Ingrid Gjoni, unë dhe Vitamina e bardhë

Jam tërësisht e dashuruar me gjithçka që më bën të lumtur

Modele, prezantuese, aktore, këngëtare. E çfarë nuk jemi mësuar ta shohim vajzën-seksi Ingrid Gjoni! E veshur sportive, si gjithmonë e këndshme dhe e hijshme, por edhe me shumë humor, rrëfen detajet e klipit të saj më të ri, të quajtur “Vitamina”. Në një intervistë, disi të veçantë e të parealizuar më parë, në makinën e saj, ku ajo e ngiste duke i rënë rreth e qark Tiranës, u përgjigjej shumë spontanisht pyetjeve të drejtuara. Si gjithmonë, Gjoni i mendon mirë klipet. Përpara se t’i realizojë, ajo thotë se është dakord me proverbin “Më mirë pak e saktë”.

Këtë herë, si partner në klip ka një djalosh me ngjyrë, por që të siguron se është mjaft i këndshëm e në përputhshmëri me fabulën që mbart kënga. Por, pse jo, shton ajo, “le ta thyejmë disi edhe racizmin, me këtë rast”. Ajo vetë do serviret si një “vitaminë e bardhë”, e domosdoshme për protagonistin mashkull. Këto dhe shumë detaje rreth muzikës, jetës personale dhe familjare do të mund t’i lexoni në intervistën e dhënë ekskluzivisht për “Spektër”.

Tashmë u bënë disa vite që i përkushtoheni muzikës. Si ndiheni në këtë fushë?

Vërtet u bënë shumë vite që po i përkushtohem të dashurës muzikë. Ndihem shumë mirë dhe e kënaqur me këngët dhe klipet që kam realizuar deri sot. E reja më e fundit që do nxjerr për publikun dhe fansat e mi është realizimi i klipit tim më të fundit, të quajtur “VITAMINA”.

Pse ky titull?

Faktikisht, bëhet fjalë për një fabul, ku në qendër të vëmendjes është femra. Ajo, me sharmin, elegancën e brishtësinë e saj personifikohet si vitaminë e domosdoshme për djalin. Nuk e marr unë meritën e kësaj fabule, pasi është teksti i Rozana Radit. Është ajo që e ka menduar kështu, paçka se, sapo e lexova më ngjiti, e pëlqeva dhe e pranova menjëherë, sepse ka gjetje brenda. Një tekst ngacmues të ndihmon jashtëzakonisht për gjetjen e elementeve dhe pasurimin me detaje regjisoriale.

Sa ndryshe vini ju këtë herë në këtë klip?

Gjithmonë përpiqem të sjell diçka të re, megjithëse nuk më pëlqejnë ndryshimet rrënjësore në look (si të tipit që të pres flokët), por këtë herë shfaqem me paruke të shkurta të drejta, të tipit Marie Matie. Në veshje jam po ndryshe, me veshjet e Rezarta Skifterit. Vij si një vitaminë e bardhë, e domosdoshme për atë mashkull. Mendoj se do pëlqehet, sepse me klipet punoj shumë dhe, në tersi, ky është interesant e i veçantë. Ndryshe është kënga në të gjithë komponentët krijues. Kompozitor këtë herë është Adrian Hila.

Ambienti që keni zgjedhur për realizimin e klipit?

Gjithçka është realizuar në një studio, pra ambienti është brenda, i mbyllur, dhe jo hapësirë. Çdo sekuencë ka planet e veta. Ajo ç’ka është shumë e rëndësishme për një klip, është përshtatja e tekstit të këngës me pamjet; dhe kjo është menduar siç duhet. Në këtë klip gjen tri momente të domosdoshme, si fillimi, zhvillimi dhe mbyllja.

Sa e përfshirë jeni ju në idenë e klipit?

Përgjithësisht, unë shpalos idetë e mija, por jam shumë e hapur në diskutim me Maksin, producentin; flasim gjatë dhe pastaj përputhemi në koncept dhe ide.

Çfarë mbetet pastaj?

Vetëm të fillojmë xhirimet.Më lart më treguat se jeni një “vitaminë” për syrin e një mashkulli.

Kush është ky djalë?

Kam menduar që protagonisti im këtë herë të jetë një djalë me ngjyrë, muskulor dhe shumë i këndshëm në bashkëpunim. Ai i rri më së miri kripit, si karakter. Kjo, pse jo, le të shërbejë edhe si thyerje e racizmit, në një lloj forme.Më pëlqen shumë të flasim pak për pjesën disi më të bukur, siç janë prapaskenat.

A mund të më zbuloni disa prej tyre?

Faktikisht, aty ndodhin shumë momente të bukura. Klipet e mija kanë plot të tilla, i shoh me shumë kënaqësi, sepse më argëtojnë situatat e krijuara, spontaniteti që i përshkon, komikja, satira etj. Në xhirime jam e lumtur dhe e qeshur dhe këtë ua transmetoj edhe të tjerëve. Ne të gjithë punojmë me dëshirë, si dhe batuta mbizotëron në çdo cep. Nga të qeshurat më ndodh që një skenë ta bëja disa herë, ndërsa regjisori më thotë: “Moj, çfarë të ka gjetur ty?! Se ti më parë nuk ke pasur nevojë për kaq dubla. Me një dhe, ia hidhje!”. Qeshim sa qeshim, por pastaj i kthehemi seriozitetit të punës. Edhe gjatë xhirimeve kam pranë shumë miq të mirë, si ata, me të cilët bashkëpunoj, por dhe të jashtëm, që më ndjekin.

Kë do të veçonit si moment, kur jeni argëtuar më shumë?

Të gjitha fazat që do klipi, i marr me argëtim. Që në momentin kur shkoj te grimiori Turi, e filloj me batuta. Madje, gjatë realizimit të grimit qesh aq shumë sa më dalin lot; më prishet tualeti dhe e nis nga e para. Pra, e nis me shumë qejf dhe humor. Mendoj se njerëzit, me të cilët bashkëpunoj, ma vlerësojnë këtë. Pastaj, kalojmë shumë në harmoni dhe puna nuk na kthehet në stres. Unë e pranoj se jam nevrike, sidomos gjatë fazës së xhirimit. Dua të di çdo detaj, por kjo nuk përmbys asgjë, pasi kam miq mjaft të mirë, duke filluar që nga regjisori Bledi, stilistja Rezi etj.  Eh, po do të të tregoj një sekuencë interesante. Në një moment, më griset fustani (është një fustan shumë i bukur me pupla), por ai nuk duket, sepse kemi punuar për këtë. Unë vazhdoja dhe këndoja për qejfin tim, ndërsa të tjerët qeshnin pa fund.

Kur e nuhatni se klipi që po realizoni është në rrugë të mbarë, për të dal sa më mirë?

Besimi që kam te vetja ime; kjo është absolute. Që në momentin e njohjes me fabulën, e filloj fazën e përpunimit të saj në trurin tim, pastaj e diçka hedh në letër. Kur skicimi final është i pastër, atëherë nuk ka pse të ketë dyshime për realizimin e tij.Ju keni studiuar edhe për aktrim.

Mos vallë klipet i konsideroni si një minifilm?

Sigurisht, shkolla që unë kam mbaruar më ndihmon shumë të bëj krijime të mira dhe artistike. Akademia më ka përmbushur në dimension të plotë artistik, sepse edhe pas saj unë kam qenë shumë e futur në botën e spektaklit e të modës. Pse të jetë në miniaturë, ai mund të jetë një film tamam. (Qesh)  E mirë, një film me metrazh të shkurtër. 

Sa mendime merrni përpara realizimit të performancave tuaja?

Sinqerisht, mbledh mendime nga shumë njerëz të afërt për mua. Një ndër ta është miku im montazhier, Samiu. Ai ka një rol shumë të rëndësishëm, pasi aty shihet edhe rezultati final i klipit. Krahas montazhit, ai më ndihmon shumë dhe me ide. Inisi, sigurisht që më jep mendime shumë të vlefshme. Me pak fjalë, mbledh mendimet e të gjithëve dhe…, në finale, mbledh copëzat e zinxhirit të secilit në një zinxhir të vetëm, të krijuar nga vetja. (Qesh)Ndodh shpesh që një hobi i caktuar mund të kthehet në profesion.

Si qëndron ky fakt me ju?

Po, edhe mund të kthehet, nuk mbetet vetëm në një kuadër të mbyllur, pra thjesht hobi, sepse ajo të sjell edhe të ardhura materiale. Dhe ky fakt nuk bën që ta humbas dëshirën për të qenë një hobi.

Kur do të kemi mundësi të të shohim si pjesë e kinematografisë apo teatrit?

Kinematografia, momentalisht, është e vakët. Dëshira është e madhe, por mungojnë prodhimet. Duket si pak e fjetur kjo fushë. Kur të zgjohet nga gjumi, pse jo! Pata një ofertë për një rol në teatër, të cilin e pëlqej më së tepërmi, pasi ka emocion të drejtpërdrejt. Unë këtë shkollë kam mbaruar; në film mund të luajë kushdo.

Për çfarë pjesë bëhet fjalë, dhe pse nuk e pranuat?

Ishte pjesa “Në pritje të Godosë”. Bëhej fjalë për bashkëpunim me dy aktorë shumë të njohur në Prishtinë, pranë këtij teatri. U thashë jo, sepse më duhej të rrija dy muaj në Prishtinë, gjë që e kisha të pamundur, aktualisht.

Ju konsiderojnë si person të vështirë në bashkëpunime? 

Të vështirë jo, por kërkuese. Kur jam duke punuar, nuk lëviz; edhe drekën e marr me vete.

Më mirë mendoni të sillni diçka të re, duke hedhur një hap para, të qëndroni në stadin e krijuar, apo të hidhni një hap prapa?

Mbrapa nuk ka se si të ndodhë. Çdo njeri kërkon më të mirën, por mendoj se gradualisht fitohet statusi i të qëndruarit ndër vite konstant. Siç kam unë shumë kolegë, që e kanë arritur, por nuk besoj se duhet që malorja të merret me shpejtësi, sepse nuk të bën shumë punë. Por edhe të qëndrosh në vend, nuk është mirë. Ndaj, në këtë rast, nuk jam për asnjërën. Besoj se hedhja e hapave duhet menduar mirë, të vijë natyrshëm, për të arritur më të mirën.

Ky vit, si rezultoi për ju, në aspektin artistik, dhe çfarë synoni më 2008-n?

Rezulton i suksesshëm, në aspektin profesional. 2008-a na ka gjetur pak të lodhur nga koncertet që kemi pasur. Viti i Ri më gjeti në punë. Thonë se, si të kap ndërrimi i viteve ashtu  të vazhdon viti (qesh), por shpresoj.

Keni menduar që këtë vit do realizoni një album?

Nuk kam proceduar kurrë me album, sepse një album do përkushtim dhe shumë punë që të realizohet siç duhet, plus që me atë album mund t’i japësh mundësi publikut për një klip apo, maksimumi dy hite. Ndihem mirë në realizimin e këngëve singël. Shërbehen mirë, sepse përkushtohesh totalisht në të, se është një, dhe ajo këngë mbetet.

Keni menduar t’i përmblidhni këngët në një album?

Jo, sepse këngët që realizoj i kam të shitura, dhe ato këngë nuk më përkasin mua më.

Sa vlerë ka secili nga komponentët e marrë një nga një, si teksti, muzika?

Secili, i parë veç e veç, ka vlerë, por nuk funksionojnë. Është si puna e makinës që, po nuk e pati një vegël, nuk ecën. Nëse teksti, orkestrim dhe kompozimi kombinohen siç duhet, kënga nuk mund të dalë siç duhet.

Shpesh, jeni në faqet e para të shtypit rozë. Si ndiheni dhe a reagoni ndaj tyre?

Që në mëngjes, kur dal nga shtëpia, nuk kam nevojë fare të shkoj te pikat e shitjes së revistave dhe gazetave, sepse kur eci, shoh që më kundrojnë… për të qenë pjesë e tyre. Ditët që nuk dal, them se sa e çuditshme është që  nuk jam edhe sot pjesë e tyre. Mërzitëm kur nuk jam në faqet e tyre. (Qesh)

U bënë disa kohë që e keni mbyllur raportin me ish-të fejuarin tuaj. Janë bërë shumë komente, si është versioni juaj?

Versioni im është: kaq ishte.

Aktualisht, a jeni e dashuruar?

Jo, nuk jam fare e dashuruar, por jam tërësisht e dashuruar me gjithçka që më bën mua të lumtur. Por, në kumtin e pyetjes tuaj, nuk jam e dashuruar.

Ju bezdisin thashethemet që lexoni?

Unë jam individ, ajo është media. Ata kanë detyrën e tyre, ndërsa unë timen. Aktualisht, nuk ekziston ruajtja e jetës private në disa ambiente, siç funksionon në botë, ndaj nuk i kam ndjekur si çështje, sepse do ngelesh gjyqeve dhe nuk fiton asgjë. Por mendien e ndaj në dy kategori: shumë të mirë dhe profesionale, por edhe jo të tillë. Nuk më vjen mirë kur jepet ndonjë lajm i rremë (jo vetëm për mua si Ingrid), pasi është në dëm të atyre që e shkruajnë. Mua më ka ndodhur që, ajo medie që e jep lajmin e rremë, po ajo e ka përgënjeshtruar, dhe më pas e humbet besueshmërinë te lexuesi.

Ku ndalet hovi juaj?

Nuk ndalet asnjëherë.

Si mund ta quani një ditë ideale?

Një mëngjes i zgjuar si ky sot, që nuk ndodh shpesh. (Qesh). T’i kem realizuar të gjitha punët që i kisha vënë qëllim vetës, por që, sigurisht, të kishte edhe pak çlodhje për mua.

Si e flakni lodhjen?

Edhe kur punoj, argëtohem si tip. Është një punë që më jep gëzim dhe që nuk e bëj për hall. Ndërsa, nga ana fizike, ka momente që çlodhem vetëm në masazhator. Nga ana shpirtërore, Zoti ka qenë bujar, sepse më ka dhënë shumë njerëz të afërm, duke filluar që nga mami, që është njeriu im më i shtrenjtë e duke vazhduar me motrat e mija, Inisin dhe Ildën; mbesa, nipi, shoqet, që i kam të pakta në numër, por që janë sa për shumë.

Nëse do të ishe e padukshme, çfarë do të ndreqnit në këtë botë, pasi ka shumë probleme?

Nuk do të merrja përsipër të ndreqja asgjë, por, e vetmja gjë që  nuk do doja të shikoja, ajo se çfarë bëjnë miqtë e mi më të afërt, sepse kam përshtypjen se do zhgënjehesha. Çdo gjë mund të dëgjoja, por të vështroja fytyrën e një njeriu, që nuk e paskam njohur më përpara, dhe që ta njihja vetëm kur jam e padukshme, vërtet që do të zhgënjehesha. Do kthehesha përsëri në realitet, dhe atë njeri do ta urreja për tërë jetën.

A urren, ti Ingrid?

Po!

A je hakmarrëse?

Po, po! Jam hakmarrëse, jo për të bërë keq, por deri në nivelet kur e kuptoj se çfarë bëre për mua. Dhe unë bëj këtë tjetrën, që ti nuk je asgjë më për mua, si dhe unë nuk jam më me ty. Por jo të hakmerrem, për të bërë të njëjtën gjë që mund të më kenë shkaktuar mua.

Muzika për ju është…

Një pjesë shumë e brendshme e zemrës sime. Ndihem shumë mirë, kur punoj për këngë. Më jep shumë kënaqësi publiku, kur jam në një turne, si dhe publiku kur këndon njëkohësisht me mua. Është një ndër pjesët më të rëndësishme, përderisa marr dhe jap gjithçka gjatë gjithë ditës sime për të.

Keni menduar ndonjë bashkëpunim tjetër me Inisin?

Po, kam kohë që kam menduar një bashkëpunim të ri me Inisin, por angazhimet e saj profesionale e kanë penguar disi, le të themi.

U fol shumë për bashkëpunimin tuaj me Çiljetën dhe për nxjerrjen e një klipi.Kënga ka dalë, është një gjetje shumë e bukur.

Çiljetën e kam goxha shoqe dhe kjo këngë i përket Çiljetës, as jam e ftuar në albumin e saj. Ajo e di procedurën se kur do të zhvillohet klipi. Vetë ajo tashmë sapo ka nxjerrë një klip të saj dhe po pret të realizojë të dytin. Një nga klipet që do të realizojë ajo do jetë edhe klipi ynë. E di Çili këtë punë.

Po me festivalet, pse “jeni divorcuar” kohët e fundit?

Më parë kam konkurruar. Aktualisht, nuk e shoh të arsyeshme pasi, që të vlerësohesh duhet të jesh nga Kosova, patjetër, ose të kesh një festival privat tëndin. Me pak fjalë, nuk ia vlen!

A ju ka ndodhur ndonjëherë, që të realizoni ndonjë intervistë të tillë në makinë?

Jo, është hera e parë, dhe do të thosha një intervistë shumë e këndshme, ku unë bëjë xhiro me makinë në të gjithë Tiranën dhe, në të njëjtën kohë, u përgjigjëm edhe pyetjeve tuaja. (Qesh). Mendoj se të japësh një intervistë në një kafene është mëse e zakonshme, ndërsa në këtë formë jo. Por ka edhe gjetje artistike e biseda rrjedh natyrshëm.(Qesh)

Ju keni provuar në shumë fusha të artit, duhet thënë një show girl e vërtetë. Sa vend zë puna dhe fati në arritjet tuaja?

Puna është në plan të parë, por duhet edhe dora e fatit, sigurisht.

Si ia jepni vendin që meriton një personi?

Çdo njeri mendoj se merr atë që meriton. Them se nuk e meritoj atë vend që do të më servirë ai.

Leontina Nika Revista Spekter