëshortja ime është krenare për arritjet e shënuara nga Rita. Meraku dhe shqetësimet e saj janë si të çdo nëne.

Në botën e famës dihet që ka edhe shumë risqe, t’i quajmë kështu. Ia keni frikën kësaj gjëje tek vajza juaj?

Sigurisht!

Së fundi dua të bëj një falenderim për zotin Kopi Kyçyku, i cili pati mirësinë të më ndihmonte në përgjigjen e pyetjeve.

Jonida Hitoveizi Gazeta Mapo