Në një intervistë të çiltër kantautori i njohur rrëfen sukseset e tij ndër vite, atë në “E diela shqiptare”, “Kënga Magjike”, 
raportin e tij me kolegët, bashkëshorten dhe fëmijët…
Pas përfundimit me sukses të sezonit të radhës, “E diela shqiptare”, shoëmen-i i njohur, Ardit Gjebrea i ka rezervuar vetes dhe familjes së tij disa ditë pushim jashtë Shqipërisë. Por ,si çdo pushim që mbaron shpejt edhe për kantautorin e njohur ky relaks fundin e kishte këtu, pasi muaji gusht kërkon planifikime. Sapo është kthyer nga pushimet dhe jo vetëm me energji pozitive, por edhe me ide të reja, të cilat sipas Arditit do të marrin jetë në sezonin e ardhshëm të spektaklit të përjavshëm. “Eksperiencën në ‘E diela shqiptare’ mund ta cilësoj unike”, tregon ndër të tjera gjate intervistës për Game Over Gjebrea, duke përshirë në këtë sukses të padiskutueshëm edhe praninë e dy partnereve, Sonila Meço dhe Balina Bodinaku. Por, nga ana profesionale ai nuk mjaftohet me kaq! Këto ditë kanë filluar edhe audicionet për pjesëmarrjen e artistëve në “Kënga Magjike 2010-të”, eventin muzikor, tashmë traditë, ku Arditi mban edhe firmën e krijimit të tij. Lidhur me këtë, por edhe me shumë aspekte të jetës së tij, në bisedën e mëposhtme Gjebrea na tregon shumë të pathëna më përpara për mediat në përgjithësi. Suksesi në “E diela shqiptare”, në “Kënga Magjike”, raporti i tij me bashkëshorten, fëmijët dhe kolegët e punës
Përfundoi për këtë sezon “E diela shqiptare”. Këtë herë ndryshe nga të tjerat ju bashkë me Sonilën dhe Balinën bëtë një mbyllje interesante, duke ritransmetuar pjesët më të bukura të të gjithë edicionit. E kujt ishte ideja?
Kjo ishte një ide e Aleksandër Frangajt, i cili insistoi që ne të mos kishim një ndërprerje edhe në muajin korrik dhe sigurisht që për konceptin tonë sezoni mbyllet në fund të qershorit, ndaj menduam që ta sillnim korrikun në këtë mënyrë me disa përmbledhje, duke shkëputur pjesët me të mira të ‘së dielës’.
Dhe ku u ndjetë më mirë, në ditën e fundit të spektaklit, apo gjatë transmetimeve të mëparshme?
Kujtimet janë kujtime. Ato janë të bukura për sa kohë që kanë kaluar bukur, por e bukura dhe e papritura janë në transmetim të drejtpërdrejtë.
“E diela Shqiptare” është një spektakël, i cili dallon për rubrikat e larmishme që ka. Po juve personalisht, cila ju tërhiqte më shumë?
Nuk mund të them, sepse ne punojmë që çdo pjesë e spektaklit të jetë e çdo minute e preferuar dhe ne asnjëherë nuk dimë se cili telespektator futet dhe cili ikën në orare të ndryshme, sepse është e pamundur që nga ora 1:30- 7:30 ti të kesh një audiencë të ndjekur nga minuta në minutë, kështu që ne përpiqemi që çdo minutë i çdo kohe të jetë më e mira. E kam të pamundur që të them se, cila është më e mira.
E bukura e këtoj sezoni kush, apo çfarë ishte?
E kam të vështirë të veçoj një, por gjëja më e bukur e këtij sezoni është audienca e tij.
Cili prej personazheve ka krijuar më shumë atmosferë në studio?
Të gjithë. Secili në mënyrën e tij krijon atmosferë. Nuk mund të them që ka krijuar ky, apo ajo. Janë të gjithë personazhe, të cilët me shumë kujdes jemi munduar që t’i ftojmë në një këndvështrim relaksues, kështu që secili ka dhënë maksimumin e tij. Ne kemi patur shumë të ftuar, pasi tek “E diela shqiptare” kalojnë rreth 20 të ftuar në javë, kështu që është e vështirë të thuash që cili është, pa llogaritur këtu “Këngën Magjike”, apo “Festivali i Këngës Popullore”, ku artistët pjesëmarrës janë të pafund.
Dhe kur do të startojë edicioni i radhës?
Ne fillojmë në 19 shtator.
Ndërkohë që ky sezon ka përfunduar po mendoni për risitë e radhës?
Në fakt ne jemi me pushime, pasi sezoni i lodhshëm i këtij viti, sigurisht duke qenë dhe viti i dytë kërkon domosdoshmërisht pushim, kështu që për momentin nuk jemi duke menduar. Në fillim të muajit gusht do të përcaktojmë gjithçka me stafin e ngushtë të së “Dielës”, ku nënkuptoj regjisorin Pali Kuke dhe skenaristin Aldon Lipe.
Sonila Meço duket se ka qenë një krah i djathtë për ju. Ç’mund të na thoni për këtë bashkëpunim (parë qartë) shumë të suksesshëm?
Sonila është një partnere e shkëlqyer. Ajo nuk është vetëm një gazetare, por një figurë shumë komplekse. Eksperienca me të ka qenë unike dhe patjetër që do ta kujtoj si një ndër eksperiencat më të bukura që unë kam patur në jetë mbi të gjitha me një kolege shumë të mirë, e cila ka një karakter shumë të fortë dhe pas të cilit fshihet një vajzë shumë e brishtë.
Po për Balina Bodinakun?
Kam patur fatin që kam bashkëpunuar me të, pasi mbi të gjitha ajo është një njeri i rrallë dhe njerëz si Balina mund të them që në jetë njeriu i numëron me gishta. Ajo është një mike shumë e mirë, është e drejtpërdrejtë, e mençur, e aftë të përballojë çdo situatë, në të cilën ti mund të vendosesh. Është vetvetja dhe tepër e sinqertë. Do të doja që, nëse do të kisha edhe një motër tjetër në jetë t’i ngjante Balinës.
Le të kthehemi pas në kohë Ardit dhe të dalim tek tema që ju aq fort e doni. Kënga, pse nuk u kemi parë më si këngëtar?
Unë kam kënduar shpeshherë gjatë të “Dielave” në mënyrë spontane. Këtë vit unë iu dedikova këngës së Julianës në Eurovision, kështu që e gjithë energjia që kisha për veten shkoi në favor të Julianës. Mendoj se edhe ajo këngë është, pavarësisht se nuk e këndova unë (qesh).
Ama gjithë këto kohë keni bërë hit-e për të tjerët. Si e shijoni më shumë “produktin” tuaj, duke e kënduar të tjerët, apo duke i dhënë “jetë” ju vetë?
Nuk është e rëndësishme kjo për mua, pasi ai është një produkt i imi. Të këndosh një këngë është si të bësh dashuri më të. Që në momentin që është produkt i imi, nuk ka rëndësi nëse e bëj unë, apo ato që e këndojnë. E rëndësishme është të bësh dashuri.
Na thoni diçka për rolin tuaj si prezantues. Po kjo dashuri kur ka lindur?
Kam qenë shumë i ri (student) kur fillova që të prezantoja në televizionin shqiptar emisionin “Fëmijët dhe muzika”, kështu që mund të them se kanë qenë dy regjisoret Myzejen Nepravishta dhe Dhoksi Priftuli, të televizionit shqiptar, të cilët më dhanë shansin dhe më bënë të besoja që unë mund të filloja dhe të prezantoja në një televizion, pra flitet për një moshë shumë të herët.
Na e përshkruaj me një fjalë dashurinë që keni për muzikën?
Parajsë.
Pak javë më parë ju me Pirro Çakon përjetuat një eksperiencë tjetër të bukur në festivalin evuropian të këngës. Na flisni pak për idenë e tekstit, këngën, zërin e Julianës dhe përfaqësimin tuaj atje?
Ishte një eksperiencë ndryshe, që duhej ta provoja në jetë. Publiku e priti shumë mirë, kritika e priti shumë mirë dhe e rëndësishme ishte që ne bëmë një perfomancë profesionale, e cila u pëlqye shumë. Juliana ishte brilante, kaq mjafton.
Kemi lexuar se kjo këngë dëgjohet shpesh edhe nëpër clube të ndryshme jashtë Shqipërisë. Është e vërtetë dhe si ju bën të ndjeheni ky fakt?
Po, është e vërtetë. Më marrin në telefon nga Gjermania, Spanja, Turqia dhe më thonë që e dëgjojmë këngën nëpër disko dhe natyrisht që për mua kjo është një lumturi shumë e madhe.
Mendoni se Juliana mund të kishte dhënë edhe më shumë, apo gara të tilla muzikore tashmë mund të quhen, gjeopolitike?
Jo, nuk është problemi fare. Pavarësisht që në një garë, sigurisht vlerësimi në një moment të bën që ti të kesh dëshirën të renditesh sa më mirë i pozicionuar, por ai është vetëm një moment që kalon shumë shpejt. Të renditesh i 16-ti, i 10-ti, apo i 6-ti, këto janë vetëm numra. Fituesi bën historinë dhe përderisa ti nuk fiton, atëherë edhe po të jesh i dyti edhe po të jesh i treti, këto pastaj janë vetëm ndjenja inferiore, mendoj unë. Kështu që për momentin u mërzita, por më pas duke parë produktin, absolutisht nuk kam asnjë moment keqardhje, përkundrazi.
Kanë filluar audicionet për pjesëmarrjen e këngëtarëve në “Këngën Magjike”. Qoftë për ne, qoftë edhe për këngëtarët që duan të jenë pjesë e këtij festivali na i shpjegoni, cilat do të jenë kriteret e pranimit këtë vit?
Ato që janë gjithmonë, e vetmja e veçantë e këtij viti dhe që do të jetë risia e festivalit është që këngëtarët do të votojnë hapur me emrat e tyre, pra nuk do të jenë më me numra, ku secili dinte numrin e tij, por këngëtarët do të votojnë secili me emrin e tij. Çdo këngëtarë që do të vijë këtë vit tek “Kënga Magjike” do të marrë edhe përgjegjësinë e votimit përballë kolegëve të tij. Çdo këngëtarë është njëkohësisht tashmë një anëtar jurie, jo më një numër siç ka qenë gjithmonë, por një emër i cili do të publikohet në natën e tretë të festivalit. Flas, sigurisht për këngëtarët gjysmëfinalistë dhe finalistë.
Duke qenë se, “Kënga Magjike” mban firmën tuaj e keni menduar ndonjëherë që, edhe ju si Top Fest të bëhet “live”, apo doni t’i qëndroni besnik ideve tuaja?
Nuk është problemi që ta bësh si “Top Fest-i”, apo si Festivali i RTSH-së që ka gati 50 vjet që bëhet “live”, kështu që nëqoftëse do të shkojmë akoma edhe më tej “Sanremo”, ka akoma edhe më shumë vite që bëhet “live” dhe po të kërkosh atëherë gjen edhe më shumë, kështu që asgjë nuk është risi. As të këndosh “live”, as të këndosh “playback”. E rëndësishme është që ti të sjellësh një produksion të mirë, me këngë të cilat të mbeten në treg. Këndohen, apo nuk këndohen “live”, për mua është e rëndësishme që këngët e “Këngës Magjike” janë më të dëgjuarat në tregun shqiptar dhe më të kilikuarat në internet në mënyrë absolute. Për mua kjo është fitorja, shërbimi që ti i bën muzikës së lehtë shqiptare, pastaj sesi këndohet ajo nuk është e rëndësishme për mua. E rëndësishme është se çfarë i ofrohet publikut. Mund të bësh një festival që këndohet “live” dhe mund ta bësh me produksione të tmerrshme që nuk i shërbejnë muzikës shqiptare, (fjala që bie) kështu që nuk është kjo kryesorja në një festival, prandaj për mua është një ndër pikat që ndoshta mund ta konsideroj më vonë, por që nuk është në prioritetet e mentalitetit tim artistik.
Cilët nga këngëtarët i kanë qëndruar më besnik këtij spektakli muzikor?
Do përmendja; Jonida Maliqin, Çiljetën, Florin, Elvana Gjatën, Soni Malaj, Pirro Çakon, pra ka shumë këngëtarë që kanë marrë pjesë vazhdimisht dhe që unë jam shumë i kënaqur dhe i lumtur për këtë.
Ardit shpeshherë pas përfundimit të një festivali dëgjohen edhe pakënaqësi nga ana e këngëtarëve pjesëmarrës. Madje kur nuk vlerësohen me çmime ka raste që hedhin edhe akuza të ndryshme. Nëse për festivalin që ju organizoni ka patur të tilla paragjykime, si i keni përjetuar?
Ka patur ndonjë rast, por për fat të mirë nuk kanë qenë në masë, sepse unë duke qenë artist e kuptoj shumë mirë se çdo të thotë që të marrësh pjesë në një festival dhe t’i futesh një gare. Unë mundohem që të jem sa më korrekt, sigurisht nuk jam perfekt, por të mos harrojmë që këtë festival nuk e bëj vetëm unë. Është një staf i gjithi që e përgatit dhe vendimet kryesore i marrim të gjithë së bashku. Unë asnjëherë nuk vendos vetë dhe këtë e dinë të gjithë ata që punojnë me mua, jo vetëm tek “Kënga Magjike”, por është parim i punës sime që të punoj në ekip dhe në staf. Kështu që sigurisht mund të ketë pasur edhe momente gabimi, por nuk mendoj që kemi gabuar më pak ne, sesa artistët kur ka ardhur momenti i votimit, sepse të vetmet pakënaqësi që mund të kenë patur artistët kanë qenë nata finale dhe çmimet. Por kjo është varur tërësisht nga votimi i tyre, kështu që prandaj këtë vit unë po impelmentoj mekanizmin e të shpallurit të emrit, sepse kështu mendoj që edhe vetë publiku në një moment, nëse do të shohë ndonjë ankesë nga një artist do të kuptojë sesi funksionon “Kënga Magjike”. “Kënga Magjike” gjithmonë kështu ka funksionuar, por ndryshimi është shumë i vogël, sepse në vend që të jetë numër këtë vit do të jetë emër. Kjo është shumë e rëndësishme, jo për artistin, as për Arditin, por kjo është e rëndësishme për publikun.
E keni menduar ndonjëherë që të jeni dhe ju pjesë e këtij eventi muzikor si këngëtar?
Nuk e di, për momentin nuk e kam menduar. Të them të vërtetën kam dy detyrime, të cilat më duhet t’i përmbush dhe një nga këto detyrime emergjente janë dy këngë që duhet të kompozoj për Aurela Gaçen. Jam tepër i vonuar në premtimin tim dhe tashmë kam si prioritet Aurelën dhe, nëse do ta plotësoj këtë përpara se të ndodhë festivali i “Këngës Magjike”, atëherë sigurisht që do ta mendoj edhe për këtë.
Sapo jeni kthyer nga Vjena bashkë me familjen tuaj. Kjo ishte vetëm çelja e pushimeve për ju, apo përfundojnë me kaq?
Jo, nuk do të kemi pushime të stërzgjatura, sepse më preokupon sezoni televiziv që vjen dhe do të mundohem që pjesën tjetër në ditë të veçanta ta kaloj në bregdetin e Shqipërisë.
Konkretisht?
Më pëlqen Vlora dhe sigurisht që do të frekuentoj edhe Durrësin, pasi vajza e vogël nuk na lejon që të shkëputemi për rrugë të gjata.
Përse zgjodhët pikërisht Vjenën për të pushuar?
Joni, djali jonë studion atje, kështu që ne shkuam edhe ta shikojmë edhe të qëndrojmë me të në përfundim të sezonit të provimeve.
Dihet që angazhimet tuaja janë të shumta. Sa kohë ju mbetet për t’i përkushtuar familjes tuaj?
Në fakt tani që ishim në Vjenë dhe isha totalisht vetëm me familjen, madje fika dhe telefonin, kështu që nuk kisha kontakt me askënd, përveç familjes. Aty kuptova, sesa pak i kushtohem gjatë vitit këtij thesari. Është një dashuri e pafund dhe sigurisht atë kënaqësi që të jep qëndrimi në familje nuk ta jep asgjë tjetër në botë.
Zakonisht ku i kaloni fundjavat Ardit?
Në televizionin Klan, tek “E diela Shqiptare” (qesh). Preferoj në shtëpi, sepse fundjavat janë të ngarkuara.
Na flisni pak për raportin tuaj me bashkëshorten, Anilën (raport modern, apo tradicional)?
Unë mendoj që tradicionalja është ajo që mbetet gjithmonë dhe shndërrohet me kalimin e kohës në një marrëdhënie sipas viteve që ikin, kështu që ky raport që kam unë sot me bashkëshorten time nuk mendoj që është i njëjti që kanë patur prindërit tanë, kur ishin në këtë moshë. Për mentalitetin që ka patur atëherë kanë qenë raste të rralla që, në një moshë të tillë ti të kesh një fëmijë të vogël, prandaj them që ne kemi raportin tradicional, por gjithmonë të ndërthurur.
Djali juaj tashmë është në një moshë delikate le të themi. Cilat janë këshillat që ia jepni më së shumti?
Për fat të mirë ai është i mbarë dhe i gjithë investimi ynë gjatë gjithë këtyre viteve konstatoj që nuk ka shkuar dëm, sepse është një djalë pa vese dhe me një karakter mjaft të admirueshëm për rrethin shoqëror dhe jo vetëm të tijin, por edhe timin. Kështu që ti ndjen një kënaqësi të jashtëzakonshme kur të thonë që ke një djalë shumë të mirë, kur ta thonë këtu, kur ta thonë edhe ata që janë në Vjenë dhe çdokush që është në kontakt me të. Ndaj mund të them që tashmë më është bërë një shok shumë i mirë, flasim bashkë si dy të rritur dhe e vetmja këshillë që i jap në jetë është që, “Të mos harrojë asnjëherë, sesa shumë e duam dhe që gjithçka që bën të mos e bëjë vetëm për veten, por të mendoj edhe për ne”.
Për çfarë studion ai?
Administrim Biznesi, mbaroi vitin e parë.
Ishte dëshirë e juaja kjo degë?
Jo, absolutisht ishte zgjedhje e tij.
Do të donit që edhe Joni të merrej me botën e spektaklit Ardit?
Jo, sepse bota e spektaklit nuk është biznes, aq sa duhet. Është një biznes i pallogaritshëm dhe unë do doja që Joni të kishte një jetë më të mirë se timen.
Tashmë jeni dhe babai i një vajze të mrekullueshme. Si quhet ajo dhe sa ka ndryshuar jeta juaj me ardhjen e saj në jetë?
Ajo quhet Anna, me dy “nn”. Ardhja e saj në jetë më ka ndryshuar gjithçka, në kuptimin human të fjalës. Më ka bërë më të ndjeshëm dhe shumë të kujdesshëm.
Kush ia ka vënë emrin?
Është shumë e çuditshme, sepse edhe me emrin Jon edhe me emrin Anna të dy me Anilën pa biseduar me njëri-tjetrin kemi konvertuar në një pikë të përbashkët me këto dy emra dhe është jashtëzakonisht e çuditshme.
Ka ndonjë domethënie të caktuar emri i saj, apo zgjedhje e thjeshtë nga ana juaj?
Jo, është emër biblik dhe ishim shumë të lumtur tani që shkuam në Vjenë, sepse gjetëm jo vetëm rrugën me emrin “Anna”, por gjetëm edhe kishën me “Shën Annën”. Anna me dy “nn” dhe ishte një ndjesi shumë e bukur.
Si e përshkruani misionin e prindit në raport me fëmijën Ardit, sakrificë, mund, dashuri unike…?
Të gjitha bashkë, por mbi të gjitha dashuri unike.
Ekziston xhelozia midis fëmijëve dhe nëse po, mendoni se kjo ndodh nga vëmendja që i kushtohet gjithmonë më të voglit?
Jo, për fat ata kanë një diferencë të tillë që nuk mund të bëhet fjalë, pasi Anna ende për fat të mirë nuk kupton se ç’është xhelozia, por Joni jo, nuk është xheloz.
Vilma Kërçiku Game Over
Loading ...
