Gentian Zenelaj me çiltërsi flet për profesionin etij, objektivin primar që është “Apartamenti 2XL”, si edhe për jetën 
familjare dhe marrëdhënien e mrekullueshme me djalin.
Vilma Kërçiku
“Televizioniështë një meteor që shkëlqen shumë, por që të jep pak”, shprehet kështu Gentian Zenelaj, i cili edhe pse arrin tëmbaj të gozhduar me humorin e tij, pjesën më të madhe të audiencës, shprehrezervat e tij në lidhje me këtë media masive. Genti prej vitesh punon në radiodhe thekson se radio është një shkollë shumë e mirë. Ndonëse shumë i angazhuar dashuritëe tij nuk përfundojnë me kaq. Pasioni i tij për teatrin është aq i madh, saqë equan një pjesë të pazëvendësueshme. “Nukmund ta imagjinoja karrierën time pa teatrin, mund të bëja shumë gjëra, porprapë do të kthehesha tek “shtëpia e vjetër’”, përfundon ai. Me gjithëobjektivat e tjera që ka, primare për të është “Aparatamenti 2XL”. Ndërkohë nukmund të lë pas dore dhe familjen, për më tepër gjatë stinës së verës ku të gjithëkanë dëshirë të pushojnë. Zenelaj pushimet e tij i ka kaluar në bregdetin eVlorës, por i pangopur me to shumë shpejt pritet që të bëjë edhe pushimet e”dyta” jashtë vendit.
Ju kemi parë aktiv jo vetëm në aktrim, por edhe nëprezantim. Prej kohësh jeni i angazhuar në emisionin radiofonik. Sa kohë jumerr ky angazhim?
Po, ka shumë viteqë merrem me radio, thuajse shtatë vjet dhe është një nga punët e mia më tëpreferuara. Nuk është se më merr ndonjë angazhim të madh është punë interesantetë cilën e bëj me qejf, sepse është një shkollë shumë e mirë. Të mbanvazhdimisht aktiv dhe je në kontakt shumë të afërt me dëgjuesit. Radio është egjendur kudo, nuk është si televizioni që është pak specifik që duhet të jeshpatjetër në shtëpi, ose në një ambient për të parë televizion. Radion mund takesh në celularë, në makinë etj..
Ndërkohë që të gjithë bëjnë plazh, ju duhet t’iargëtoni me emisionin tuaj në radio. Ndjeni ndopak zili?
Jo, nuk ndjejzili. Vera për mua është apatike, një nga stinët të cilët unë mundohem që tambush me gjëra të ndryshme, sepse çuditërisht ka një vakum total artistikkulturorë. Nuk e kuptoj se pse papritur qytetet kthehen në “shkretëtirë” dhe në geto. Tirana kthehet në një qytetaspak metropolitan dhe aspak tendencioz për ta mbajtur njeriun “gjallë”. Shuhetçdo gjë, teatri, ekspozita, koncerte, pra gjithçka vdes. Jemi munduar që tathyejmë këtë traditë, por kjo është kthyer dhe në zakonin e njerëzve, të cilëtthonë erdhi dhe nuk ka asgjë dhe praktikisht nuk interesohen për asgjë.
Ju pëlqen më shumë prezantimi në radio, apo tv?
Prezantimi nëtelevizion ka qenë një eksperiencë pak shtatanike. Në një rast ka qenë njëeksperiencë e kërkuar me komandë dhe një herë tjetër e bërë në kuadrin e miqësisë.Televizioni është si një lodër kineze me shumë drita dhe nuk ka shumë jetëgjatësinë aspektin tim personal.
Dhe nëse do të duhej që të zgjidhnit mes tyre këdo të preferonit dhe pse?
Televizioni kaavantazhe më të mëdha në aspektin e njohjes, famës, të fitimprurjes, të rritjesnë karrierë, por që televizioni të kthen në një meteor i cili shkëlqen shumë,por të jep pak. Ndërsa radio është më me këmbë në tokë. Një kombinim i mirë i tëkatërtave (radio, televizion, film dhe teatër) do të ishte një gjë perfekte. Erëndësishme është që gjërat që ti bën të mbeten dhe në këtë mori gjërash që nepo bëjmë uroj që të kenë mbetur sadopak gjëra që njerëzit të kenë mundësi t’ikujtojnë.
Genti ju bezdis fama?
Po, më bezdisfama dhe e them këtë pa modesti, sepse ne në Shqipëri e keqkuptojmë pak famën.Në Shqipëri keqkuptojnë privatësinë e tjetrit, jetën e tij private. Më bezdisinnjerëzit arrogantë dhe njerëzit të cilët nuk e kuptojnë që Genti në skenë ështëpersonazh, kurse Genti jashtë është Genti që përveç asaj që bën në skenë bënedhe shumë gjëra të tjera. Ka miqësi, ka një jetë të tij private, ka familjedhe rregulla.
Ndonjë projekt tjetër të radhës keni dhe çfarëkonkretisht?
Sapo mbylla njëprojekt me regji të Najada Elmazit “Jashtë bie borë”, një shfaqje e cila patinjë vënie shumë të suksesshme. Bëmë gati dhjetë shfaqje në Tetarin Metropol.Jam në pritje të projekteve të tjera teatrore, por primare mbetet “Aparatamenti2XL” e cila është e pazëvendësueshme, ku pritet që të fillojmë në fund tështatorit.
Meqenëse jemi tek projektet teatrale, çfarë ështëteatri për ju?
Teatri është pjesëe pazëvendësueshme e imja, është pjesë kryesore e botës time artistike. Nukmund ta imagjinoja karrierën time pa teatrin, mund të bëja shumë gjëra, porprapë do të kthehesha tek “shtëpia e vjetër”, ndaj nuk mund ta lë mënjanë nëasnjë mënyrë.
Do ju pëlqente që të ishit sërish pjesë e ndonjëseriali televiziv?
Kam patur ofertapër serial televiziv, mirëpo seriali televiziv në Shqipëri vazhdon të mbetet njësipërmarrje shumë pak e paguar dhe aspak e mirë për t’u marrë me të. Është njëhumbje kohe kot, aq më tepër që deri më tani nuk kam parë ndonjë seriateleviziv që të jetë i saktë dhe t’ja vlejë që të punosh. Në përgjithësi janëseriale të ndërtuara në mënyrë të përciptë, janë kopje të serialeve botërorë,megjithatë pritet që të ketë edhe seriale të reja. Të shohim, nuk e di.
Kur iu ofrohet një rol si e prisni?
Më shumë frikë,me shumë dyshim. Përpiqem gjithmonë që të gjej gjëra të cilat janë brendapellgut tim, akuariumit tim. Tentoj që të rrezikoj, mirëpo janë të vështira,sepse gjithmonë duhen gjëra me masë që të hedhësh hapin e duhur.
Cilat janë arsyet që mund të refuzoni një rol?
Arsyet financiarejo. Arsyet më kryesore për refuzimin e një roli është mungesa e kohës, ndoshtapjesa jo e përshtatshme etj..Nuk i kam shumë qejf pjesët e vjetra, në përgjithësikërkoj repertorë të rinj, nuk më pëlqejnë pjesët “klasike” nëse mund t’i quajkështu dhe zakonisht i refuzoj. Më pëlqen dramaturgjia e re, dramaturgjia epanjohur që të jetë interesante.
Gentian duke qenë se jeni shumë i angazhuar, sakohë mbetet për familjen tuaj?
Të them që nuk ikushtoj kohë do të ishte një gënjeshtër. Unë i kushtoj të gjithë kohën që kammundësi. Jam i dedikuar ndaj saj dhe nukjam tipi që përveç punës kam edhe angazhime të tjera si jeta e natës etj..
Domethënë nuk e frekuentoni fare jetën e natës.Cilat janë arsyet?
Jo, nuk efrekuentoj, sepse jeta e natës në Shqipëri është një fasadë e madhe, një vitrinëme lajle-lule, kështu që ato miq që kam i kontaktoj nëpërmjet telefonit dhe pimëkafe atje ku preferojmë. Kur ka ndonjë ditëlindje, ose rast natyrisht që shkoi,por të them të drejtën nuk jam fans i jetës së natës.
Po, ndaj Danielit (djalit) sa i përkushtuar jeni?
100%. Danieli ështëtani për tani angazhimi më i rëndësishëm për mua. Pak e nga pak ai potransformohet në shokun tim, sepseai ka arritur në një moshë që është shumë kurioz dhe që merr shumë informacion.Në këto dhjetë ditë pushime që patëm jam munduar shumë që ai të jetë në kontakttë vazhdueshëm me natyrën. E kam çuar në vende që unë praktikisht i kamvizituar kur jam bërë 33 vjeç dhe ai pati fatin t’i shikoj vetëm dy vjeç egjysmë. Gjithmonë e lë në kontakt menatyrën dhe në Tiranë është shumë vështirë që ai të jetë në kontakt me natyrën,ndaj shfrytëzoj rastet kur dalim jashtë saj, në mënyrë që ai të trajtohet krejtndryshe.
Siç e theksuat edhe ju djali po rritet, do të kishitdëshirë që raporti juaj kur të rriteni të jetë më tepër shoqërore, se sa prindër-fëmijë?
Unë mendoj që atokanë një moshë, kur fillojnë të abuzojnë me atë raportin shoqërorë, pragjithmonë duhet të jetë një prind dhegjithmonë duhet të jetë një fëmijë për të krijuar këtë marrëdhënien magjike.Pastaj sesi ndërtohet kjo marrëdhënie, mbi dhunën, autoritetin, mbi pedantizminnëse mund ta quajmë kështu është punë tjetër. Kam kuptuar që Daneli me gjithëmoshën që ka e ka shumë të nevojshme që t’i flasësh, sesa ta detyrosh. Dhe unëjam munduar që të jetë kjo rruga jonë, pra komunikimi. Megjithëse është endeshumë i vogël, ai ka filluar që të kuptojë që komunikimi është primarë.
Të rrisësh një fëmijë kushton ekonomikisht, apo joGentian?
Patjetër qëkushton. Të mendosh që fëmijët sot kanë ekzigjencë dhe kanë nevoja të jashtëzakonshmenë krahasim me ne kushton. Kushton, sepse çdo gjë tashmë është kthyer në njëpragmatizëm shumë të madh, ndoshta ai mund të kënaqet shumë më pak nga çmendojmëne, por ne duke dashur që t’ja plotësojmë gjithçka, mund të shpenzojmë më tepërnga ç’duhet. Kam vënë re që bota shpenzon më pak se ne, lodrat i kanë më tëthjeshta, me kuba, me ndërtime me pazëll etj.. Ndërsa ne mundohemi që të kemi mëshumë lojëra elektronike dhe ndoshta kjo bën një ngarkim më të madhinformacioni për trurin e fëmijës.
Cila është loja e preferuar e djalit tuaj?
Ka shumë lojëra tëpreferuara, por atij i pëlqen shumë që të dëgjojë tregime. Kam shpikur dhjetratregime që nuk ekzistojnë të cilat i ripërsërit së bashku me mua. Për fat tëmadh ekziston interneti dhe televizioni. Unë i kam shkarkuar disa filma të vjetërtë holliwoodit që sigurisht janë filma vizatimorë që kanë fituar Oscar. Tani kafilluar që të pëlqejë shumë lojërat e fantazisë, pra ka filluar që të ndërtojëbotën e vet.
Aktroni ndonjëherë përpara tij që ta bëni për tëqeshur?
Pa diskutim. Ipëlqen shumë kur unë përpiqem që të luaj me zërin tim, duke imituar një ujk, njëkec, pra në varësi të asaj çka unë po i tregoj.
Ju ndodh që të shihni kukulla së bashku me të dheme bashkëshorten?
Me bashkëshortenndoshta jo, por me atë pafund. Unë vetë jam fans i filmave vizatimorë. Nuk lëasnjë film të mirë vizatimorë që nxjerr holliwoodi pa e parë. Avash, avash jakam injektuar edhe Danielit, por sigurisht gjëra që janë të pranueshme përmoshën e tij. Tashmë unë kam filluar që të ndërroj shpesh kanal, pasi mosha etij qenka një moshë që tërhiqen shumë ndaj dhunës, sepse sa herë që shikon ndonjëfilm me dhunë në televizion vëmendja e tij ngulitet aty, pra i krijon njëimpakt dhe unë përpiqem që t’ja largoj vazhdimisht.
Keni në plan për ta shtuar numrin e familjes?
Po, patjetër, porjo tani. Danieli është natyrë pak e vështirë dhe shumë kërkuese. E shoh që nëmarrëdhëniet me fëmijët e tjerë, me fëmijët e Julit, të kopshtit është pakgrindavec dhe po mendoj që në qoftë se do të kishte një motër të vogël do tëishte shumë problem. T’i japim ndoshta pak kohë, në mënyrë që ai të arrijë takuptojë sa më mirë.
Flasim pak për spektaklin që la shumë shije të mirëtek publiku. Meqenëse sezoni i parë i “Apartamentit 2XL” përfundoi me sukses dotë donim të mësonim se çfarë risie do të ketë në vijim?
Është menduar qëtë zgjerohet dhe që të ndryshojë dy-tregjëra. Akoma gjërat janë të pa konturuara, sepse akoma nuk kanë filluarmbledhjet serioze. Është menduar zgjerimi i stafit të aktorëve, por deri tanijanë thjeshtë biseda, pasi njerëzit janëme pushime dhe mua më vjen pak keq që t’jua prish pushimet. Nuk mund ta mohoj qëka nisur që tani shqetësimi dhe meraku për të zgjidhur se çfarë do të bëhet.
Po, prezantimi i emisionit do të realizohet si mëparë, apo…
Do të ketë disandryshime. Mendoj se këtë herë “Aparatamenti 2XL” do të vijë me një imazhtjetër. Suksesi i tij u arrit, por ajo që ka më shumë rëndësi për mua është qëta ruajmë këtë sukses.
Sipas jush ku qëndron e veçanta e këtij emisioni?
Ajo që më kahabitur dhe që kam qenë shumë pragmatist në fillim ishte sesi do ta pristepubliku këtë lloj formati, sepse publiku shqiptarë është mësuar me një estradë,me një skaletë me renditje, që tani do të vijë ky numër, më pas tjetri e kështume radhë. Ndërsa “Aparatamenti 2XL” ështësi një shfaqje teatri që është si një lojë e madhe “a bëjmë gjasme”, por çuditërishtajo që më pëlqeu është se brezi i ri e përqafoi shumë shpejt. Është një formulëe cila më ka surprizuar për impaktin që pati në Shqipëri, nuk ka problem për tëkuptuar, pasi unë kam patur shumë dyshim nëse do ta kuptonin njerëzit, sepsedoja që të ishte diçka që të mbeste dhe jo të kalonte. Tani mendoj se duhetdyfishi i punës për ta ruajtur.
Përse ishit zgjedhur ju dhe jo Juli dhe Ermali, sipersonazhi që duhet të kalonte “provën” në emision?
Numrat tanë kanëqenë gjithmonë një bisedë shumë e madhe, pra nuk është se ka patur skenarist qëka shkruar për “THE SHBLSH”, ku ne vetëm të mësonim tekstin. Ne kemi patur njëlokal afër shtëpisë së Julit dhe ai që rrinte aty ishte i vetmi që e dinte se çfarëdo të ndodhte herës së ardhshme në skenë. Gjatë kësaj kohës që ne bisedonim, lindindhe batuta të ndryshmet të cilat shfrytëzoheshin më pas, pra mund të ishtezgjedhur kushdo nga ne.
Cili prej jush jep më shumë ide gjeniale në lidhjeme realizimin e atij shoë?
Po të thosha unëdo të ishte një shenjë shumë e madhe modestie. Veçantia jonë është se ne jemi të tre shumë të ndryshëm. Në qoftë se unë jamshumë skolaresk, shumë serioz, përpiqem të respektoj oraret e punës, të mbledhnjerëzit rreth tavolinës, Juli dhe Ermali kanë veçantitë e veta. Ermali kabatutën sporadike e cila i buron gjithmonë dhe nuk të lë asnjëherë në baltë. Aiështë një vëzhgues shumë i mirë isituatave njerëzore dhe meqenëse lëviz shumë ai sjell materiale të ndryshme,pra është tamam si një “bletë punëtore” e cila sjell mjaltë nga lulet që janë300 km larg. Kurse Juli është i jashtëzakonshëm me energjinë që ka. Ai ështënjeriu që i jep shkëndijën gjithë kësaj gjëje, pra është një katalizator imrekullueshëm dhe duke qenë se është aktor profesionist, kupton ritmin enumrit, të shfaqjes dhe të partnerit. Interpretimi tresh ështëshumë i vështirë, pasi duhet të kesh vëmendje në çdo çast në mënyrë që ta kapëshpartnerin se ku kërkon që të dalë.
Cili prej personazheve që ka qenë i ftuar nëemision e ka realizuar “rolin” e tij në mënyrë perfekte?
Më ka surprizuarshumë Elvana Gjata, e cila pa diskutim ka të dhëna aktoriale të padiskutueshmedhe jam i sigurt që do të ketë po aq sukses edhe si aktore. Gjithashtu më kasurprizuar shumë edhe Ardit Gjebrea, sepse kisha krijuar idenë në kuptimin emirë të fjalës që ka një “kornizë”, jashtë të cilës nuk del, pra që është aiArditi që njihet si madhështor për atë që është dhe për atë që bën. Kur Arditidoli nga gjithë kjo më krijoi një shije shumë të mire, sepse me të vërtetë mëpëlqen kur t’i shikoj njerëzit të vendosur në situata komplet tjera. Më ka lënëshije shumë të mirë Pirro Çako dhe Rozana Radi, pasi më janë dukur tipa shumësportiv, ndërsa njerëzit të cilët papritur krijojnë një distancim mua më lënënjë shije aspak pozitive. Në fund të fundit ajo është vetëm një shaka e madhe.
I ka mbetur hatri ndonjërit prej personazheve?
Mua personalishtnuk më kanë shprehur ndonjë gjë, por edhe mund t’i ketë mbetur megjithëse nukka arsye, sepse gjithçka ka qenë thjeshtë një lojë.
Për ta mbyllur. Ku i kaluat pushimet këtë vit?
Pushimet i kalovanë jug me familjen, kaluam gati dhjetë ditë në Vlorë, pres edhe për pushime tëtjera, por varet, sepse nuk e di si do të jenë angazhimet e momentit.
Përse nuk zgjodhët Shëngjinin meqenëse keni dheorigjinën nga andej?
Shëngjini ështënjë nga qytetet që mua më dhëmb më shumë në shpirt, por fatkeqësisht ka rënë nëduar të disa “piratëve të Karaibeve”, të cilët kanë vendosur në mënyrëkonsekutive, të bindur që ta shkatërrojnë deri në fund. Shëngjini është njëndër vendet më të bukura, vendi që unë jam rritur dhe të cilin e adhuroj. Mëmerr vaji kur shkoj ta vizitoj, sepse kur shoh se çfarë bëhet atje me florën,faunën dhe me ambientin rreth e rrotull kam një ndjesi të keqe dhe mundohem qëta evitoj atë vazhdimisht. Këtë gjë e kam në çdo vend që ndodhin të tillagjëra, jam një ambientalist edhe një fans i çmendur i natyrës. I urrej njerëzitqë përpiqen të dëmtojnë natyrën, ose ta bëjnë sipas mendjes së tyre.
Po, pushimet e radhës kur do t’i filloni dhe ku dot’i kaloni?
Mendoj se ngadata 15 gusht. Do t’i kaloj jashtë Shqipërisë, pasi u ngopa dhjetë ditë me Shqipërinë.
Game Over
